konkretnie

- grali 7 października w warszawie
- koncert trwał 75 minut
- wystąpiło trzech muzyków ubranych w białe koszule (w tym jeden perkusista)
- na początku było akustycznie a potem zespół zaczął używać instrumentów elektronicznych
- podczas koncertu dominowały utwory bez wokalu
- na widowni był tłok

niekonkretnie (gdy autor używa określeń nieprecyzyjnych bądź subiektywnych)

- koncert był oszczędny i ładny
- autor na scenie zauważył jakieś instrumenty
- perkusja była chyba źle nagłośniona

z tego textu wynika że jego autor:
- zna się z jakimś makakiem (może z makakiem wanderu, bo ten podobno “sprzedawany był także jako zwierzę do towarzystwa”)
- jest tolerancyjny w sprawie upodobań seksualnych
- lubi grupę air
- nie ma żadnych problemów z defekacją (tego akurat dowodzi cały text)
- przedkłada ilość (tu długość) nad jakość
- preferuje dworcowe hamburgery (dużo i tanio)
- woli żywe gary od sztucznych (bo lepiej wyglądają!)
- nie uważa piosenek za utwory muzyczne
- ma kłopoty z pamięcią (nie jest pewien kolejności utworów prezentowanych podczas krótkiego koncertu, na którym był kilka dni wcześniej)
- jest w gruncie rzeczy usatysfakcjonowany koncertem
- czuł po nim niedosyt (a może stał w foyer, jarał fajki i gadał z kimś zamiast słuchać zespołu? no bo skoro nie pamięta kolejności utworów…)

jak widać lista rzeczy, których można dowiedzieć się o autorze tego textu jest dużo dłuższa niż tych, które dotyczą jego tematu. czy mamy w takim razie do czynienia z formą autoterapii? może autor traktuje megatotalowy blog jak lecznicę, w której może się leczyć wylewając kubły żółci na niczego nie spodziewających się czytelników?

ja to chyba dzięki

a ciekawe co na to redakcja

Panie Kafka. Panie K. Pan sie obudzi. nikt Panu żadnego procesu nie wytoczył. Nie ma się Pan czego bać. A może Pan się w nocy moczy? Naprawdę lepiej iść do doktora niż chlapać fekaliami na lewo i prawo. Może nawet nie trzeba będzie łykać tabletek, może wystarczy szczera rozmowa.

życzę zdrowia. naprawdę