Achtung, Polen! to wyładowana po brzegi dynamitem bomba. Tekstowa i muzyczna. Piorunujące skrzyżowanie punkowej zadziorności z rockową mocą jest idealnym nośnikiem dla tekstów, w których z każdego słowa wyziera rebelia. Słowa są tu bowiem równie ważne, o ile nawet nie ważniejsze od samej muzyki.

Każdy utwór dotyka drażliwego tematu. Od obecności religii w życiu, przez pedofilię, rozliczenie z dawnymi wartościami, po fałszywie pojmowany patriotyzm.

Otwierający płytę, tytułowy kawałek od razu brutalnie wali glanem w twarz. To dramatyczne ostrzeżenie przed wrogiem, który nadchodzi zniszczyć nasz kraj i naród. Okazuje się jednak, że tym wrogiem jesteśmy dla siebie my sami. Skąd ten pomysł? No przecież wystarczy obejrzeć którekolwiek wiadomości…

W POKOLENIU CHUJ zespół rozlicza się z dawnymi prorokami, którzy “obrośli w tłuszcz”, rozmienili się na drobne i z bezpiecznych pozycji wieszczą komunały o tym jak powinien wyglądać świat. Dostaje się wszystkim: od Dżemu, przez Sojkę, po Sex Pistols i Cool Kids of Death. POKOLENIE CHUJ to dobitna odpowiedź dzisiejszych buntowników na to, co pozostało po manifeście Pokolenia Nic.

MIASTO WARSZAWA jest symbol zniewolenia. Kiedyś Dezerter śpiewał, że musisz być kimś. Czasy się zmieniły i teraz musisz być z kimś. Z jednymi albo z drugimi, ale zawsze przeciwko komuś.

W utworze JEZUS CHRYSTUS KRÓLEM POLSKI Skowyt z przerażeniem patrzy, jak ludzie używają krzyża niczym miecza, jak ideał staje się pretekstem, a miłość do bliźniego zmienia się w nienawiść.

JEST NAS DWÓCH jest wyzwaniem rzuconym Bogu. Próbą sprzeciwu i wyrwania się spod jego władzy. Co z tego, że skazaną na porażkę, kiedy samo jej podjęcie jest warte zachodu, bo to właśnie ona jest przejawem wolności.

ONA JEST NAZI to z kolei pieśń o budującej sile miłości, która ma moc burzenia wszelkich barier. To jedyny pozytywny akcent na płycie, wydaje się więc, że Skowyt tylko w niej widzi remedium na wszechobecne zniewolenie, ogłupienie i zakłamanie.

Choć to, o czym Skowyt śpiewa nie napawa optymizmem, ich muzyka to petarda naładowana czystą, pozytywną energią. Utwory opierają się na ostrych riffach, wspieranych przez mocarną sekcję. Brudne, garażowe brzmienie przywodzi na myśl The Stooges, a w momentach przyspieszenia Skowyt niemal dogania Moskwę, która kiedyś określana była najszybszym zespołem w tej części Europy.

Skowyt to bunt w postaci krystalicznej. Swoje brzmienie określa mianem naćpanego Dylana pogującego na koncercie Sex Pistols, a o płycie mówi, że powstała z nienawiści do polskiego rocka. Buntuje się przeciwko wszystkiemu, ale na szczęście nie wpada w mentorski ton tego, który wie. Nie wchodzi w rolę Wujka Dobra Rada, tylko wali po mordzie i zmusza do zadawania sobie pytań. Bo odpowiedź każdy musi znaleźć sam.

Znakomita, hałaśliwa płyta, która dzięki potężnej dawce energii i brutalnie szczeremu przekazowi ma szansę obudzić tych, którzy wierzą w to, co pokazuje telewizja.

Dlaczego niemiecki tytuł? Mówi Ługi, wokalista zespołu:

Od początku chcieliśmy mieć tytuł, który przeciętnego, polskiego zjadacza chleba będzie mocno irytował. Wiadomo, “Achtung, Polen!” w polskich uszach nie brzmi za dobrze. Kojarzy się z wojną, okupacją, nazistami. I taki tytuł nam pasował, bo muza na tym krążku też wiele osób będzie drażnić. Przede wszystkim jeśli chodzi o przekaz tekstów. Jest jeszcze jedna ciekawa sprawa – ten tytuł po niemiecku ma dwa znaczenia. Pierwsze to po prostu “Uważaj Polsko!”, ale jest jeszcze drugie znaczenie – “Uwaga, nadchodzą Polacy!”. I to rozdwojenie też mocno kopie!

Pomimo, że kontrakt na wydanie płyty zespół podpisał z wytwórnią SP Records, ostatecznie ukaże się ona nakładem wydawnictwa Ars Mundi. Jak do tego doszło?

Nie chcę się za bardzo rozwodzić w temacie. SP Records ma znanych artystów u siebie i na nich się skupia najmocniej. Taki zespół jak my, debiutant, nie jest chyba dla nich specjalnie atrakcyjny. Nie mogliśmy dojść do porozumienia w kwestiach i artystycznych i promocyjnych. Z Ars Mundi mamy czysty i klarowny układ, wszystko jest jasne i dopięte na maksa. Razem robimy zadymę i tyle.

Płytę będzie promować utwór tytułowy. Achtung, Polen! to ostra satyra na Polskę i polskie społeczeństwo. Jego premiera nie bez powodu odbędzie się 11 listopada, czyli w Święto Niepodległości.

Tuż przed premierą utworu zespół rusza w trasę promującą płytę. Odbędzie ją w doborowym towarzystwie:

08.11 / Warszawa / Klub Proxima / Skowyt + R.U.T.A.
15.11 / Warszawa / Hard Rock Cafe / Skowyt + Proletaryat
26.11 / Mińsk Mazowiecki / Mjuzik Pub / Skowyt + Dezerter
01.12 / Kraków / info wkrótce
02.12 / Bielsko-Biała / Rudeboy Club / Skowyt + Proletaryat + Pampeluna
03.12 / Nowy Sącz / Klub Kuźnia / Skowyt + Proletaryat + Pampeluna
16.12 / Olsztyn / Klub Andergrant / Skowyt + Proletaryat
17.12 / Ostróda / Klub LUIS / Skowyt + Proletaryat

I na koniec próbka potencjału koncertowego Skowytu.