Uosabiający nieskażonego komerchą ducha punk rocka The Fall byli gwoździem programu, trudno bowiem nazwać ich gwiazdą. Dekonstruując stereotypowy wizerunek muzycznych herosów wielkich scen są oni właściwie zaprzeczeniem popkultury. Ich spektakl rozpoczął z telebimu specyficzny film – okrutnie zbrutalizowany przez miks i montaż występ Elvisa, wykonującego Unchained Melody na sterydach i painkillerach.

Upadający Król zacinając się na zwolnionych obrotach zagiął rzeczywistość do właściwej fazy. Proszę Państwa, uwaga! Życie bywa piękne, muzyka bywa przebojowa, ale nie teraz…  Oto The Fall!

Obsługująca klawisze Elena Poulou, (na co dzień żona Smitha) w trakcie koncertu założyła trzy swetry, jaskrawoczerwony płaszcz i wielką damską torbę na ramię. A że w Łodzi wieczór był ciepły to paradoksalnie nasunęły się kontr-skojarzenia ze zdejmującymi z siebie po kawałku odzież na scenie rockmanami. Kończy się to z reguły z wielkim finałem w toplessie na 2 numery przed bisami. No a u The Fall musiało być pod prąd… Nagle skrecz! Podczas jednego z kolejnych “objawień” Mark odwrócił się w stronę czerwonej Eleny i przez kilka sekund posłali sobie prosto w oczy serię zaskakująco intymnych spojrzeń. Genialny i zaskakujący w sumie epizod w tym surrealistycznym i dźwiękowo brudnym krajobrazie. Pozostali muzycy, jakby przyzwyczajeni do zachowań Smitha nie zwracali na niego uwagi, tworząc na tle motorycznej sekcji potężną ścianę z brudnych riffów oraz, dodatkowo, sztucznie generowanych za jednym z przodów sprzężeń.

Koncert The Fall był zwieńczeniem doskonałego popołudnia i wieczoru na głównej scenie festiwalu. Wcześniej wystąpili na niej z małym wyjątkiem “nasi”, serwując publiczności kilka godzin dobrej, momentami bardzo dobrej alternatywnej muzyki: Wild Books, Vólkova (z Argentyny), Alles, Nagrobki, Ukryte Zalety Systemu, Taco Hemingway i Psychocukier.