Oto jak przedstawia się ogólny rozkład jazdy na najbliższe tygodnie w Wytwórni. Szczegóły dotyczące poszczególnych koncertów poniżej.

22.11.2010r. godz. 19:00 / Tommy Emanuel
25.11.2010r. godz. 20:00 / Coma akustycznie
30.11.2010r. godz. 19:00 / Młynarski Plays Młynarski
01.12.2010r. godz. 19:00 / TSA – Światowy Dzień Walki z AIDS
04.12.2010r. godz. 20.00 / Łódzka scena muzyczna – Barwy Rocka, NORMALSI, PSYCHOCUKIER, OVERHOOD
05.12.2010r. godz. 19:00 / Dżem
10.12.2010r. godz. 20:00 / Jan Garbarek Group
12.12.2010r. godz.19:30 / Yann Tiersen, Dust Lane European Autumn Tour 2010. Support: Lonski&Classen

22.11.2010r. godz. 19:00 / Tommy Emanuel

Po raz pierwszy do Łodzi przyjedzie Tommy Emmanuel – australijski mistrz gitary, mentor i wzór do naśladowania dla największych gitarzystów, człowiek, który sprawił, że solowa gitara znów zaczęła grać pierwsze skrzypce w salach koncertowych na całym świecie.

Tommy Emmanuel pierwszą gitarę otrzymał zaledwie w wieku 4 lat, a już dwa lata później pracował niczym profesjonalny muzyk w rodzinnym zespole.

Po ukończeniu szkoły kontynuował karierę w Sydney, grając między innymi z takimi zespołami jak Air Supply i Men at Work. W 1985 roku dołączył do jednego z najpopularniejszych australijskich zespołów dekady Dragon, z którym nagrał platynowy krążek Dreams of Ordinary Men i odbył trasę z Tiną Turner.

W latach 90 zaczął występować na międzynarodowych festiwalach jazzowych z Sydney Philharmonic, czy Grand Ole Opry. Wtedy też odebrał swoją pierwszą nominację do Grammy za album The Day Finger Pickers Took Over The World nagrany z Chetem Atkinsem..

O 2002 roku podbija Stany Zjednoczone, gdzie zdobył wiele prestiżowych nagród. Jego dyskografia obejmuje ponad 20 albumów. Jest bardzo aktywnym artystą, który gra 300 koncertów rocznie i prowadzi objazdowe zajęcia master class.

Zapytany o to, czy mógłby w życiu zajmować się czymś innym, odpowiada: “Spędziłem prawie całe życie grając muzykę i zapewniając rozrywkę ludziom. Nigdy nie chciałem robić niczego innego”.

miejsca: siedzące numerowane

bilety:

strefa I (miejsca w rz. 1-10): z kartą Klubu Wytwórnia: 110,00 PLN, bez karty Klubu Wytwórnia: 120,00 PLN
strefa II (miejsca w rz. 11-28): z kartą Klubu Wytwórnia: 90,00 PLN, bez karty Klubu Wytwórnia: 100,00 PLN

25.11.2010r. godz. 20:00 / Power off czyli Coma akustycznie

Jeden z najpopularniejszych zespołów rockowych w Polsce przygotował zupełnie nowy set utworów, zaaranżowanych na instrumenty smyczkowe i dęte.

Coma to obecnie najbardziej popularny łódzki zespół. To oni wygrywają większość nagród polskiego przemysłu fonograficznego w kategoriach rockowych – również w plebiscytach publiczności. To ich płyty wielokrotnie pokrywają się złotem i platyną. A od pewnego czasu to także oni pokazują z powodzeniem, że ich muzyka – mocna, gitarowa – może zyskać drugie, a nawet i trzecie oblicze. Najpierw zaskoczyli fanów koncertem „Coma symfonicznie”, a teraz z kolei prezentują oblicze akustyczne, zatytułowane „Power off Coma”.

Ze względu na to, że podczas koncertu wszystkie miejsca będą siedzące, w sprzedaży dostępna jest ograniczona liczba biletów.

miejsca: siedzące nienumerowane

bilety: 55 PLN z kartą Klubu Wytwórnia, 65 PLN bez karty Klubu Wytwórnia

30.11.2010r. godz. 19:00 / Młynarski Plays Młynarski

Młynarski Plays Młynarski to projekt stworzony w hołdzie twórczości Wojciecha Młynarskiego przez Gabę Kulkę, Janka Młynarskiego, Piotra Zabrodzkiego, Kubę Galińskiego, Mariana Wróblewskiego, Wojtka Traczyka i Manolo Albana Juareza.

Ich koncert to niezwykła uczta muzyczna ukazująca nowe, często zaskakujące, ale absolutnie rewelacyjne wersje piosenek Wojciecha Młynarskiego, takich jak „Jesteśmy Na Wczasach”, „Nie Ma Jak U Mamy”, „Róbmy Swoje”, „Podchodzą Mnie Wolne Numery” czy „Ogrzej Mnie”.

W październiku do sklepów trafił album zespołu zatytułowany „Rebeka Nie Zejdzie Dziś na Kolację”.

miejsca: siedzące nienumerowane

bilety: 35 PLN z kartą Klubu Wytwórnia, 40 PLN bez karty Klubu Wytwórnia

01.12.2010r. godz. 19:00 / TSA – Światowy Dzień Walki z AIDS

„Ciesz się każdą chwilą życia – bez AIDS!”

W związku z Wojewódzkimi Obchodami Światowego Dnia Walki z AIDS Regionalne Centrum Polityki Społecznej w Łodzi zaprasza na koncert kultowego polskiego zespołu rockowego – TSA. Podczas koncertu, podobnie jak w roku ubiegłym RCPS będzie przybliżać wszystkim zainteresowanym problematykę HIV/AIDS, a także rozdawać bezpłatne gadżety.

Tegoroczna gwiazda obchodów Dnia Walki z AIDS – TSA – to polski zespół rockowy, zaliczony do prekursorów heavy metalu. Muzycy działają na muzycznej scenie od 1979 roku, a więc ponad 30 lat. Początkowo czerpiąc inspirację z dokonań muzycznych grup AC/DC i wczesnego Led Zeppelin, TSA stopniowo rozwijali własny styl oparty na wokalizach Marka Piekarczyka. Po kilku poważnych perturbacjach personalnych, które doprowadzały do kolejnych rozpadów i reaktywacji formacji, ostatecznie muzycy wznowili działalność i od 2004 roku, kiedy to ukazał się nominowany do Fryderyka album Proceder, zaczęli na nowo koncertować.

Bezpłatne wejściówki na koncert można odebrać do piątku 26.11.2010 w siedzibie Regionalnego Centrum Polityki Społecznej (ul. Snycerska 8, pok. nr 41), w godzinach 8.00-16.00.

04.12.2010r. godz. 20.00 / Łódzka scena muzyczna – Barwy Rocka: Normalsi, Psychocukier, Overhood

Celem cyklu koncertów „Łódzka Scena Muzyczna – Barwy Rocka” jest zaprezentowanie publiczności w całym kraju dorobku artystycznego zespołów rockowych pochodzących z Łodzi.

Ta stricte łódzka oferta muzyczna jest odpowiedzią na poszerzające się oczekiwania muzyczne publiczności i artystów, którzy poszukują bogatszej niż tradycyjna oferty koncertowej. Już po raz kolejny pod wspólnym hasłem promują się trzy zespoły reprezentujące różne odmiany muzyki rockowej.

W tym roku do projektu zostały zaproszone zespoły: Normalsi, Psychocukier i Overhood – reprezentanci młodego pokolenia muzyków, którzy mają już na koncie albumy płytowe i kilkaset zagranych koncertów.

Bilety do nabycia tylko w Strefie biletów (ul.Piotrkowska 59)

przedsprzedaż  20,00 PLN, w dniu koncertu: 25,00 PLN

NORMALSI

Zespół Normalsi powstał w 1999 roku. Ma za sobą setki zagranych koncertów i muzycznych przygód. „Ten łódzki zespół należy do rzadko spotykanych zjawisk na naszej scenie rockowej. Mroczna, pełna niepokoju i melodyjna muzyka, odwołująca się do tradycji i niosąca niebanalny przekaz, powinna spodobać się wielbicielom szczerego, mocnego rocka.” TERAZ ROCK

Ich trzecia, ostatnia jak dotąd płyta zatytułowana „Pokój z widokiem na wojnę” to bardzo różnorodny i bogaty brzmieniowo oraz tekstowo materiał. W czternastu utworach Normalsi pokazują pełnię swoich muzycznych możliwości, od form ascetycznych, delikatnych kompozycji na gitary akustyczne i wokal („Zdjęcia”) po ciężkie uderzenie nagrywanej „na setkę” sekcji i gitar („Jesień”, „Jeszcze raz”). Wiele tu intensywnych emocji, ale i refleksyjnego wyciszenia. Wiele nawiązań do klasyków muzyki rockowej, takich jak The Beatles, Pink Floyd, Nirvana, Black Sabbath, Tool. Atutem płyty są teksty, często realistyczne opowieści, opisujące zdarzenia zabawne ale i dramatyczne, które miały miejsce w rzeczywistości.

PSYCHOCUKIER

Muzyka tego łódzkiego zespołu to wypadkowa motorycznej sekcji rytmicznej, chwytliwych melodii i słodkiego gitarowego zgiełku. Zespół sprawdza się w ostrych punkowych skitach nie stroniąc od numerów psychodelicznych i transowych.

Rok przed wydaniem pierwszej płyty PSYCHOCUKIER zagrał dla publiczności festiwalu OPEN’ER w Gdyni oraz OFF w Mysłowicach. 15 czerwca 2007 ukazał się album Małpy Morskie. Od tamtego dnia zespół nie zagrał na żadnym dużym festiwalu. I to pomimo dobrego przyjęcia debiutanckiego albumu przez krytykę.

Druga płyta No More Work! miała swoją premierę 1 października 2008 roku. Zespół podejmuje na niej wątki dotyczące tożsamości, próby określenia miejsca w postindustrialnym kulturowym krajobrazie miasta (Izrael Poznansky, Kamikaze). W śmiały sposób kontestuje pojęcie pracy jako czynnika nadającego sens egzystencji (Śpiący Pies w BMW).

OVERHOOD

Overhood to połączenie rockowej kontestacji, hard-core’owej niezgody i klasycznego liryzmu. Ten zespół to starcie poglądów, osobowości i gustów, które definiują zupełnie nową przestrzeń artystycznego wyrazu. Muzyka grupy to ciągła międzygatunkowa dyskusja wykraczająca daleko poza funkcjonujące podziały.

Zespół został doceniony przez australijski „An’R”, który wybrał go do swojego dystrybuowanego na całym świecie katalogu na rok 2009/2010.

Pierwszy teledysk zespołu nagrany do utworu do utworu „Hell Yeah” jest emitowany na antenie MTV Polska od czerwca 2009 roku. Overhood ma na koncie kilkadziesiąt koncertów w całej Polsce.

Kilka tygodni temu ukazała się znakomita, debiutancka płyta zespołu.

05.12.2010r. godz. 19:00 / Dżem

Legenda polskiej muzyki po raz kolejny zagra w Łodzi. Tydzień temu ukazała się ich pierwsza od sześciu lat płyta z premierowym materiałem. Muza jest szesnastym wydawnictwem studyjnym Dżemu wydanym w ciągu ponad trzydziestu lat istnienia. To drugi album z Maciejem Balcarem jako wokalistą i pierwszy bez udziału klawiszowca Pawła Bergera, który zmarł w 2005 roku. Płytę promują utwory “Do przodu” i “Szara mgła”.

miejsca: stojące

bilety:

przedsprzedaż do dnia 30.11.2010: 40 PLN (35 PLN z kartą Klubu Wytwórnia);
przedsprzedaż do dnia 4.12.2010: 45 PLN (40 PLN z kartą Klubu Wytwórnia);
sprzedaż w dniu koncertu: 50 PLN (45 PLN z kartą Klubu Wytwórnia)

10.12.2010r. godz. 20:00 / Jan Garbarek Group

Jan Garbarek to wybitny norweski saksofonista polskiego pochodzenia i jeden z najważniejszych współczesnych muzyków jazzowych. Jego brzmienie stało się jego znakiem rozpoznawczym i przeniosło w nowy wymiar wszystko, co do tej pory powszechnie rozumiane było pod pojęciem Jazz.

Garbarek ma na swoim koncie kilkadziesiąt publikacji płytowych, koncerty w najważniejszych salach koncertowych na całym świecie, a także współpracę z największymi twórcami światowego jazzu, m.in. Keithem Jarrettem, Hilliard Ensemble, Garym Peacockiem, Kennym Wheelerem, Manu Katché oraz jedną z najprężniejszych wytwórni płytowych – ECM Monachium.

Jan Garbarek swobodnie łączy różne gatunki muzyczne, począwszy od klasyki poprzez jazz i pop, co nie pozwala na przypięcie mu konkretnej etykiety. Jego muzyka jest niewiarygodnie ekspresyjna, czym zdobył sobie uznanie publiczności na całym świecie.

W obecnym tournee towarzyszą mu: jego wieloletni klawiszowiec – Rainer Brüninghaus, mistrz gitary basowej z Brazylii – Yuri Daniel oraz perkusista Trilok Gurtu z Indii. Ci niezwykle wykształceni technicznie muzycy gwarantują, że wspólna muzyczna podróż, jaką będzie koncert Jana Garbarka w łódzkiej Wytwórni, pełen będzie magicznych chwil.

miejsca: siedzące numerowane

bilety: rzędy 1-14 – 250 PLN, rzędy 15-28 – 180 PLN

12.12.2010r. godz.19:30 / Yann Tiersen

Francuski multiinstrumentalista Yann Tiersen – wirtuoz skrzypiec i akordeonu, powraca na scenę, aby zaprezentować nowe oblicze swojej sztuki i premierowy album „Dust Lane”. Materiał nowej płyty dalece odbiega od estetyki, w jakiej artysta tworzył do tej pory.

Yann Tiersen to artysta trudny do zaszufladkowania. Poeta brzmień i pogromca dźwięków, znawca smyczka, gam i akordów. Z gracją i elegancją odnosi sukces tam, gdzie wielu polega. Francuz tworzy unikatowy muzyczny świat, wypełniony długimi falami muzyki i piosenek. Jego twórczość pozostaje sama w sobie tajemnicą: przestrzenna, majestatyczna, poetycka, romantyczna, wysublimowana.

Tiersen, po muzycznych studiach w konserwatorium, przeszedł przez szkołę muzyki rockowej i zdobywał doświadczenie grając w zespole. Jest też autorem niezwykłych ścieżek dźwiękowych do takich filmów jak „Wyśnione życie aniołów”, „Amelia” czy „Good Bye Lenin!”.

Stojąc na rozdrożu muzyki folkowej, minimalistycznej i rockowej, Yann Tiersen pozostaje na scenie francuskiej prawdziwym unikatem. Ten multiinstrumentalista nieustannie współpracuje z prestiżowymi artystami: od Tindersticks i Shannon Wright po Dalek, Matt Eliott czy Jane Birkin.

Albumem „Dust Lane”, Yann Tiersen powraca do swojej pierwszej miłości – muzyki rockowej i twórczości m.in. Nicka Cave’a czy Joy Division. Artysta zerwał z samotnością multiinstrumentalisty, sięgnął po gitarę elektryczną i zwerbował rockowych muzyków do współpracy. Teraz na scenie serwuje oniryczne melodie w żywiołowej, rockowej oprawie.

Na nowym albumie Tiersen miesza style, oddaje się rockowym riffom, ale nie traci jednak przy tym kluczowej cechy swojej muzyki – melodii. Jego koncerty to niezwykle bogate, pulsujące elektryczną rozkoszą i wyjątkowym napięciem muzyczne widowiska.

miejsca: siedzące nienumerowane

bilety: 60 PLN z kartą Klubu Wytwórnia, 70 PLN bez karty Klubu Wytwórnia

miejsca: stojące

bilety: 50 PLN z kartą Klubu Wytwórnia, 60 PLN bez karty Klubu Wytwórnia

Na początek Dżem… Zespół powstał w 1979 (początki sięgają 1973 roku!) w Jarocinie, z niezapomniany Ryszardem Riedlem, który, rzecz niepodważalna, był frontmanem tego zespołu! I nieważne czy brali go z detoxu, czy robił to świadomie… Robił TO i robił to pięknie! Robił to jak potrafił i jak czuł… nadal w stacjach radiowych, na prywatkach, studniówkach czy w klubach-pubach lecą “Lunatycy”, “Wehikuł czasu”, “Czerwony jak cegła” czy “Whisky”. I my nadal tego słuchamy! My i kolejne pokolenia. Moja córka słucha Dżemu! Ci, którzy czytali poprzedni mój felieton wiedzą nad czym się zastanawiam. Czy Ryśka może ktokolwiek zastąpić? Po felietonie “Blues z Dżemem na gorzko” dostałam od Was wiele maili z informacją, że ABSOLUTNIE nie! A Dżem gra dalej, więc co? Maciek Balcar powinien grać już tylko swoje kawałki? A Ryśkowych już nie? No to zastanówcie się, Mili Państwo, jaką publiczność będą mieli faktycznie Ci bluesmani na koncertach. A może ludzie będą przychodzić nadal dla Beno Otręby i jego basiska? Może…

Innym pięknym przykładem jest, niezwykle mi bliska, Republika. Ukazała się “Masakra”, potem chłopaki weszli do studia z nowymi piosenkami, zapowiadało się pięknie i… 22 grudnia 2001 roku zadzwoniła do mnie koleżanka z poznańskiego radia i wykrzyczała w słuchawkę: – Grzesiek umarł! No umarł i co dalej? Nie ma Republiki! Każdy z muzyków poszedł w inną stronę, bo nikt nie jest w stanie ani napisać tekstu na miarę Obywatela G.C., ani zaśpiewać tego w taki sposób jak on. I nikt nawet nie próbuje… Muzycy Republiki dalej są w branży (Leszek Biolik gra w Wilkach i jest producentem, Sławek Ciesielski z powodzeniem wali w bębny w Kijach, a Zbyszek Krzywański tworzy swoje projekty np. jako Depresjoniści), ale oddzielnie. Republika zbiera się raz do roku, w Toruniu na koncercie poświęconym pamięci Grzegorza. I bóg i fani mi świadkiem, że Grzesiek tam też jest! Oj taaaaak… w każdej wyśpiewanej linijce tekstu, w każdym dźwięku, który unosi się tego wieczora w OdNowie. Ja, Mili Państwo, nie zwariowałam. On tam jest! Nie wierzycie? Zapraszam 19 grudnia do toruńskiej OdNowy!

A Oddział Zamknięty?
“Przyszła do mnie nie wiem skąd, zawróciła w głowie tak dokładnie…” Andzię znamy wszyscy! Młodsze pokolenie też, choć nie ma świadomości, że Maestro tej pieśni to Krzysio Jary Jaryczewski! Nikt też już nie pamięta, jak wiele, wiele lat temu podczas podpisywania płyty przez Oddział Zamknięty w warszawskim EMPiKu zablokowany został ruch na Marszałkowskiej, a szyby w salonie powybijane. Przyjechała wtedy milicja, a chłopaki z OZ uciekali tylnym wyjściem. W 1985 roku Jary przestaje śpiewać z powodu poważnego paraliżu strun głosowych. Zastępuje go Robert Janowski i wiecie co? Dla mnie wtedy kończy się Oddział Zamknięty! Po Janowskim swoich sił próbuje Zbyszek Bieniak. I właściwie nie wiem co się dzieje potem z zespołem. Słyszałam plotki, że basista, niejaki Paweł Mąciwoda walczący niegdyś z TSA udziela się w Virgin Snatch, a w 2003 roku trafia w szeregi zespołu Scorpions. Wiem też, że na wikipedii dział: “byli członkowie” jest najdłuższy na świecie. Czy Oddział powinien grać dalej bez Jarego? Dla mnie nie, ale może niech odpowiedzą na to pytanie, Ci którzy lubią obecny Dżem. (Kiedyś kolega podesłał mi zdjęcie małej córeczki w objęciach obecnego front mana OZ… no fajne;)) A przyjaciołom Jarego na pociechę powiem tyle: w 2003 roku miałam przyjemność spędzić z nim i z jego starszym bratem dłuższa chwilę podczas Kotan Day – WSPANIALI LUDZIE!!!, potem widziałam i słyszałam Jarego na koncercie poświęconym pamięci Grześka Ciechowskiego jakieś 2 lata temu i wiecie co… Stary, ale Jary ;)))) poryczałam się ze wzruszenia!

No dobrze, a co z Aya RL bez Kukiza, a co z Klausem Mitffochem bez Lecha Janerki? A co z…? Takich przykładów jest cała masa. Dla mnie – Dżem bez Ryśka… niech sobie gra, nawet na koncert pójdę, ale w domu mam tylko Ryśkowe płyty. A Republika? Jakby się reaktywowała z innym wokalistą uciekłabym na koniec świata. A Oddział???? Oddział był jeden jedyny.

Chyba jestem mało tolerancyjna, bo Ci pierwsi zostają w moim sercu na zawsze… A Wy? Jak to czujecie?

Z wspominkowym pozdrowieniem,
Wasza, z zamkniętym sercem dla dublerów, Kasia

Towarzyszył mi mój przyjaciel (śpieszę z tłumaczeniem – mąż nie lubi bluesa, więc nawet go nie zaprosiłam, heheheh). Koncert rewelacyjny! Muzycy w świetnej formie, widownia… jak to polska, wierna widownia – przekrzykiwała Maćka Balcara. Dla mnie chyba wszystko było idealne. Kołysałam się przy “Do kołyski”, wydzierałam przy “Lunatykach” czy “Wehikule” i nóżką tupałam przy “Whisky”. Dobór kawałków, nastrój, magia… naprawdę było wszystko idealne! Dla mnie…

Chwilę po wyjściu z klubu mój przyjaciel mówi: kurczę, już zapomniałem, że Rysiek pisał takie teksty. Aż bolą. Wszystko było pięknie i wspaniale, ale ten gość, który teraz śpiewa nie może być wiarygodny, bo on tego nie przeżył… i za to nie umarł.  Próbowałam bronić Maćka Balcara na wszystkie sposoby, że nie panoszy się po scenie, że wiele w nim pokory i szacunku do Ryśka i zespołu, że głosowo  też daje radę. Nie udało mi się go przekonać! – Kasia,  ja do niego nic nie mam, ale taki blues musi boleć, a w jego wykonaniu po prostu nie boli. Dużo bardziej ruszyła mnie kapela supportująca. Chłopaki śpiewali, że ze wszystkich przypraw najbardziej lubią pieprz i z tego płynęła czysta prawdziwa energia. Bawili się tym, a ja razem z nimi.

Więc ja się pytam: Czy blues żeby był bluesem naprawdę musi boleć? Kurczę, no nie! Stoczyłam taką dyskusję zaraz po powrocie z moim mężem – skwitował mój wywód krótko: próbujecie zrobić z Dżemu jakiś misyjny zespół, a chłopaki po prostu chcą dalej grać i dobrze się tym bawią. Nie ma już Ryśka, a Dżem jest dalej. Koniec!

MadBee

No to jak to jest z tym bluesem? Można się nim bawić czy nie? No więc mili Państwo można! I to na różne sposoby! Wyszperałam dla Was kilka przykładów – oczywiście megatotal’owych;)

Zespół Who knows? przy bluesowych nutach śpiewa:

Zapłacę wszystko, każdą cenę
Za Twoich piersi smak
Wiersz Ci napiszę, bo mam wenę
Bo ze mną to jest tak, że… kochana,
Ja muszę w Tobie siebie zatracić
Bo mnie się Ciebie chce…

Zagubiony pan? Nieszczęśliwie zakochany? Wcale nie! Pan jeszcze wiarę ma i o tym śpiewa.

Kolejny przykład – MadBee -  Paru wariatów z Ostrołęki i okolic, którzy właśnie dołączyli do MT.pl. Lekko, rytmicznie i przyjemnie:

Mam parę latek na karku,
Na koncie nic oprócz zer
mam stare buty i spodnie,
kapelusz osłania łeb.
Mam niespełnione marzenia
Przyjaciół niewielu też
I niby wszystko w porządku,
A jednak … tylko Ciebie chce mieć.

Urocze, prawda?
I w tym miejscu zapewne narażę się mojemu mężowi, który jak już wspomniałam nie cierpi bluesa (zapewne dzisiaj będę spała na wycieraczce, hehehhe…), ale powiem krótko: ja to łykam!
Polecam te kawałki , może wywołają choć mały uśmiech na waszych buziach…
…bo to chyba o to chodzi… o dobrą zabawę!

z bluesowym pozdrowieniem,
Wasza wściekła pszczoła ;)