Maszyny i Motyle

Dwie gitary, automat perkusyjny, odrobina coraz bardziej popularnych ostatnio dronów oraz ciekawe wizualizacje sytuują ten duet w trudnej do określenia przestrzeni gatunkowej. Math-rockowe harmonie do spółki z postindustrialną motoryką, przerywane były co jakiś czas ciekawymi eksperymentami, niepokojącymi ucho i mózg. MiM pozostawili u nielicznej jeszcze publiczności (było po tuż 18.00) apetyt na dalsze, a tak różniące się od tej, muzyczne inkarnacje tego wieczoru.

Pierre Bastien

Fantastyczny show francuskiego artysty, który przypomniał, że muzyka to zjawisko szersze niż dźwięki wydobywane z klasycznie pojmowanych instrumentów.

Jego instalacje zbudowane z rusztowań jakby wziętych żywcem z kultowych zabawek Młodego Konstruktora wykorzystują w roli elementów tradycyjne instrumenty ludowe wielu kultur świata.

Zobaczyliśmy instrumentarium napędzane przez robotyczne mechanizmy zaprojektowane przez szalonego magika dźwięku. Cienie tych niepowtarzalnych instalacji rzucane na telebimie stworzyły w Sali Gotyckiej niepowtarzalny spektakl. Chyba tylko on jest w stanie grać tak pięknie na gwoździach.

19 Wiosen

Kolejny transfer do innej muzycznie galaktyki. Łódzki unikat, który czerpiąc z punkowego ducha wzbogaconego charakterystycznymi organowymi pasażami Grzegorza Fajngolda wyzwolił w publiczności prawdziwe emocje.

Na pierwszy plan wybijała się bez wątpienia ekspresja i autentyzm przekazu Marcina Pryta. Sugestywnie wyartykułowane teksty, surrealistycznie ujmujące codzienność w rozległym, ale klaustrofobicznie tłamszącym świecie.

Świetny finał koncertu stanowił tytułowy utwór z ostatniej płyty zespołu – Cinema Natura.

Same Suki

To chyba najlepiej przyjęty przez widzów koncert wieczoru. Nazwa zespołu to pochodna obecności samych kobiet w składzie oraz staropolskiego instrumentu smyczkowego – suki biłgorajskiej.

Do tego zespół dołączył wiolonczelę, tradycyjną fidel płocką oraz ekspresję wokalistki Magdaleny Wieczorek-Duchewicz, która ciętym dowcipem nawiązała z publicznością bezpośredni kontakt.

Same Suki to folk Mazowsza i Kujaw wzięty na rogi bezpruderyjnych tekstów, które czerpiąc z tradycji opowiadają z przymrużeniem oka o doznaniach i potrzebach współczesnych kobiet.

RSS B0YS

Jeszcze jeden fantastyczny dziwoląg, który zastrzelił porcją dźwięków spod znaku muzycznego WTF. Tajemniczy duet, który kryje się w przebraniach będących unikalną hybrydą plemiennych afrykańskich strojów i przysłaniających twarze koronkowych chust.

Zaserwowali przenikliwie transowe basy, na bazie których wibrowały pobrane z zakątków całego świata etniczne oraz współcześnie cybernetyczne sample. Trudno było się temu oprzeć i Sala Gotycka w końcu zaczęła tańczyć.

Warto wspomnieć, że najnowszy album zespołu znalazł się właśnie w setce najlepszych płyt 2015 roku na świecie prestiżowego brytyjskiego magazynu The Quietus.

Barbara Morgenstern

Gwiazdą i ukoronowaniem festiwalu był występ niemieckiej artystki zaliczanej do najwybitniejszych postaci współczesnego elektro i synth popu.

Zdjęcia: Fotografie Anita Andrzejczak, Adam Tracz

W sobotę 12 grudnia przeszłość spotka się z dźwiękową nowoczesnością, eksperyment z klasyką, a akustyczne źródła dźwięku z najnowszą elektroniką. Tradycyjne instrumentarium zostanie poddane konfrontacji z wyobraźnią wynalazców rozmaitych dźwiękotwórczych urządzeń. Oto nieco więcej informacji o samych artystach.

19 Wiosen

Jedna z najbardziej oryginalnych grup muzycznych w Polsce. Nie sposób odmówić ich muzyce punkowego charakteru, ale oprócz surowych gitarowych riffów usłyszymy w niej na przykład wpływy bigbitu lat sześćdziesiątych i jednocześnie kojarzące się z barokowymi kompozycjami klawiszowe pasaże. Całość stanowi zaś doskonałą odskocznię do wizjonerskich i kontestujących w poetycki i zarazem zjadliwie publicystyczny sposób tekstów Marcina Pryta. Muzycy określają swoją muzykę określeniami barok punk, nega punk, punk poza czasem, infi punk czy aerofuturyzm.

Strona zespołu na Facebooku

==

Barbara Morgenstern

Producentka, wokalistka i multiinstrumentalistka, która już od kilkunastu lat okupuje jedną z czołowych pozycji na piedestale niebanalnej i inteligentnej europejskiej elektroniki. W je twórczości psychodeliczny krautrock spotyka się z minimalistycznym house, elementy synth-popu z dźwiękami tradycyjnych, akustycznych instrumentów, a post-rockowa elektronika jest tłem dla melodyjnie wyśpiewywanych tekstów, nawiązujących do klasycznych niemieckich szansonistek jak Marlene Dietrich i Ute Lemper.

Strona artystki na Facebooku

==

Maszyny i Motyle

Przeciwstawienie słów w nazwie zespołu idealnie oddaje ducha ich muzyki. Nieklasyfikowalny nigdzie konglomerat brzmień. Słychać tu echa motorycznego industrialu, gitarowe riffy w podziałach math rocka, zimnofalowe brzmienie, agresywność awangardowego metalu oraz eksperymenty wywodzące się z krautrocka i free jazzu. Są też szmery i hałasy, będące odwołaniem do tradycji noise.

Strona zespołu na Facebooku

==

Pierre Bastien

Francuski alchemik dźwięku nie zatrzymał się na etapie, do którego dąży większość innych muzyków, czyli opanowaniu gry na jednym lub kilku instrumentach. Konstruuje od podstaw całe mechaniczne orkiestry, których formy i sposób działania odbiegają bardzo daleko od jakiegokolwiek tradycyjnego instrumentarium. To jakby osobne artefakty stworzone z dziecięcych zabawek, kuchennych narzędzi i naczyń, przeróżnych napędzanych silniczkami dźwiękotwórczych wynalazków, gadżetów i automatów, które same potrafią grać na innych instrumentach. Występy Bastiena mają charakter performatywny. To surrealistyczne, dźwiękowe instalacje artysty, który w równej mierze zasługuje na miano zarówno muzyka, jak i szalonego naukowca.

Oficjalna strona artysty

==

Same Suki

Same Suki to rewolucyjna kobieca formacja folkowa grająca muzykę kobiet z miasta inspirowaną muzyką ludową. To pięć mocnych charakterów kobiet z różnych planet muzycznych – rozrywki, piosenki aktorskiej, ethno, klasyki i muzyki ludowej. W niekonwencjonalny sposób wykorzystują one tradycyjne instrumenty akustyczne takie jak suka biłgorajska, fidel płocka, cajon, bendir, lira grecka, rebab turecki czy wiolonczela. W połączeniu z wokalem, sięgającym po środki wyrazu charakterystyczne dla teatru, zespół opowiada codzienne historie w zupełnie nietradycyjny sposób. Same Suki tworzą z chęci wyrażania siebie taką, jaką się jest, bez cenzury.

Strona zespołu na Facebooku

==

RSS B0YS

Duet o nieujawnionej tożsamości, występujący zawsze w przebraniu. Nie wiadomo kim są, nie wiadomo w jakim wieku, czy znani czy debiutanci. Nie wiadomo nawet jakiej są płci. Legenda głosi, że poznali się w trakcie podróży po Afryce. Efektem jest muzyka, która wsysa słuchacza do swojego czarnego jądra, w którym afrykańskie i światowe pogłosy dodają tempa i temperatury. Ktoś nazwie tworzone przez nich dźwięki „techno“, inny „dziwne world music“ albo „dark dub“, a prawdę znają tylko oni. Sami mówią, że ich muzyka jest ”post-everything” i nie identyfikują się z żadnym gatunkiem czy stylem muzycznym, jednocześnie nie odrzucając żadnego z nich.

Strona zespołu na Facebooku

==

Zródło: informacje prasowe organizatora (Industrial Art)

ENERGIA DŹWIĘKU

Wrocław, 12 grudnia 2015 r., Sala Gotycka, ul Purkyniego 1, godz. 18.00

Same Suki, 19 Wiosen, B. Morgenstern, Pierre Bastien, Rss B0ys, Maszyny i Motyle

Strona oficjalna wydarzenia
Wydarzenie na Facebooku

BILETY

45 zł przedsprzedaż
55zł w dzień koncertu

Przedsprzedaż: wiftickets@gmail.com
lub w Starym Klasztorze, przy Purkyniego 1

Do największych atrakcji tegorocznej edycji zaliczyć należy występ japońskiego projektu Merzbow, najważniejszego przedstawiciela współczesnej sceny noise. Na przeciwległym biegunie industrialnej estetyki zabrzmi Sol Invictus – formacja Tony’ego Wakeforda, uważana za twórców apokaliptycznego neo-folku. W nowej uwspółcześnionej wersji, pod szyldem Test Dept: Redux pojawią się także pionierzy brytyjskiego industrial – Test Dept. a obok nich wystąpi Ian Dominick Fernow aka Prurient, amerykański artysta, który nadał estetyce noise nową jakość i dzięki któremu ta muzyka trafiła do zupełnie innej publiczności. Oprócz nich pojawią się odważni i eksperymentujący artyści z całego świata. Poczynając od największych tegorocznego festiwalu prezentujemy wszystkich 24. wykonawców.

MERZBOW (wystąpi w piątek, 06.11.2015)

Najważniejszy twórca estetyki noise’owej w muzyce, Masami Akita, znany przede wszystkim ze swojego sztandarowego projektu Merzbow, z którym zadebiutował pod koniec lat 70-tych XX wieku. Ten japoński artysta, wychowany na rocku progresywnym, psychodelii i europejskiej awangardzie spod znaku dadaistów i surrealistów, inspirujący się tak odległymi od siebie gatunkami muzycznymi jak free jazz, metal czy wczesna muzyka elektroniczna, wykorzystał do tworzenia swoich własnych, ekstremalnych dźwięków dadaistyczną koncepcję Kurta Schwittersa, która zakładała tworzenie dzieł sztuki ze śmieci oraz rzeczy zapomnianych i niepotrzebnych. Obecnie jest uznawany za jednego z najważniejszych muzyków awangardowych. Masami Akita jest aktywny nie tylko na gruncie muzycznym – pisze również teksty na temat współczesnej kultury, jest zaangażowany w działalność na rzecz ochrony praw zwierząt, środowiska naturalnego i aktywnie promuje weganizm.

==

SOL INVICTUS (wystąpią w czwartek, 05.11.2015)

Ojcowie chrzestni apokaliptycznego folku. Lider Tony Wakeford jest wymieniany jednym tchem obok Douglasa Pearce’a z Death In June i Davida Tibeta z Current 93 jako twórca całej estetyki neofolkowej. Biorąc sobie za patrona Niezwyciężone Słońce, solarne bóstwo starożytnego Rzymu, zespół wydał już ponad 20 albumów, który muzyczna zawartość ewoluowała od surowego, post-punkowego mrocznego folku w stronę bardziej wyrafinowanych, neoklasycznych aranżacji. Sam Tony Wakeford, jedyny stały członek grupy przez wszystkie lata jej istnienia, określa Sol Invictus jako „zespół kabaretowy z Piekieł, grający muzykę dla fin-de-siecle” i nadaje swojej twórczości miano folk noir.

==

TEST DEPT: REDUX (wystąpią w sobotę, 07.11.2015)

Test Dept., jeden z najważniejszych zespołów brytyjskiej muzyki industrialnej, narodził się w 1981 roku w rozpadających przemysłowych przestrzeniach południowego Londynu. Członkowie formacji, używając fragmentów metalowego złomu i innych znalezionych przedmiotów zebranych w opuszczonych fabrykach i na złomowiskach jako instrumentów i łącząc je z elektroniką, wykreowali swoją własną, oryginalną muzykę – pełną energii, wyraźnie zrytmizowaną i zasilaną radykalnym buntem wobec otaczającej ich rzeczywistości. W chwili obecnej dwóch członków-założycieli grupy, Paul Jamrozy i Graham Cunnington, występują pod szyldem Test Dept: Redux, z którym powracają do materiału muzycznego z najwcześniejszych albumów formacji, prezentując go jednak w nowej, odświeżonej formie, osadzonej w kontekście teraźniejszości i problemów współczesnego świata.

==

PRURIENT (wystąpi w sobotę, 07.11.2015)

Ian Dominick Fernow, jeden z najbardziej płodnych współczesnych dźwiękowych artystów eksperymentalnych, znany jest z całej masy różnorodnych przedsięwzięć muzycznych, takich jak technoidalny Vatican Shadow, blackmetalowy Roma Cross, abstrakcyjny Mitochondrial DNA i wielu, wielu innych, jednak jego najsłynniejszym i zarazem najbardziej docenionym projektem – nie tylko na industrialnej scenie – jest noisowy Prurient. W wydaniu Fernowa noise ma wiele twarzy – od radykalnych, brutalnych i bezlitosnych form atakujących wszelkie zmysły słuchacza, poprzez nieco mniej ekstremalne nagrania, w których łączy estetykę hałasu z ambientem, aż po jego autorską, nowoczesną, eklektyczną i wręcz przebojową wersję noise, w której można odnaleźć inspiracje wieloma innymi gatunkami muzycznymi.

==

A oto pozostali artyści w kolejności alfabetycznej:

1.9.8.4. (wystąpią w piątek, 06.11.2015)

Jeszcze raz Tony Wakeford i projekt, w którym cofa się do korzeni swojej muzycznej działalności i przypomina w zupełnie nowych aranżacjach te utwory Crisis i Death In June, które samodzielnie napisał lub miał wkład w ich powstanie. Obok Wakeforda w skład zespołu wchodzą znany z Alternative TV Clive Giblin na gitarze i perkusista Terry Davey, członek między innym grupy Intensified.

==

ABANDONED ASYLUM (wystąpi w sobotę, 07.11.2015)

Łódzki projekt muzyka i grafika Łukasza „Dani” Czajki. W muzyce Abandoned Asylum nie ma miejsca na zbędne eksperymentowanie – nacisk jest położony przede wszystkim na stworzenie gęstej, mrocznej i wyrazistej atmosfery, inkrustowanej jednak dziesiątkami niuansów. Bazą kompozycji są monotonne, transowe i hipnotyczne drony, uzupełnione bogactwem wokalnych sampli i melodycznych zapętleń.

==

BLACK LIGHT ASCENSION (wystąpią w czwartek, 05.11.2015)

Inspirowane minimalistycznym post-punkiem surowe, rytmiczne i zmechanizowane piosenki, pełne gniewu i paranoicznych tekstów, nie pozbawione jednak tanecznej czy wręcz przebojowej jakości – tak najlepiej można opisać muzykę projektu Black Light Ascension, nowego przedsięwzięcia brytyjskiego muzyka Andrew Traila, powołanego do życia po zawieszeniu działalności jego zespołu Knifeladder.

==

CENT ANS DE SOLITUDE (wystąpią w piątek, 06.11.2015)

Arcydzieło światowej literatury, najważniejsza powieść iberoamerykańskiego realizmu magicznego czyli Sto lat samotności Gabriela Garcii Marqueza dało swoją nazwę legendarnemu francuskiemu projektowi industrialnemu Cent Ans de Solitude, założonemu w połowie lat 80-tych przez Jean-Yvesa Milleta, twórcę uznanej wytwórni Les Nouvelles Propagandes. W utworach formacji idealnie splata się bezkompromisowość prekursorów industrialnych eksperymentów z atmosferycznością pionierskich darkambientowych płyt, gdzie mechaniczny hałas łączy się w jedno z minimalistycznymi, szczątkowymi melodiami.

==

COLUMN ONE (wystąpią w niedzielę, 08.11.2015)

Column One powstał w Berlinie w roku 1991 jako baza ideologiczna estetycznego podejścia do struktur społecznych, idei filozoficznych oraz mediów współczesnego świata zachodniego. Ten działający nieprzerwanie od ćwierćwiecza berliński kolektyw, prowadzony przez Rene Lampa i Roberta Schalinskiego, jest w prostej linii spadkobiercą dokonań niemieckiego undergroundu z lat 80-tych. W twórczości formacji, inspirowanej w dużej mierze awangardowymi ruchami artystycznymi z pierwszej połowy XX wieku, spotykały się do tej pory różne formy muzyczne – od preparowanego industrialu po eksperymentalne techno.

==

DAINA DIEVA (wystąpi w piątek, 06.11.2015)

Pochodząca z litewskiego Kowna – jest zarówno autorką performansów, jak i muzykiem (choć sama woli określenie – konstruktor dźwięków), zarówno kuratorką różnorodnych wydarzeń kulturalnych, jak i reżyserką filmową, scenarzystką i twórczynią wideoartu. W swojej muzyce Daina Dieva tworzy rozbrzmiewające, atmosferyczne pejzaże dźwiękowe, wykorzystując do ich przygotowania zarówno elektronikę, jak i akustyczne źródła, łącząc ze sobą na wielu poziomach ludzki głos i przetworzone dźwięki gitary z elementami noise, dronów, nagrań terenowych i przeróżnymi instrumentami, takimi jak bambusowe flety, dzwonki czy wszelkiego rodzaju metalofony.

==

DEAD VOICES ON AIR (wystąpią w piątek, 06.11.2015)

Mark Spybey zwykł określać siebie mianem nie-muzyka i patrząc na jego wszelkie unikalne eksperymenty z kolażami dźwiękowymi, ambientem i noisem, łatwo jest zrozumieć dlaczego. Stworzył swoją własną, bardzo charakterystyczną muzykę, w której melodyjne pasaże łączą się z ustrukturyzowanymi dysonansami i dźwiękowymi pejzażami zanurzonymi głęboko w etnicznymi pierwiastkami ambiencie. Wykorzystując wielowarstwową improwizację jako punkt wyjścia do tworzenia swoich utworów, Spybey kreuje coś, co sam określa „muzyką dla oczu”, w której przetworzone dźwięki wydawane przez prymitywne instrumenty lub dziecięce zabawki nałożone są na rytmiczne struktury uzupełnione ambientowym brzmieniem.

==

DIFFERENT STATE / 23 THREADS (wystąpią w niedzielę, 08.11.2015)

Marek Marchoff to postać obecna na polskiej scenie eksperymentalnej już od ponad dwudziestu lat. Ten pochodzący z Ciechanowa, a mieszkający obecnie na stałe w Nowym Jorku artysta, mimo przeprowadzki na inny kontynent nie przerwał swoich dźwiękowych poszukiwań i tam wciąż kreuje nową muzykę ze swoimi dwoma najważniejszymi, powstałymi jeszcze w Polsce projektami. W pierwszym z nich, istniejącym już od 1992 roku Different State, tworzy kompozycje głęboko osadzone w przeróżnych tradycjach muzyki industrialnej, uzupełniając je elementami trip hopu, nowej fali, psychodelii, dubu i ambientu. Drugie przedsięwzięcie Marchoffa, założone w połowie lat 90-tych XX wieku 23 Threads, to podlana industrialnym sosem muzyka będąca wypadkową neofolku i krautrocka, którą artysta określa mianem Macabre Folku.

==

ESCAPE FROM WARSAW (wystąpią w niedzielę, 08.11.2015)

Escape From Warsaw to nowe dziecko muzyczne Karola Suki, znanego z takich projektów jak działająca w latach 1995-2013 elektroniczno-eksperymentalna Arkona czy istniejący od 2006 roku acid-punkowy Street City Nomads. Muzyka projektu to mentalna i stylistyczna kontynuacja poszukiwań znanych z płyt Arkony – podróż w nieznane obszary, psychodeliczne manipulacje przy użyciu analogowych aparatur, kwaśne dubowe echa, acidowe basy i bity, dźwiękowe wiraże i kolaże sklejone ze starych sampli filmowych. To bezkompromisowa wycieczka w nieznane.

==

LAST DOMINION LOST (wystąpią w sobotę, 07.11.2015)

Grupa Last Dominion Lost powstała w 1992 na gruzach formacji Merge, tworzonej przez Dominika Guerina, jednego z założycieli SPK i Johna Evansa, do których dołączył John Murphy, również były członek SPK, który udzielał się również w Whitehouse, Current 93 czy Death in June. Muzyka zespołu w prostej linii nawiązuje do tego, co najlepsze w starej, pierwotnej szkole industrialu – jest surowa jak kompozycje SPK, wypełniona mrocznym klimatem z wczesnych płyt Lustmord i oparta na brzmieniu metalowych perkusjonaliów jak w przypadku Z’eva czy Test Dept. To muzyka transcendująca negatywne odczucia, które w artystycznej formie ukazują nieoczekiwane ukryte w nich piękno.

==

MUSHROOM’S PATIENCE (wystąpią w sobotę, 07.11.2015)

Gdyby spróbować poszukać projektu dźwiękowego, którego muzyki nie da się w żaden sposób wcisnąć w jakiekolwiek ustalone tradycją ramy gatunkowe, to Mushroom’s Patience nadaje się do tego celu idealnie. To całościowe kompendium muzycznych idei wymieszanych razem w jednym tyglu, gdzie składnikami są jazzowa atmosfera, krautrockowa psychodelia, zgrzyty płyt winylowych z nagraniami starego folku, neofolkowy klimat, elektropopowa rytmika, industrialne eksperymenty i wiele, wiele innych. Płyty projektu mają często postać albumów konceptualnych, które opowiadają surrealne historie o dziwnych, zmutowanych stworzeniach i wędrówkach po spustoszonych postindustrialnych krainach.

==

MUSHY (wystąpi w sobotę, 07.11.2015)

Mushy to jednoosobowy projekt muzyczny pochodzącej z Rzymu dźwiękowej eksperymentatorki Valentiny Fanigliulo. Kreowane przez artystkę pod tym szyldem dźwięki to wyjątkowy amalgamat różnorodnych gatunków i stylistyk – elektroniki, shoegaze’u, bluesa i nowej fali, przedstawionych na tle wyrastającym z ducha psychodelicznej i krautrockowej tradycji. Fanigliulo czerpie inspiracje od największych mistrzów dźwiękowej melancholii – z utworów Cocteau Twins, Dead Can Dance, Slowdive, Lush, Minimal Compact, New Order, Swans, Nico i od legendarnych pieśniarek w stylu Niny Simone czy Elli Fitzgerald.

==

RIGOR MORTISS (wystąpią w niedzielę, 08.11.2015)

Powstała w latach 90. XX wieku formacja Rigor Mortiss była pełną gniewu, buntu i agresji odpowiedzią na to, co działo się w muzyce tamtego czasu. Miasto ich pochodzenia, Płock, wypełnione chemicznymi zakładami przemysłowymi, z atmosferą przesyconą ołowiem, było idealnym miejscem, w którym zaistniały idealne warunki dla narodzin pionierskiego na gruncie polskim zespołu – oprócz nich wtedy nikt w kraju nie wykorzystywał samplerów do tworzenia muzyki w duchu industrialnym, muzyki, którą można określić jako psycho-industrial-noise. Po dwudziestu latach przerwy zespół powrócił w odświeżonym składzie i z nowymi, dostosowanymi do ducha nowego wieku nagraniami – z jeszcze większą dawką energii, z większą ilością brzmieniowego brudu i bogactwem nowych doświadczeń.

==

SHADOW BIOSPHERE (wystąpią w piątek, 06.11.2015)

Biosfera cienia to naukowa hipoteza, u której podstaw leży przypuszczenie, że na naszej planecie istnieją nieznane i niezauważone formy życia, których organizmy oparte są na biochemicznych i molekularnych procesach całkowicie odmiennych od tych, które współczesna nauka uznaje za żywe. Ta koncepcja zainspirowała dwie artystki dźwiękowe, Caroline Jago i Lesley Malone, do powołania wspólnego projektu muzycznego, w którym w dźwiękowej formie eksplorują ukryte przed ludzkimi oczami ekosystemy natury i nieodkryte wciąż formy życia. Stawiając sobie za punkt wyjścia estetykę dark ambientu oraz idee bioakustyki, pierwotności i wyobrażenia wyimaginowanych światów, powstał projekt, którego muzyka opiera się na bogatych w różnorodne tekstury dźwiękowych pejzażach, połączonych z całą gamą pochodzących z różnych źródeł dźwięków.

==

SIXTH JUNE (wystąpią w sobotę, 07.11.2015)

Współczesna fala nostalgii za latami 80-tymi przyniosła wysyp zespołów, których muzyka charakteryzuje się chłodną elektroniką, melancholijnymi tekstami i powrotem do syntezatorowej estetyki muzycznej. Na ich tle zdecydowanie wyróżnia się pochodząca z serbskiego Belgradu, lecz stacjonująca w Berlinie formacja Sixth June, istniejąca już od 2007 roku. Filmowiec, muzyk i artysta wizualny Laslo Antal oraz aktorka i wokalistka Lidija Andonov podeszli twórczo i profesjonalnie do dziedzictwa przedostatniej dekady XX wieku – ich muzyka, określana mianem „słodkiego, mrocznego elektropopu” czerpie z tego, co było najlepsze w twórczości tamtych zespołów i artystów.

==

SPLINTERED (wystąpią w piątek, 06.11.2015)

Eksperymentalny, noise-rockowy zespół Splintered założony został w 1989 roku przez Richarda Richo Johnsona i pozostałych członków jego poprzedniej formacji Playground. Fani i krytycy postrzegali Splintered jako część rozwijającego się wtedy brytyjskiego undergroundu noise-rockowego obok takich projektów jak Terminal Cheesecake, Skullflower, Ramleh, Loop czy Godflesh, lecz korzenie zespołu zapuszczone były także w wielu innych muzycznych tradycjach – post-punkowej, art-rockowej, psychodelicznej i industrialnej. Hałaśliwe kompozycje grupy powstają przy wykorzystaniu szerokiej gamy instrumentów, sampli, przesterowanych na różne sposoby gitar i wypełnione są potężną, motoryczną rytmiką i wykrzykiwanymi wokalizami.

==

TÁBOR RADOSTI (wystąpią w czwartek, 05.11.2015)

Nie jest łatwym zadaniem umiejętne połączenie industrialnej estetyki i inteligentnej muzyki tanecznej z etnicznymi i plemiennymi tradycjami dźwiękowymi – czeski projekt Tabor Radosti wychodzi jednak z tej próby zwycięsko. W swojej rytmicznej, opartej na dark ambiencie i IDM muzyce, ewokują szamańskie techniki transu, otwierające ludzkie umysły na odmienne stany świadomości. Hipnotyczne, oparte na wyrazistych bitach rytmy łączą się tu z kosmicznymi, syntetycznymi dźwiękami, a orkiestralne elementy mieszają się z orientalnymi melodiami. Tábor Radosti otwiera przed słuchaczami nowe, niezbadane światy, w których być może nadal zamieszkują duchy wymarłych cywilizacji.

==

TREHA SEKTORI (wystąpi w sobotę, 07.11.2015)

Treha Sektori nie jest typowym i zwykłym projektem muzycznym. To przede wszystkim intensywna, pełna mistyczności atmosfera, wypełniona szeptami w nieznanych językach, rytualnymi uderzeniami w bębny, okultystycznym klimatem i wszechobecną dźwiękową ezoteryką. Za tym wszystkim stoi francuski artysta Dehn Sora, który jest również członkiem formacji Sembler Deah i wieloletnim współpracownikiem Church of Ra. Dźwięki tworzone przez Treha Sektori dają się odczuć jako fizyczne, a zarazem nierealne, wypełnione intuicyjnym, instynktownym językiem, którego źródłem jest umysł Dehna Sory. Najbliżej im do mrocznego, zimnego ambientu, ale ograniczenie jej do konkretnego gatunku jest tylko i wyłącznie mylącym uogólnieniem.

==

TREPANERINGSRITUALEN (wystąpi w piątek, 06.11.2015)

Trepaneringsritualen po szwedzku oznacza „rytuał trepanacji” i taka właśnie jest muzyka powołanego do życia w 2008 roku projektu, który dumnie wykorzystuje to zestawienie słów jako swoją nazwę – agresywna, powolna, ciężka, bardzo cielesna i o wyraźnym rysie psychofizycznym. Stojący za nim Thomas Martin Ekelund potrafi kreować brutalne i mroczne dźwięki, nie stosując tak banalnych zagrań, jak ciągłe przyspieszanie rytmu – zamiast tego nieustannie dokonuje zniekształceń własnego, głęboko gardłowego głosu, poddając go ciągłym zapętleniom i miksując go z powolnym, industrialnym rytmem.

==

INDUSTRIAL SOUNDTRACK FOR THE URBAN DECAY

Industrial Soundtrack For The Urban Decay w reżyserii Amélie Ravalec i Travisa Collinsa to pierwszy film dokumentalny, który śledzi początki muzyki industrialnej, zabiera widzów w podróż po rozpadających się industrialnych miastach Europy i prowadzi ich do amerykańskich klubów, które kreowały nową scenę awangardy. W filmie znalazły się wywiady z członkami między innymi Throbbing Gristle, Cabaret Voltaire, NON, SPK, Test Dept czy Clock DVA.

Industrial Soundtrack For The Urban Decay // Official Trailer from Amélie Ravalec on Vimeo.

==

BILETY (przedsprzedaż: wiftickets@gmail.com)

Karnet – 195 PLN (Limitowana ilość karnetów – 200 sztuk!)
5.11 (czwartek) – 35 PLN (przedsprzedaż) / 50 PLN (na bramce)
6.11 (piątek) – 100 PLN (przedsprzedaż) / 120 PLN (na bramce)
7.11 (sobota) – 100 PLN (przedsprzedaż) / 120 PLN (na bramce)
8.11 (niedziela) – 35 PLN (przedsprzedaż) / 50 PLN (na bramce)

Źródło informacji: materiały prasowe WIF

KONKURS!

Do wygrania mamy: 1 karnet na cały festiwal, 1 bilet na czwartek oraz 1 bilet na niedzielę! Zadanie brzmi: napisz jakiego wykonawcę najchętniej zobaczysz na kolejnej edycji WIF w 2016 roku i uzasadnij to w sposób możliwie zwięzły. Konkurs trwa do 25 października a odpowiedzi należy wysyłać na adres konkurs@megatotal.pl