KUP BILETY NA FESTIWAL

PROGRAM FESTIWALU

Nagrodę Człowieka ze Złotym Uchem otrzymują często osobowości, które nie zawsze są gwiazdami światowych scen, ale w środowisku muzycznym cieszą się wyjątkową estymą. To oni bowiem często są szarymi eminencjami muzycznych dokonań i wywierają ogromny wpływ na brzmienie wybitnych dzieł. W przeszłości tę wyjątkową nagrodę otrzymały m.in. takie postaci jak: Daniel Lanois, Mark „Flood” Ellis, Gareth Jones, Martin „Youth” Glover, Bill Laswell, Haydn Bendall , Władysław Komendarek, Eugeniusz Rudnik, John Cale oraz pośmiertnie Martin Hannett i Grzegorz Ciechowski. Jakby nieco dla odmiany w tym roku laureatami nagrody Człowieka ze Złotym Uchem zostaną bardzo rozpoznawalni muzycy. Oto ich sylwetki:

SIR BOB GELDOF

Wokalista, autor tekstów, pisarz, aktor i okazjonalnie działacz polityczny. Artysta zyskał popularność jako członek irlandzkiej grupy rockowej The Boomtown Rats, która przyczyniła się do rozwoju punk rocka w latach 70. i 80.
Geldof jest autorem wielkiego przeboju „I Don’t Like Mondays”. Wokalista jest również współautorem numeru „Do They Know It’s Christmas?”. Jest to jeden z najlepiej sprzedających się singli wszech czasów.

Bob wcielił się w rolę Pinky’ego w filmie „The Wall” z 1982 r. Artysta jest również znany ze swoich działań na rzecz zwalczania ubóstwa w Afryce. W 1984 r. Geldof i Midge Ure założyli supergrupę Band Aid, by zebrać pieniądze na zmniejszenie problemu głodu w Etiopii. Muzykom udało się rok później zorganizować koncert charytatywny „Live Aid” oraz kolejne osiem koncertów w roku 2005. Geldof pełni obecnie funkcję doradcy w organizacji ONE Campaign, założonej przez Bono. Muzyk samotnie wychowuje córkę, dlatego angażuje się również w ruchy związane z prawami ojcowskimi. Artysta został m.in. nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla oraz otrzymał honorowy tytuł szlachecki od królowej Elżbiety II. Sir Geldof otrzyma na Festiwalu Soundedit nagrodę „Człowieka ze Złotym Uchem” w uznaniu za „wyjątkowe wykorzystanie muzyki dla pokojowych celów na Świecie”. Zaraz po odebraniu nagrody, o godzinie 21.10 Bob Geldof zagra festiwalowy koncert!

==

ROGER GLOVER

Urodzony w Walii muzyk, kompozytor i producent. Basista zespołu Deep Purple. Karierę muzyczną rozpoczął na początku lat 60. jako członek zespołów z The Madisons i The Lightnings, z których połączenia w 1963 r. powstała grupa Episode Six. To wtedy rozpoczęła się trwająca do dzisiaj współpraca Glovera z Ianem Gillanem. W 1969 r. obaj dołączyli do nowego składu Deep Purple. Po czterech latach grania z legendarną grupą Glover odszedł z formacji. Wystąpił gościnnie na płytach wielu wykonawców. W latach 70. był producentem płyt m.in. grup Nazareth i Judas Priest. Pod koniec 1978 r. Glover przyjął propozycję Ritchie’go Blackmore’a i dołączył do grupy Rainbow. Oprócz roli basisty zajął się również produkcją płyt zespołu, a także był współodpowiedzialny za zmianę wizerunku Rainbow na bardziej komercyjny.

Po rozwiązaniu Rainbow w 1984 r. Roger przeszedł wraz z Blackmorem do reaktywowanego Deep Purple. Współpracował z wieloma artystami i zespołami produkując ich płyty, m.in.: Elf, Nazareth, Ian Gillan Band, Rory Gallagher, Status Quo, Judas Priest, Rainbow, Deep Purple, David Coverdale, Young & Moody, Michael Schenker Group, Pretty Maids, Dream Theater. W sobotę – 24 października ¬– podczas Festiwalu Soundedit muzyk spotka się z fanami oraz odbierze nagrodę „Człowieka ze Złotym Uchem”, za „całokształt dokonań w dziedzinie produkcji muzycznej”. W niedzielę 25.10 Roger Glover wystąpi wraz z Deep Purple w łódzkiej hali Atlas Arena.

==

WOJCIECH WAGLEWSKI

Kompozytor, autor tekstów, producent muzyczny, lider i założyciel jednego z najważniejszych polskich zespołów rockowych – Voo Voo. Utworzony w latach 80. zespół, wydał jak dotąd blisko trzydzieści albumów. Prócz wielu sukcesów, które z nim odnosił Waglewski solowo współpracował z najważniejszymi artystami polskiej senny jazzowej i rockowej, zrealizował także wiele projektów z artystami zagranicznymi. Jest laureatem m.in. „Paszportów Polityki” i „Fryderyków” – nagród Polskiej Akademii Fonograficznej. Komponował muzykę do filmów oraz licznych spektakli teatralnych. Podczas Soundedit ’15, w sobotę o 19.30 muzyk zaprezentuje wyjątkowy koncert. Wystąpi w doborowym towarzystwie gości specjalnych: Marii Peszek, Leszka Możdżera, Fisza i Emade oraz oczywiście zespołu Voo Voo.

Po koncercie, podczas uroczystej gali, Wojciech Waglewski otrzyma nagrodę „Człowieka ze Złotym Uchem” w uznaniu za „szczególne dokonania w dziedzinie produkcji muzycznej oraz kunszt słowa”.

==

JÓZEF SKRZEK

Urodził się na Śląsku w rodzinie górniczej. Od małego śpiewał i uczył się gry na fortepianie. Dziś, kiedy uruchamia swój wysłużony, poobijany egzemplarz kultowego syntezatora Minimoog, nie ma sobie równych. Jest niekwestionowanym wirtuozem tego instrumentu. Od ponad czterdziestu lat jest aktywnym i kreatywnym twórcą, wciąż idzie do przodu, poszukuje nowych form wyrazu i zaskakuje słuchaczy.

Założyciel legendarnej i popularnej w całej Europie grupy SBB, uznanej za najlepszy polski rockowy zespół wszech czasów. W latach 1972-1973 SBB współpracowało z Czesławem Niemenem, uczestnicząc w nagraniu jego kilku albumów. SBB zawiesiło działalność w 1980 roku, reaktywując się z sukcesem dwadzieścia lat później. Józef Skrzek nagrał kilka doskonale przyjętych przez krytyków solowych albumów opartych na instrumentach elektronicznych. Od końca lat 70. artysta komponuje także muzykę teatralną, filmową i telewizyjną. Jest autorem ścieżki dźwiękowej m.in. do filmów Piotra Szulkina, Jerzego Skolimowskiego oraz Lecha Majewskiego. Częto koncertuje w kościołach, wykorzystując zarówno tradycyjne organy, jak i instrumenty elektroniczne. Z powodzeniem zajmuje się produkcją dużych widowisk multimedialnych, osadzając je w tak niecodziennych miejscach jak kopalnia srebra, latarnia morska czy zbocze góry. Józef Skrzek wystąpi w czasie festiwalu w piątek, 23.10 w ramach koncertu „Antologia Polskiej Muzyki Elektronicznej”.

==

LESZEK BIOLIK

Muzyk, kompozytor, aranżer i producent muzyczny. Urodził się w 1965 r. w Gliwicach. Artysta występował z takimi zespołami jak: Republika, Obywatel G.C., Grzegorz z Ciechowa, DAAB, Madame czy Wilki. Nagrywa i produkuje albumy, które są wręcz obsypywane nagrodami i wyróżnieniami. Współpracował z Robertem Gawlińskim, T. Love (płyta „Dzieci Rewolucji”), Fiolką Najdenowicz (nagrodzona Fryderykiem płyta “FIOLKA”), zespołem Negatyw, Marcinem Rozynkiem i Moniką Brodką. W 2006 r. muzyk dołączył do formacji Wilki nagrywając płytę „Obrazki” oraz program „MTV Unplugged”. Jako producent muzyczny opublikował składankę „Triangle Project” nagraną z artystami z całego Świata. W 2012 r. L. Biolik wraz z Robertem Tyską założył Fundację otwARTa scena z którą do dziś produkuje sesje live wielu wybitnych zespołów polskiej sceny offowej.

Podczas 7. Międzynarodowego Festiwalu Producentów Muzycznych Soundedit artysta zostanie uhonorowany statuetką „Człowieka ze Złotym Uchem” w uznaniu za „szczególne dokonania w dziedzinie produkcji muzycznej”.

Źródło: materiały prasowe festiwalu Soundedit 2015

KONKURS!

To już ostatnia szansa żeby zdobyć zaproszenia na Soundedit 2015! Aby wygrać jeden z trzech podwójnych karnetów napisz, którego z dotychczasowych laureatów nagrody Człowieka ze Złotym Uchem cenisz najbardziej. Uzasadnij to jak najkrócej, a odpowiedź wyślij pod adres konkurs@megatotal.pl najpóźniej do czwartku, 15 października!

Druga edycja Bandstartu została przygotowana specjalnie z myślą o zespołach poszukujących inspiracji. Całodniowy warsztat obejmie takie tematy jak: przygotowanie zespołu, budowanie publiczności, promocję, obecność w mediach i zarabianie na muzyce.

Spośród grup, które wyślą wcześniej swoje zgłoszenia, Leszek Biolik wybierze osiem, które wezmą udział w warsztacie.

Zespoły będą miały okazję zaprezentować fragment swojej muzyki na żywo, a następnie podyskutować o brzmieniu, przygotowaniu i możliwościach rozwoju. Leszek Biolik w formie warsztatowej będzie doradzać, dając wskazówki i dyskutując o aspektach wykonawczych i artystycznych.

Plan wygląda tak:

Część 1 – 10:00 – 16:00: Przesłuchania zespołów i warsztaty.

W połowie przesłuchań – o godz. 13:00 – będzie przerwa na wspólny posiłek, podczas którego można będzie również podyskutować o muzyce :-)

Część 2 – 16:00 – 18:00: Leszek Biolik poprowadzi otwarty wykład zatytułowany “Jak budować karierę muzyczną?”, poświęcony wszystkim najważniejszym kwestiom, decydującym o powodzeniu zespołu na rynku muzycznym.

Na sam koniec Leszek Biolik wybierze najbardziej obiecujący skład, który weźmie udział w Ekspresowej Sesji Nagraniowej w Radio Łódź i otrzyma miesiąc prób w Bajkonurze!

Aby wziąć udział w specjalnej edycji Bandstart, trzeba się zarejestrować i opłacić wpisowe (15 PLN) dla każdego uczestnika. Zespoły, które chcą zaprezentować na żywo swoje utwory i podyskutować o nich z Leszkiem Biolikiem, proszone są o wysłanie linków do swojej twórczości (SoundCloud, YouTube, Bandcamp, itd.) e-mailem na adres bandstart@bajkonur.pl.

Warsztaty otwarte są również dla wolnych słuchaczy, chcących wziąć udział w wydarzeniu.

Liczba miejsc ograniczona!

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej lub masz pytania, skorzystaj z poniższych linków:

Zapisy na Bandstart: https://bandstart2.evenea.pl/

Bajkonur: http://bajkonur.pl/ https://facebook.com/bajkonur bandstart@bajkonur.pl

Otwarta Scena: http://otwartascena.pl/ https://www.facebook.com/EkspresoweSesjeNagraniowe

Wywiad zamieszczony poniżej to demo właściwego tekstu, który po redakcji i aktualizacji znajdzie się w książce “Gdzie oni są?”, której wydanie sfinansowane zostanie przez Fanów MegaTotal.pl. Jeśli chcesz być jednym z nich, kliknij tutaj.

Leszek Biolik. Basista i producent muzyczny. Grał w Republice, Madame i Wilkach, współtworzył solowe projekty Grzegorza Ciechowskiego.

Twoje korzenie to lata 80.

Szczególnie rock, a trochę później punk rock. Grałem najpierw w zespole rockowym, a później, przez chwilę w punkowej Śmierci Klinicznej. Słuchaliśmy wtedy dużo dobrej muzyki – Bad Brains, Dead Kennedys, Boba Marleya. Świetnie się bawiliśmy. Ta muzyka dalej jest ze mną. Choć minęło 20 lat…

A gdzie to było? Śmierć Kliniczna pochodzi z Gliwic – tak, jak Ty…

Na początku – w domu, czyli właśnie w Gliwicach. A potem spakowaliśmy manatki i przenieśliśmy się do Warszawy. I tak tu zostałem, z przerwami 20 lat… Po Śmierci Klinicznej, był zespół DAAB, Niepodległość Trójkątów i noce w Riwierze Remont. Graliśmy całymi dniami, piliśmy nocami. Trudno było wtedy poważnie myśleć o wydawaniu płyt.

Dlaczego?

To było coś kompletnie nieosiągalnego! Szansę zarejestrowania muzyki na krążku mieli bardzo nieliczni. W sumie wychodziło kilka płyt rocznie. Oczywiście mówimy tu o rocku. Generalnie, polski przemysł muzyczny to był wtedy zespół Vox.

To po co graliście?

Dla radości, dla przyjemności robienia czegoś razem. Żeby mieć wokół siebie swoją załogę, która na koncertach jest głośniejsza od innych – to byli nasi fani. To nawet nie był bunt, tylko desperacja. Za kolczyk w uchu na ulicach Gliwic biłem się wtedy na każdym rogu. Miałem koszulkę z nadrukiem Holiday in Cambodia (tytuł utworu Dead Kennedys – przyp.red.) i byłem gotowy na wszystko.

Byłeś fanem?

Mówiąc szczerze: nigdy i nikogo. Grałem już wtedy, i to z przekonaniem, że jestem najlepszy na świecie. Dzisiaj mnie to śmieszy, ale wówczas rzeczywiście tak było.

Brak dostępu do mediów, żadnych perspektyw na wydanie płyty, a jednak lata 80. to ogromny boom muzyczny. Jak to wytłumaczysz?

W bardzo prosty sposób. Na początku grali wszyscy. Potem, zostawali tylko prawdziwi muzycy, dla których granie to było coś wielkiego. W zespołach lat 80. tkwiła ogromna, choć ukryta siła. Eksplodowała, bo nagle ludzie, chcieli usłyszeć coś prawdziwego. Muzyka była też wtedy manifestem politycznym. Wszyscy pragnęli choć odrobiny prawdy, czegoś nieskrępowanego cenzurą, która zresztą niezwykle łatwo dawała się wykiwać. Cenzorzy nie byli specjalnie inteligentni. I myślę, że to właśnie nie dosłowność, tylko aluzje powstałe w wyniku jej omijania tworzyły dość specyficzną poetykę lat 80. Te teksty zawsze były dobrze przemyślane. Specyficznie ukazywały prawdę, której cenzor miał nie zauważyć. Dla ludzi to było ważne. Chcieli słuchać. Mieliśmy dla kogo grać.

Zanim związałeś się z Republiką, grałeś w różnych składach. Z kim pracowało się najlepiej?

Bardzo dobrze wspominam pracę z Włodkiem Kiniorskim – wspaniałym saksofonistą jazzowym, który wychował wielu muzyków. Grywaliśmy też z Robertem Gawlińskim, jeszcze przed powstaniem Wilków. On grał na gitarze, ja na słoikach, a potem się okazało, że te piosenki zostały hitami.

Już wcześniej miałeś być Wilkiem?

Hipotetycznie. Kiedy Robert zakładał zespół, grałem już z Grzegorzem Ciechowskim, który występował jako Obywatel GC. Rozminęliśmy się, choć nie taki był plan.

Koncertowałeś też z Manaamem.

Dokładnie w tym samym czasie. Zagraliśmy jedną, ale za to dużą, trasę koncertową w Stanach Zjednoczonych. Wróciłem, i zacząłem stałą współpracę z Grzegorzem. Najpierw z Obywatelem GC, potem z reaktywowaną Republiką, z którą grałem prawie 15 lat…

Czym Leszek Biolik zajmuje się teraz?

W momencie, gdy Republika przestała istnieć, byłem już producentem. Miałem na koncie płytę Martyny Jakubowicz, właśnie ukazała się Fiolka. Skończyłem, rozpoczętą jeszcze przez Grzegorza, płytę Marcina Rozynka. Pod koniec 2003 roku, zrobiliśmy wraz z Leszkiem Kamieńskim, drugą płytę zespołu Negatyw. Poza tym, jako basista nagrałem płytę ze Stanisławem Soyką, co też było wielką przyjemnością. Udało mi się również nie zagrać z kilkoma wykonawcami, którzy być może myśleli, że to zrobię [śmiech]. Poza tym, jest jeszcze coś, co sprawia mi wiele przyjemności – małe formy reklamowe związane z telewizją czy radiem. To dla mnie rodzaj odskoczni.

Najbliższe plany?

Już „siedzi mi na karku” Fiolka z kolejną płytą. Jest Marcin Rozynek, z którym rozmawiamy, choć decyzje jeszcze nie zapadły, ale intencje są bardzo dobre. Mam też pomysł na produkcję młodej, nieznanej wokalistki. Poza tym, nadszedł czas, abym wydał swoją płytę. Przez ostatnie lata, uzbierałem mnóstwo osobistych materiałów, które z pewnością wykorzystam.

A Republika? Czy jest jeszcze szansa na to, że na jednej scenie zbiorą się muzycy Republiki i stworzą coś nowego?

Żeby znowu zagrać razem, musimy odnaleźć swoją własną, indywidualną siłę. Bardzo chciałbym, żeby tak się stało. Ciągle myślę, że te 15 lat wspólnej historii i stosunki panujące pomiędzy nami sprawią, że znów będziemy razem. Choć z pewnością już nie jako Republika.

Dziękuję za rozmowę.

Rozmawiał Artur SZUBA
Foto: Katarzyna ANDRZEJEWSKA