Bilety:
75 zł: Kolekcjonerskie – PW Events
85 zł: Biletomat, Eventim, Ticketpro, Ebilet, Sklep ALL, Mega Club
95 zł: w dniu koncertu

Wydarzenie na Facebooku

Organizacja: PW Events

Laibach to zespół bardzo dobrze znany w naszym kraju. Ich muzyczne metamorfozy doskonale ilustrują przemiany polityczne jakie zaszły w Polsce począwszy od pierwszej wizyty Słoweńców w ’83r – czyli czasów głębokiego totalitaryzmu. Trasa nazywała się The Occupied Europe Tour’83 i od tego zaczęła się ich międzynarodowa kariera.

http://youtu.be/WpRXP_2EFKI

Artystyczna koncepcja Laibacha określana jest mianem (monumentalnej) retro-awangardy – retrogardy (straży wstecznej). Wyrazem tego podejścia jest zastosowanie elementów, symboli, znaków i cytatów z najróżniejszych kontekstów artystycznych i polityczno-historycznych, ale przede wszystkim ideologii totalitarnych XX wieku. Stylizując w ten sposób swój wizerunek, zwraca uwagę na zagrożenia związane z totalitaryzmem. Tym razem Laibach wraca do Polski w tramach trasy THE SOUND OF MUSIC’16, która celebruje 35 lat działalności scenicznej. Repertuar będzie się składał z przekrojowego setu, zawierającego starsze kompozycje jak: ‘Now You Will Pay’ czy ‘The Great Divide’ oraz z utworów pochodzących z ostatniego albumu ‘Spectre’.

Źródła: Informacja prasowa PW Events, wikipedia.

O tym, że koncerty Laibacha to wspaniałe spektakle mógł przekonać się każdy, kto pojawił się na ich koncercie w ramach Soundedit Festival 2014. Oto fotogaleria z tego wydarzenia autorstwa Fotografie Anita Andrzejczak.

Maszyny i Motyle

Dwie gitary, automat perkusyjny, odrobina coraz bardziej popularnych ostatnio dronów oraz ciekawe wizualizacje sytuują ten duet w trudnej do określenia przestrzeni gatunkowej. Math-rockowe harmonie do spółki z postindustrialną motoryką, przerywane były co jakiś czas ciekawymi eksperymentami, niepokojącymi ucho i mózg. MiM pozostawili u nielicznej jeszcze publiczności (było po tuż 18.00) apetyt na dalsze, a tak różniące się od tej, muzyczne inkarnacje tego wieczoru.

Pierre Bastien

Fantastyczny show francuskiego artysty, który przypomniał, że muzyka to zjawisko szersze niż dźwięki wydobywane z klasycznie pojmowanych instrumentów.

Jego instalacje zbudowane z rusztowań jakby wziętych żywcem z kultowych zabawek Młodego Konstruktora wykorzystują w roli elementów tradycyjne instrumenty ludowe wielu kultur świata.

Zobaczyliśmy instrumentarium napędzane przez robotyczne mechanizmy zaprojektowane przez szalonego magika dźwięku. Cienie tych niepowtarzalnych instalacji rzucane na telebimie stworzyły w Sali Gotyckiej niepowtarzalny spektakl. Chyba tylko on jest w stanie grać tak pięknie na gwoździach.

19 Wiosen

Kolejny transfer do innej muzycznie galaktyki. Łódzki unikat, który czerpiąc z punkowego ducha wzbogaconego charakterystycznymi organowymi pasażami Grzegorza Fajngolda wyzwolił w publiczności prawdziwe emocje.

Na pierwszy plan wybijała się bez wątpienia ekspresja i autentyzm przekazu Marcina Pryta. Sugestywnie wyartykułowane teksty, surrealistycznie ujmujące codzienność w rozległym, ale klaustrofobicznie tłamszącym świecie.

Świetny finał koncertu stanowił tytułowy utwór z ostatniej płyty zespołu – Cinema Natura.

Same Suki

To chyba najlepiej przyjęty przez widzów koncert wieczoru. Nazwa zespołu to pochodna obecności samych kobiet w składzie oraz staropolskiego instrumentu smyczkowego – suki biłgorajskiej.

Do tego zespół dołączył wiolonczelę, tradycyjną fidel płocką oraz ekspresję wokalistki Magdaleny Wieczorek-Duchewicz, która ciętym dowcipem nawiązała z publicznością bezpośredni kontakt.

Same Suki to folk Mazowsza i Kujaw wzięty na rogi bezpruderyjnych tekstów, które czerpiąc z tradycji opowiadają z przymrużeniem oka o doznaniach i potrzebach współczesnych kobiet.

RSS B0YS

Jeszcze jeden fantastyczny dziwoląg, który zastrzelił porcją dźwięków spod znaku muzycznego WTF. Tajemniczy duet, który kryje się w przebraniach będących unikalną hybrydą plemiennych afrykańskich strojów i przysłaniających twarze koronkowych chust.

Zaserwowali przenikliwie transowe basy, na bazie których wibrowały pobrane z zakątków całego świata etniczne oraz współcześnie cybernetyczne sample. Trudno było się temu oprzeć i Sala Gotycka w końcu zaczęła tańczyć.

Warto wspomnieć, że najnowszy album zespołu znalazł się właśnie w setce najlepszych płyt 2015 roku na świecie prestiżowego brytyjskiego magazynu The Quietus.

Barbara Morgenstern

Gwiazdą i ukoronowaniem festiwalu był występ niemieckiej artystki zaliczanej do najwybitniejszych postaci współczesnego elektro i synth popu.

Zdjęcia: Fotografie Anita Andrzejczak, Adam Tracz

Druga edycja konkursu, którego formułę wypracowaną przez Stowarzyszenie „Łódź Filmowa” zainaugurowano rok temu podczas Forum Kina Europejskiego Cinergia tym razem miała już charakter samodzielnego wydarzenia. Co ciekawe, w tym roku wybór publiczności był zgodny z werdyktem jury, w którego skład weszli aktorka Edyta Jungowska, pisarz i eseista Janusz Rudnicki oraz producent muzyczny Leszek Biolik. Oto nagrodzona piosenka:

Oprócz laureata w konkursie uczestniczyły następujące utwory:
„Low” w wykonaniu Julii Marcel do filmu „Jak całkowicie zniknąć” Przemysława Wojcieszka
„Skaczemy jak pacynki” w wykonaniu Tymon&The Transistors do filmu „Polskie gówno” Grzegorza Jankowskiego
„Piąte. Nie odchodź!” w wykonaniu Patrycji Markowskiej do filmu „Piąte. Nie odchodź!” Katarzyny Jungowskiej
„Król życia” w wykonaniu Karimski Club i Łukasza Lacha do filmu „Król życia” Jerzego Zielińskiego

Werdykt uroczyście odczytała wierszem przewodnicząca Jury – Edyta Jungowska:

Podczas Gali wszystkie nominowane piosenki zostały przedstawione w formie autorskiego performansu muzycznego, autorstwa Marcina Zabrockiego. Także i on sam, na co dzień współpracownik grupy Hey i przyjaciel Kasi Nosowskiej odebrał w jej imieniu główną nagrodę. Artystka podziękowała zaś publiczności z ekranu.

Stowarzyszenie Filmowa Łódź wręczyło także KamerTon Wszech Czasów dla Danuty Szaflarskiej. W imieniu aktorki odebrała go reżyser Dorota Kędzierzawska. Nagroda jest nawiązaniem do roli Szaflarskiej w filmie Leonarda Buczkowskiego “Zakazane piosenki”, symbolizującego początek “filmowej” Łodzi. Był to pierwszy po II wojnie światowej obraz zrealizowany w łódzkiej wytwórni filmowej. Galę uwiecznił występ Stanisławy Celińskiej która zaprezentowała piosenki ze swojej ostatniego albumu “Atramentowa”.

Zdjęcia: Radosław Stępień / KamerTon

IDEA KONKURSU

Organizatorzy i pomysłodawcy konkursu, Stowarzyszenie Łódź Filmowa niezwykle trafnie uzasadniają potrzebę jego powstania:
Celem i przyczynkiem do powstania Konkursu Polskiej Piosenki Filmowej KamerTon jest popieranie niezwykle cennego zjawiska, jakim jest coraz bardziej popularna wśród producentów swego rodzaju moda na łączenie nowych produkcji filmowych z tzw. oficjalną piosenką promocyjną. Dostrzegamy, że poziom artystyczny wielu tych utworów jest wręcz wybitny. Natomiast ich funkcjonowanie w obszarze kultury masowej bywa krótkotrwałe, podobnie jak krótki bywa żywot filmów w kinach. Dedykowana piosenka filmowa wykorzystywana w filmie, obok zwiastuna filmowego, plakatu, to zabieg artystyczny, który jest wykorzystywany dla podkreślenia wyjątkowości dzieła filmowego. Dlatego chcielibyśmy, aby poprzez naszą imprezę oraz towarzyszące jej zainteresowanie mediów poświęcono tej małej formie często wielkiej sztuki, jaką są oryginalne piosenki filmowe, nieco więcej uwagi. Zdarza się, że piosenki pochodzą z filmów o charakterze niszowym, rozpowszechnianych jedynie na pokazach w kinach studyjnych i nominacja w konkursie KamerTon to niejednokrotnie pierwszy kontakt takiego utworu z szerszą widownią.

Oficjalna strona Wrocław Industrial Festival