Autorami artykułu są dwaj naukowcy z Uniwersytetu Łódzkiego – Patryk Gałuszka i Victor Bystrov, którzy wspólnie dokonali analizy danych i opisali szczegółowo różne aspekty zachowań członków społeczności crowdfundingowej, czyli fanwestorów: The rise of fanvestors: A study of a crowdfunding community.

Proces recenzji trwał bardzo długo (od czerwca 2012 r.), ale z efektu końcowego jesteśmy zadowoleni. Przy okazji chciałbym wyrazić wdzięczność wszystkim, którzy wzięli udział w ankiecie oraz ekipie MegaTotal za współpracę przy badaniu.

Na bazie tego badania powstały wcześniej już trzy inne publikacje:

• Galuszka, P. & Bystrov, V. (2012). Społecznościowe finansowanie produkcji dóbr kultury na przykładzie serwisu MegaTotal.pl, Zarządzanie w kulturze, vol. 13(4).
• Galuszka, P. & Bystrov, V. (2013). Platforma finansowania społecznościowego jako nowy typ przedsiębiorstwa na rynku kultury, Studia i Prace Kolegium Zarządzania i Finansów 125, s. 145-162.
• Galuszka, P. & Bystrov, V. (2013) Development of Crowdfunding in Poland from the Perspectives of Law and Economics, w: J. Beldowski, K. Szaniawska-Metelska & L. Visscher (Red.), Third Polish Yearbook in Law and Economics, Beck Publishing, s. 145-166.

Szczególnie istotna jest dla nas ta ostatnia – cieszy się ona dość dużym zainteresowaniem w serwisie SSRN i zapewne niedługo będzie cytowana przez innych badaczy zajmujących się analizą zjawiska finansowania społecznościowego.

Prawdopodobnie to jeszcze nie ostatnie publikacje, do których powstania przyczyniła się społeczność MegaTotal.pl.

Zapraszamy do lektury :)

Wkrótce czeka nas kolejny etap badań, ale o tym niebawem.

Większość respondentów deklaruje, że ich twórczość można zaliczyć do rocka (64%) lub muzyki elektronicznej (18%). Trzeba jednak zauważyć, że podobnie jak w przypadku badania osób posiadających konto Fana na MegaTotal.pl, pytano o jeden, dominujący gatunek muzyki.

Powodem takiego uproszczenia było to, że bardzo trudno jest sformułować pytanie uwzględniające ogromne zróżnicowanie i złożoność wszystkich gatunków muzyki. Nie można więc wykluczyć, że artyści tworzą muzykę, którą można zaliczyć do różnych gatunków muzycznych, jednak ponieważ pytano o jeden gatunek, większość wskazała rocka. Rozkład odpowiedzi zaprezentowany jest na wykresie 1.

Wykres 1. Grupy gatunków muzycznych, do których respondenci zaliczają swoją twórczość (n=215). Respondenci mogli wybrać tylko jedną odpowiedź.

Kolejne z pytań dotyczyło częstotliwości występów na żywo. Oczywiście podobnie jak w przypadku pytania dotyczącego gatunków, mamy tu do czynienia z pewnym uproszczeniem. Inaczej bowiem pojęcie „występ na żywo” rozumiane jest przez muzyka rockowego, a inaczej przez DJa zajmującego się muzyką elektroniczną. Mając to na uwadze można przejść do przedstawienia wyników. 45% respondentów występuje na żywo średnio raz w miesiącu lub częściej. Rozkład odpowiedzi ukazany jest na wykresie nr 2.

Wykres 2. Częstotliwość występów na żywo (n=215). Respondenci mogli wybrać tylko jedną odpowiedź.

Najważniejszą motywacją do założenia profilu na MegaTotal.pl jest chęć wykorzystania serwisu jako kolejnego miejsca do promocji swojej muzyki (niemal 50% odpowiedzi). Istotną perspektywą jest również realna perspektywa uzbierania funduszy na wydanie płyty (ponad 30% odpowiedzi). Rozkład odpowiedzi ukazany jest na wykresie nr 3.

Wykres 3. Przyczyny założenia profilu na MegaTotal.pl (n=215). Respondenci mogli wybrać tylko jedną odpowiedź.

Artyści, podobnie jak osoby posiadające konto Fana, postrzegają MegaTotal.pl przede wszystkim jako „całkowicie nowy typ serwisu wydawniczo-informacyjnego” (35%). Popularność pozostałych odpowiedzi można zaobserwować na załączonym wykresie.

Wykres 4. Jakie określenie najlepiej opisuje MegaTotal.pl (n=215). Respondenci mogli wybrać tylko jedną odpowiedź.

48% respondentów uważa, że MegaTotal.pl stwarza artystom „raczej dobre” lub „bardzo dobre możliwości”. Mimo, iż jest to wysoka wartość, można zaryzykować stwierdzenie, że artyści nieco bardziej krytycznie oceniają możliwości stwarzane przez MegaTotal.pl niż odpowiadający na to samo pytanie fani. Jest to zapewne związane z większą wiedzą artystów o tym jak trudno jest w dzisiejszych czasach zyskać większą popularność na rynku muzycznym. Wykres 5 prezentuje dokładny rozkład odpowiedzi.

Wykres 5. Ocena możliwości stwarzanych artystom przez MegaTotal.pl (n=215). Respondenci mogli wybrać tylko jedną odpowiedź.

Jedynie 12% respondentów uważa, że MegaTotal.pl powinien całkowicie zrezygnować z wydawania płyt w formie fizycznej (CD) i skupić się wyłącznie na plikach muzycznych, a 67% jest przeciwnego zdania. Wykres 6 prezentuje dokładny rozkład odpowiedzi.

Wykres 6. Stosunek do rezygnacji z wydawania płyt w formie fizycznej (n=215). Respondenci mogli wybrać tylko jedną odpowiedź.

W jednym z pytań respondentów poproszono o określenie, na który z tematów powinien zostać położony większy nacisk w Megazinie. Odpowiedzi wskazują na wyraźną dominację porad dla artystów (33%), recenzji płyt (25%) oraz informacji o działalności zespołów z MegaTotal.pl (22%). Wykres 7 pokazuje szczegółowy rozkład odpowiedzi.

Wykres 7. Preferowana tematyka Megazinu (n=215). Respondenci mogli wybrać tylko jedną odpowiedź.

Niektóre spośród zebranych danych trudno jest przedstawić w formie wykresów. Dlatego też zebraliśmy najciekawsze obserwacje w punktach, tak by przekazać więcej informacji o artystach zarejestrowanych w MegaTotal.pl. Oto one:

-> 73% respondentów deklaruje, że ich projekty muzyczne rozpoczęły działalność po 2004 r.;

-> ponad połowa respondentów deklaruje, że najważniejszym powodem prowadzenia przez nich działalności muzycznej jest „potrzeba tworzenia, bycia artystą”;

-> ponad 73% respondentów czuje satysfakcję widząc, że ich nagrania mogą być za darmo ściągnięte z internetu (np. z sieci P2P), a prawie 5% czuje z tego powodu złość;

-> najpopularniejszymi miejscami samodzielnej promocji nagrań są dla respondentów Facebook, MySpace oraz własna strona internetowa;

-> ponad 41% respondentów zdecydowanie zgadza się ze stwierdzeniem, że „ceny płyt CD w Polsce są zbyt wysokie”;

-> ponad 48% respondentów zgadza się lub zdecydowanie zgadza się ze stwierdzeniem, że piractwo internetowe szkodzi artystom;

-> ponad 56% respondentów posiada jednocześnie konto Fana na MegaTotal.pl;

-> niemal 94% respondentów to mężczyźni;

-> dla niemal połowy respondentów podstawowym miejscem działalności ich projektu muzycznego jest miasto powyżej 500 tys. mieszkańców.

Zaprezentowany raport ukazuje jedynie część zebranych danych. Bardziej szczegółowe informacje przekażemy po wakacjach, gdy zostaną ukończone bardziej zaawansowane obliczenia statystyczne.

Ankieta internetowa została skierowana do użytkowników serwisu MegaTotal.pl posiadających konto artysty. Kwestionariusz złożony z 38 pytań został skierowany do artystów zbierających za pośrednictwem MegaTotal.pl środki na wydanie płyty. Pełnych odpowiedzi udzieliło 215 respondentów (uwzględniono wyłącznie ankiety wypełnione w całości). Zbieranie danych odbywało się w kwietniu i maju 2011 r. Odpowiedzi zaokrąglono.

Tekst i obliczenia: Patryk Gałuszka
Współpraca: Victor Bystrov
Katedra Funkcjonowania Gospodarki
Instytut Ekonomii
Wydział Ekonomiczno-Socjologiczny
Uniwersytet Łódzki

W filmie występują: Patryk Gałuszka (socjolog z Uniwersytetu Łódzkiego), Sławomir Macias (człowiek orkiestra, dziennikarz muzyczny, Rambo Jet), Janusz Jeżyński (wariacje.pl), Bartek Grzanek (Tosteer), Mariusz Boczkowski (The Washing Machine), Marcin Tercjak (dziennikarz muzyczny, SoundEdit), Pavel Samokhin (Samokhin Band), Tomasz Miksa (Radio Łódź), oraz dwóch załogantów.

Wykorzystano fragmenty clipów: Virus Ego (Chcę), NuSoulCity (White Chocolate), Tosteer (Trapped in Silence), Krafcy (Sofa), NeLL (Wright)

Reżyseria: Jacek Grudzień – wielkie dzięki :)

Odpowiedzi respondentów pokazują wyraźną dominację fanów muzyki rockowej. Trzeba jednak zauważyć, że pytano o jeden, ulubiony gatunek muzyki. Nie można wykluczyć, że użytkownicy lubią kilka kategorii gatunków muzycznych, jednak ponieważ pytano o jeden, najbardziej ulubiony, większość wskazała rocka. Wykres nr 1 prezentuje rozkład odpowiedzi.

Wykres 1. Ulubiona grupa gatunków muzycznych (n=800).

Kolejne z pytań dotyczyło częstotliwości wizyt na imprezach muzycznych (np. koncertach, występach na żywo). 39% respondentów deklaruje udział w imprezach muzycznych średnio przynajmniej raz w miesiącu lub częściej. Rozkład odpowiedzi ukazany jest na wykresie nr 2.

Wykres 2. Częstotliwość wizyt na imprezach muzycznych (n=800).

Ciekawie przedstawia się to jak respondenci postrzegają MegaTotal.pl. Jak widać na zamieszczonym poniżej wykresie, niemal 40% respondentów uważa, że MegaTotal.pl najlepiej można opisać słowami „całkowicie nowy typ serwisu wydawniczo-informacyjnego”. Popularność pozostałych odpowiedzi można zaobserwować na załączonym wykresie.

Wykres 3. Jakie określenie najlepiej opisuje MegaTotal.pl (n=800).

72% respondentów ocenia muzyczną zawartość MegaTotal.pl „raczej dobrze” lub „bardzo dobrze”. Wykres 4 prezentuje dokładny rozkład odpowiedzi.

Wykres 4. Ocena muzycznej zawartości MegaTotal.pl (n=800).

Zarazem, 71% respondentów uważa, że MegaTotal.pl stwarza artystom „raczej dobre” lub „bardzo dobre możliwości”. Wykres 5 prezentuje dokładny rozkład odpowiedzi.

Wykres 5. Ocena możliwości stwarzanych artystom przez MegaTotal.pl (n=800).

Jedynie 11% respondentów uważa, że MegaTotal.pl powinien całkowicie zrezygnować z wydawania płyt w formie fizycznej (CD) i skupić się wyłącznie na plikach muzycznych, a 30% respondentów nie ma na ten temat zdania. Wykres 6 prezentuje dokładny rozkład odpowiedzi.

Wykres 6. Stosunek do rezygnacji z wydawania płyt w formie fizycznej (n=800).

Wśród motywacji do wpłacania pieniędzy na dany album zdecydowanie dominuje fakt lubienia danej muzyki oraz chęć pomocy artystom. Motywacje inwestycyjne mają duże znaczenie jedynie dla części respondentów. Wykres 7 prezentuje dokładny rozkład odpowiedzi.

Wykres 7. Przyczyny wyboru współfinansowanego albumu (n=800).

Wśród osób wypełniających ankietę 63% to mężczyźni a 37% to kobiety. Średni wiek respondentów to ponad 29 lat. Aż 54% respondentów ma wykształcenie wyższe (lub studiuje), a 37% wykształcenie średnie (lub uczy się w liceum/technikum). Respondenci zamieszkują w ośrodkach różnej wielkości, co ukazuje wykres 8.

Wykres 8. Miejsce zamieszkania respondentów (n=800).

Niektóre spośród zebranych danych trudno jest przedstawić w formie wykresów. Dlatego też zebraliśmy najciekawsze obserwacje w punktach, tak by ukazać jak interesującą zbiorowością są użytkownicy MegaTotal.pl. Oto one:

-> najczęściej kupowanym gadżetem związanym z muzyką i artystami są koszulki (45%);

-> respondenci najczęściej pozyskują informacje o artystach i muzyce ze stron internetowych artystów, serwisów społecznościowych i radia;

-> niemal połowa respondentów zdecydowanie zgadza się ze stwierdzeniem, że „ceny płyt CD w Polsce są zbyt wysokie”, ale zarazem 23% respondentów deklaruje, że często lub bardzo często kupuje płyty w tradycyjnych sklepach muzycznych;

-> aż 62% respondentów raczej lub zdecydowanie zgadza się ze stwierdzeniem, że „Megatotal zmienia polski rynek muzyczny na lepsze”;

-> aż 55% respondentów zdecydowanie zgadza się ze stwierdzeniem, że bezpłatne udostępnianie plików do odsłuchu w sieci zachęca do kupna płyt;

-> aż dla 75% respondentów chęć wsparcia artystów jest raczej ważnym lub bardzo ważnym powodem korzystania z MegaTotal.pl;

-> 52% respondentów często lub bardzo często zdarza się polecać innym muzykę artystów, których wspierają na MegaTotal.pl.

Zaprezentowany raport ukazuje jedynie część zebranych danych. Bardziej szczegółowe informacje przekażemy po wakacjach, gdy zostaną ukończone bardziej zaawansowane obliczenia statystyczne.

Ankieta internetowa została skierowana do użytkowników serwisu MegaTotal.pl posiadających konto Fana. Kwestionariusz złożony z 30 pytań został wysłany do Fanów, którzy pomiędzy 1 marca 2010 r. a 1 marca 2011 r. przynajmniej raz zalogowali się na swoje konto. Pełnych odpowiedzi udzieliło 800 respondentów (uwzględniono wyłącznie ankiety wypełnione w całości). Zbieranie danych odbywało się w marcu i kwietniu 2011 r. Odpowiedzi zaokrąglono.

Tekst i obliczenia: Patryk Gałuszka
Współpraca: Victor Bystrov
Katedra Funkcjonowania Gospodarki
Instytut Ekonomii
Wydział Ekonomiczno-Socjologiczny
Uniwersytet Łódzki

Wstępny raport z badania przeprowadzonego wśród artystów – za tydzień.

Wyniki zostały przekazane zespołowi naukowców z Uniwersytetu Łódzkiego, którzy teraz wasze odpowiedzi przeanalizują na milion różnych sposobów i wtedy się okaże… ;)

Wyników powinniśmy się spodziewać za kilka tygodni. Ale z ich publikacją jeszcze się wstrzymamy. Dziś bowiem uruchomiliśmy drugą ankietę – tym razem skierowaną do Artystów. Zbieranie odpowiedzi zamkniemy zapewne w drugiej połowie maja i dopiero po przeanalizowaniu wszystkich danych, jakie znajda się w naszym posiadaniu przygotujemy odpowiednią publikację.

Tak jak niedawno Fani, teraz wszyscy Artyści zarejestrowani na MT dostaną/dostali mail z serwisu Moje Ankiety, który zawiera link do kwestionariusza. Może zdarzyć się, że taki mail wskoczy do katalogu spam – prosimy o wygrzebanie go i zajrzenie do środka.

Udzielenie odpowiedzi na wszystkie pytania potrwa mniej więcej 15 minut. Bardzo zależy nam na rzetelnych i zgodnych z rzeczywistością odpowiedziach. Dla nas będą one inspiracją do stworzenia systemu bardziej zbieżnego z waszymi oczekiwaniami, a dla zespołu z Katedry Funkcjonowania Gospodarki Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego Uniwersytetu Łódzkiego (m.in. Patryka Gałuszki) materiałem do badań, których owocem będą naukowe publikacje (już nie możemy się doczekać ;)

Z góry dziękujemy i pozdrawiamy

Załoga MegaTotal.pl

PS. Nadal zapraszamy do dyskusji na forum do tego tematu – pojawiło się tu kilka niezwykle interesujących pomysłów dotyczących MT2.0.

Ankietę uruchomimy w tym tygodniu. Każdy użytkownik, który choć raz zalogował się na MT w ciągu ostatnich miesięcy, dostanie e-mail z serwisu Moje Ankiety – jeśli komuś przez przypadek wskoczy do spamu, prosimy mimo wszystko o zajrzenie do niego. Będzie tam link do strony z kwestionariuszem.

Jego wypełnienie potrwa mniej więcej 15 minut. Każdy może wypowiedzieć się tylko raz, najlepiej więc zarezerwować sobie wolny kwadrans, w którym nikt nie przeszkodzi w przemyśleniach nad udzielanymi odpowiedziami :)

Bardzo zależy nam na rzetelnych i zgodnych z rzeczywistością odpowiedziach. Dla nas będą one inspiracją do stworzenia systemu bardziej zbieżnego z waszymi oczekiwaniami, a dla zespołu z Katedry Funkcjonowania Gospodarki Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego Uniwersytetu Łódzkiego (m.in. Patryka Gałuszki) materiałem do badań, których owocem będą naukowe publikacje (już nie możemy się doczekać ;)

Z góry dziękujemy i pozdrawiamy

Załoga MegaTotal.pl

BMG liczyła na to, że jeśli Napster wygra sprawę sądową, wówczas będzie to bardzo atrakcyjna inwestycja, jeśli natomiast przegra, technologia i marka będą stanowić bazę do zbudowania legalnego serwisu. Ostatecznie BMG straciła na tej inwestycji około 100 milionów USD i zrezygnowała z budowy legalnego serwisu, sprzedając to co zostało z Napstera (przede wszystkim markę) firmie Roxio.

Ta pouczająca historia wiele mówi o logice działania największych wytwórni fonograficznych. Już w początkach funkcjonowania branży fonograficznej (zob. ten felieton) Edison i inni zaciekle walczyli w amerykańskich sądach o kontrolę nad patentami zapewniającymi monopolizację rynku.

Mimo tego, że od tamtych czasów rynek muzyczny bardzo się zmienił, działania koncernów muzycznych w początkach XXI wieku są w pewnym sensie podobne. Gdy pojawia się nowa technologia, nad którą największe firmy fonograficzne nie mają kontroli, próbują ograniczyć jej rozprzestrzenianie się, wytaczając firmom ją wykorzystującym procesy sądowe.

Nie chodzi im jednak tak naprawdę o zatrzymanie rozprzestrzeniania się takiej technologii, ale raczej o przejęcie nad nią kontroli. Kto bowiem sprawuje kontrolę nad technologią dystrybucji i odtwarzania muzyki, ten sprawuje kontrolę nad rynkiem lub – innymi słowy – nad zachowaniami słuchaczy.

Nie powinno więc dziwić, że oprócz walki z sieciami P2P, koncerny muzyczne podjęły na przełomie XX i XXI w. próbę stworzenia własnych sklepów z plikami muzycznymi. Koncerny Universal Music Group i Sony Music Entertainment otworzyły sklep PressPlay, natomiast BMG, EMI, AOL Time Warner oraz RealNetworks serwis MusicNet. Wyobraźcie sobie tylko jak potężne mogłyby stać się koncerny muzyczne, gdyby poza produkcją i dystrybucją hurtową muzyki, zajęły się też sprzedażą detaliczną? Mogłyby nie tylko kontrolować przepływ środków przez cały „muzyczny łańcuch pokarmowy”, ale również wpływać na asortyment takich sklepów, wykorzystując je do pewnego stopnia jako narzędzie walki z konkurencją (np. narzucając niekorzystne warunki współpracy małym wydawcom).

Zrzut ekranu z serwisu MusicNet z dnia 22 lipca 2002. Źródło: http://web.archive.org/web/20020722070036/http://www.musicnet.com/

Nic jednak z tych ambitnych planów nie wyszło. Okazało się, że twórcy tych sklepów popełnili wiele błędów, zaczynając od wysokich cen, a kończąc na małej ofercie i nieatrakcyjnych sposobach realizowania zakupów. Nie bez znaczenia pozostały też zbyt restrykcyjne zabezpieczenia DRM, utrudniające nabywcom korzystanie z plików (nie można ich było słuchać na niektórych popularnych odtwarzaczach przenośnych, dowolnie przegrywać na inne komputery, itp.).

Najprawdopodobniej u podstaw porażki tych sklepów leżała też postawa właścicieli – mimo że globalne koncerny muzyczne widziały konieczność uruchomienia takich serwisów, nie do końca rozumiały jak powinny one funkcjonować i w konsekwencji zarabiać. Szczególną rolę odgrywała obawa, że zbyt szybki rozwój sprzedaży muzyki on-line odbyłby się kosztem tradycyjnej sprzedaży, co nieuchronnie doprowadziłoby do konfliktów pomiędzy wytwórniami a tradycyjnymi detalistami.

Przywiązane do płyty kompaktowej koncerny za wszelką cenę chciały uniknąć sytuacji, w której słuchacze – zauroczeni atrakcyjnością plików – przestaliby odwiedzać tradycyjne sklepy płytowe. Było to oczywiście dość naiwne – konsumenci nie mający możliwości kupna pliku muzycznego znajdą inne sposoby by go zdobyć, np. ściągną go z sieci P2P. Czyli: uruchamiając kiepskie sklepy z plikami koncerny muzyczne w pewnym sensie skazywały konsumentów na korzystanie z sieci P2P – to w Napsterze i jemu podobnych sieciach można było znaleźć dużo ciekawszą muzykę niż w PressPlay czy MusicNet.

Mówiąc językiem ekonomii: największe koncerny muzyczne nie umiały opracować modelu biznesowego umożliwiającego zarabianie na sprzedaży muzyki w sieci. Chciały jakoś wykorzystać popularność internetu, ale były zbyt mocno przywiązane do płyty kompaktowej by stworzyć wygodny dla klientów, prawdziwie innowacyjny sklep z plikami. Udało się to komuś innemu – nie posiadającej doświadczenia muzycznego firmie Apple, która w 2003 r. uruchomiła sklep iTunes – pierwszy serwis z plikami, który zyskał globalną popularność. O tym jak do tego doszło – następnym razem.

Dostaliśmy w prezencie od załogi MegaTotal.pl i wydawnictwa Placet książkę pt. “Biznes muzyczny” autorstwa Patryka Gałuszki. Dołączony doń był przepiękny list mówiący o tym, że będąc częścią rynku muzycznego koniecznie powinniśmy zapoznać się z jej treścią. Więc się zapoznałam…

W oczekiwaniu na wypożyczenie ostatniej części mojej sagi o Bastardzie i Błaźnie (“Skrytobójca” i “Złotoskóry” Robin Hobb – szczerze polecam tym, którzy lubią baśnie z rycerzami i smokami!) przeczytałam ją w dwa wieczory.

Po pierwsze powiem tak: “Panie Gałuszka! Cholernie dobry kawał roboty!” Historia amerykańskiego ryku muzycznego przedstawiona tak, że wiele razy łapałam się na tym, że miałam otwarty dziób… Polecam szczególnie fragment o tym, że Elvis Presley wcale nie był nikim wyjątkowym. Po prostu znalazł się w odpowiednim miejscu, w odpowiednim czasie.

Po drugie: ta książka nie odpowie Wam na pytanie jak zrobić karierę. Żebyście się nie łudzili. Ale ta książka Was wiele nauczy. Choćby tego jak wygląda “łańcuch pokarmowy” między artystą a słuchaczem.

My (czytaj: iNNi) dzięki fanom na MegaTotal.pl wydaliśmy nasz trzeci krążek. To co działo się przy dwóch poprzednich muszę przemilczeć, żeby Was nie wystraszyć. Swoją historię, mogłaby opowiedzieć również Kasia Nosowska, która w 1993 roku podpisała tak świetny kontrakt, że ogromne pieniądze, które Hey trzaskał przy pierwszej płycie, zobaczyła długo po premierze drugiej.

Pisząc “żeby Was nie wystraszyć” mam na myśli kapele, które wydają swoje pierwsze krążki. Ta książka powinna być dla Was czymś w rodzaju elementarza na tym rynku.

A – artysta
B – band
C – ciężkie negocjacje
D – dystrybutor
E – ewentualnie zwrot kosztów
F – fatalne warunki koncertowe
(…)
ZAiKS – Stowarzyszenie Autorów ZAiKS

Zobaczycie jak rynek wyglądał kiedyś (od tej drugiej strony), jak przez lata ewaluował, a jak wygląda teraz i jakimi rządzi się prawami.

Powtarzam jeszcze raz: tu nie ma porad, ani recepty na to jak zostać Dodą czy Feelem. Są tu suche fakty i informacje kim dla całej machiny jesteście, jakie macie prawa (ZAIKS, STOART, ZPAV, etc), ale i obowiązki;)

Polecam, polecam, polecam!!! Polecam tę publikację również słuchaczom. Zobaczycie ile rzeczy się dzieje, zanim ściągniecie mp3 za grosiki na Megataotal.pl. Poznacie różnicę między zespołem, który jest produktem wielkich koncernów a zespołem, który promuje się we własnym zakresie na swojej www.

Nie nazwę tej książki Biblią!!! Bez przeczytania Biblii żyje więcej ludzi niż myślicie. A znacie kogoś kto nie miał w rękach nigdy elementarza? ?

Z muzycznym pozdrowieniem

iNNa menadżerka

=======================================

Od Redakcji:

1. Książkę Patryka Gałuszki BIZNES MUZYCZNY można kupić w dobrych księgarniach lub bezpośrednio w wydawnictwie

2. Artysto, jeśli dotarła do Ciebie ta książka, jeśli zdążyłeś ją przeczytać i uważasz, że warto podzielić się wrażeniami, spisz je i wyślij na adres info[at]megatotal.pl

O czym traktuje książka? O tym, o czym mówią jej tytuł i podtytuł: Biznes muzyczny. Ekonomiczne i marketingowe aspekty fonografii.

“Każdy z nas jest w różnym stopniu konsumentem produktów branży fonograficznej, rzadko jednak zastanawiamy się nad tym, dlaczego muzyka dociera do nas w takiej lub innej formie. Pomińmy chwilowo tak oczywiste przykłady jak kupno płyty lub uczestnictwo w koncercie. Muzyka dociera do nas także za pośrednictwem mediów od radia do Internetu. Pojawia się ona w filmach i reklamach, często decydując o ich powodzeniu. Towarzyszy nam także niejednokrotnie w trakcie zakupów w sklepie lub podczas przejażdżki hotelową windą. Za tymi pozornie oczywistymi momentami obcowania z muzyką kryje się potężny, skomplikowany system przepływu środków pieniężnych od osób i instytucji korzystających z muzyki do wytwórni oraz artystów ją tworzących i wykonujących.”

BIZNES MUZYCZNY ów system opisuje, stara się przybliżyć rządzące nim mechanizmy, sztuczki, chwyty, zabiegi, manipulacje, działania i procesy, jakie przebiegają w tym wielkim organizmie. Autor przygląda mu się zarówno od strony organizacji, uwarunkowań prawnych i ekonomicznych, jak i działań marketingowych i reklamowych. Szczególny nacisk kładzie na zmiany zachodzące w ostatnich latach, spowodowane upowszechnieniem się internetu, komórek, pojawieniem się nowych pomysłów na dystrybucję i produkcję płyt. Półtorej strony poświęca pewnemu polskiemu serwisowi społecznościowemu, MegaTotal.pl :)

Książka zawiera taką ilość cennych informacji, wiadomości i analiz, że nawet dla osób działających w branży nie od dziś, będzie pozycją niezwykle wartościową. A co dopiero dla naszych Artystów, stawiających w tej dżungli niekiedy pierwsze kroki :)

I teraz najważniejsze! Z okazji Gwiazdki i Nowego Roku, na nowe czasy i ku chwale czekającej nas wszystkich świetlanej przyszłości :) postanowiliśmy sprezentować tę książkę naszym Artystom. Aby wiedzieli “jak to się robi”, aby było im łatwiej, aby rozświetlić im drogę ku gwiazdom ;)

Gdybyśmy jednak chcieli tak uszczęśliwić wszystkich megatotalowych Artystów, musielibyśmy zamknąć interes :( Dlatego wybór padł na tych, którzy do końca tego roku zebrali, bądź zbiorą megatotal. Rzecz jasna, jeśli ktoś zebrał więcej niż jeden, dostanie jeden egzemplarz – od dwu czy trzech jego wiedza nie stanie się pełniejsza :)

Do współudziału udało nam się namówić wydawnictwo PLACET, którego nakładem BIZNES MUZYCZNY się ukazał. Dostaliśmy zestaw do rozdysponowania wśród naszych Artystów w zamian za promocję książki na serwisie i poproszenie obdarowanych o wyrażenie o niej swojej swojej opinii – na forach, blogach, swoich stronach, w MegaZinie, etc.

Niniejszym więc prosimy – jeśli ją przeczytacie i uznacie, że wnosi ona coś nowego w Wasze artystyczne życie (a wierzymy, że tak :), prosimy o odzew. Naprawdę warto.

Logistyka: książki będziemy wysyłać po Nowym Roku. Teraz i tak by nie doszły ;)

Wszyscy ci, którzy też chcieli by zapoznać się z BIZNESEM MUZYCZNYM, mogą kupić go bezpośrednio w wydawnictwie. Polecamy!

Ze świątecznym Feel the Power of Rock and Roll

Załoga MegaTotal.pl

Każdy użytkownik komputera posiadający łącze internetowe i zainstalowany program P2P ma możliwość łatwego wyszukiwania plików muzycznych (jak również innych rodzajów plików, np. e-książek lub filmów) znajdujących się na dyskach twardych innych użytkowników sieci. Użytkownicy sieci P2P występują więc zazwyczaj jednocześnie w dwóch rolach: szukających muzyki w sieci oraz udostępniających swoją kolekcję plików innym użytkownikom. Według jednej z wielu klasyfikacji wyróżnia się przynajmniej cztery rodzaje sieci P2P:

• - sieci scentralizowane (takie jak Napster przed wstrzymaniem działalności) – posiadają centralny serwer, który nie przechowuje plików muzycznych, ale służy do indeksowania w czasie rzeczywistym zasobów udostępnianych przez podłączonych do systemu użytkowników. Innymi słowy, centralny serwer działa jak biuro pośrednictwa wskazujące swoim klientom drogę do muzyki, której szukają;

• - sieci zdecentralizowane – nie posiadają centralnego serwera, stanowiąc jedynie sieć połączonych ze sobą komputerów, na których zainstalowano oprogramowanie P2P. Komputer użytkownika szukającego plików przesyła “zapytanie” do sąsiednich komputerów w sieci, a one z kolei przesyłają je dalej do swoich sąsiadów, aż plik zostanie znaleziony lub “zapytanie” wygaśnie;

• - sieci hybrydowe, zwane również “częściowo scentralizowanymi” – stanowią połączenie dwóch wyżej zaprezentowanych modeli. Charakteryzują się one funkcjonowaniem pewnej liczby większych serwerów, które ułatwiają kojarzenie użytkowników udostępniających pliki, jednakże sama wymiana plikami może następować bezpośrednio pomiędzy użytkownikami;

• - sieci typu torrent – wykorzystują one tzw. trackery – silniki śledzące pliki typu torrent w internecie. Użytkownicy mają na swoich komputerach zainstalowane aplikacje służące ściąganiu (ale nie wyszukiwaniu) plików torrent (tzw. klient torrenta). Aby ściągnąć plik muzyczny lub filmowy należy wejść na stronę internetową publikującą pliki torrent, zawierające informacje o lokalizacji silnika śledzącego (tracker). Po ściągnięciu takiego pliku aplikacja zainstalowana na komputerze osoby ściągającej łączy się z silnikiem i umożliwia ściąganie pliku, którego szuka użytkownik.

Co mówi nam powyższa klasyfikacja? Tyle, że o ile branżom kultury łatwo było doprowadzić do zamknięcia sieci takich jak Audiogalaxy i Napster, o tyle walka z sieciami kolejnych generacji była dużo trudniejsza. Kogo bowiem uczynić odpowiedzialnym za funkcjonowanie sieci typu torrent? Użytkowników? Strony typu The Pirate Bay publikujące pliki torrent? A może samych użytkowników wymieniających się takimi plikami? Sprawa jest dużo trudniejsza niż mogłoby się to wydawać, wobec czego branża fonograficzna spróbowała walki z naruszeniami prawa autorskiego na różnych frontach. Jednym z przejawów zmiany taktyki jest pozywanie do sądu indywidualnych użytkowników sieci naruszających prawo autorskie. Do 2006 r. w 17 krajach podjęto ponad 19400 akcji prawnych przeciwko osobom ściągającym muzykę chronioną prawem autorskim z sieci P2P, a do 2007 r. liczba takich akcji wzrosła globalnie do 30000.

Z ekonomicznego i prawnego punktu widzenia działania branży fonograficznej nie powinny budzić zdziwienia. Branża fonograficzna walczy o swoje interesy, a prawo autorskie w większości krajów definiuje i chroni te interesy w myśl tego jak rozumiano produkcję i dystrybucję muzyki w XX w. Ponieważ przed upowszechnieniem się internetu i plików mp3 wyprodukowanie i dystrybucja muzyki były kosztowne, stworzony został system, który przez lata dość skutecznie pomagał artystom dotrzeć ze swoją twórczością do słuchaczy. Pojawienie się sieci P2P uderzyło jednak w ekonomiczne podstawy funkcjonowania tego modelu, co zrodziło pytania o to czy nie należałoby znaleźć nowych metod finansowania produkcji i dystrybucji muzyki? Można to pytanie sformułować też w inny sposób: czy branża fonograficzna nie mogła przyjąć w 2000 r. wobec sieci Napster innej taktyki? O tym w następnym felietonie.