Tajemnicą jest lokalizacja tego miejsca, to co się w nim dzieje i kto za nim stoi. Tajne jest też to, dlaczego jest tajne. Żeby się tam dostać, trzeba się wykazać. Jak? najlepiej zapytać znajomych lub wysłać maila. Czy Wasza ciekawość została pobudzona?

Jeśli tak, to niestety musicie żyć z niedosytem, bo nie zaspokoimy jej :)

Na całe szczęście kolektyw terenNowy.live cały czas działa oficjalnie, choć na obrzeżach, co jest jego zaletą. Właśnie dzięki temu trafił do tego miejsca. O nowym, kwaśnym i tajemnym etapie działania kolektywu opowiada jego założyciel, Paweł Sky:

Trafiliśmy tam, bo w odpowiednim momencie i czasie spotkaliśmy odpowiednie osoby, które podchwyciły ideę terenNowego. Wyrażają ją w swoich działaniach, w budowaniu przestrzeni, co jest bardzo zbliżone do naszej terenNowej percepcji. Można powiedzieć, że polubiliśmy się od pierwszego spotkania i rozumiemy się bez słów.

Jak się okazuje, działając razem możemy więcej i lepiej, a idea terenNowa staje się bardziej wyrazista. Miejsca, gdzie będziemy się czuć jak w domu, szukaliśmy od momentu zamknięcia Dobrej Karmy. Cierpliwość się opłaca. Znaleźliśmy.

Nowy cykl – ALE KWAS… od poprzednich: Ambientności i 101% IMPROWIZACJI, różni się wszystkim i niczym. Jak to u nas bywa. Zależy od perspektywy, bo wszystko zależy od miejsca :)

Na etapie Ambientności, czyli w Dobrej Karmie, gdzie czuliśmy się właśnie jak w domu, dopiero na początku działalności terenNowego, krystalizowaliśmy założenia, doświadczaliśmy improwizacji, uczyliśmy się plemiennego grania.

Po zamknięciu Dobrej Karmy na chwilę zagościliśmy z cyklem w Centrum Warszawy, gdzie jeszcze zagraliśmy trzy koncerty w Nowym Wspaniałym Świecie. Jeden z nich okazał się najlepszy w naszej historii. Na szczęście został nagrany na śladach, a jeden z utworów stał się singlem na pięciolecie kolektywu.

Potem jak motylki fruwaliśmy z miejsca na miejsce, była też przerwa w graniu z braku odpowiedniego miejsca…

Natomiast 101% IMPROWIZACJI to inicjatywa Milo Kurtisa, który polecił nas w Galerii Freta, gdzie zagraliśmy cztery koncerty zawsze z zaproszonym gościem. Cykl otworzyliśmy wspólnie z legendą polskiej improwizacji Grupą w Składzie:, która zagrała pierwszy koncert po kilku dekadach ciszy. Następnie już wspólnie graliśmy z Milo Kurtisem, Mieczysławem Litwińskim oraz Kamilem Rogińskim.

I potem ponowne poszukiwanie odpowiedniego miejsca, aż poznaliśmy Jakuba. I od marca wszystko się odmieniło. Gdzie on, tam zawsze czujemy się jak w domu.

Teraz jest to miejsce. Garażowy klimat, beton, surowość jednym słowem underground – dosłownie i w przenośni. Super sprzęt, super światła, super publiczność. Tylko grać i wpadać w trans. I wychodzi z tego terenNowy KWAS. Czyli odmienny stan świadomości.

Od siedmiu lat, jak gramy, to czasem słyszę opinię „wasza muzyka dobra jest na kwasa”. I na początku mnie to zawsze irytowało. To znaczy, że na trzeźwo tego się nie da słuchać?

Potem zrozumiałem, że chodzi o ŚWIADOMOŚĆ. Albo się ją posiada lub nie, a czasem idzie się drogą na skróty. We współczesnym świecie społeczeństwa aspiracyjnego, w którym tak niewielu ma tak wiele, a reszta musi żyć na kredyt i poświęcić swoje życie pracy najemnej, pozbawiając się pragnień i marzeń, namiastki są bardzo popularne.

Rzeczywistość, w której reklamy i telenowele mówią nam co jest dobre. Większy telewizor, lepszy odkurzacz, mocniejsze używki. Kiedy więc pojawia się coś poza schematem, a terenNowy jest zjawiskiem wyjątkowym i nasza muzyka jest inna od większości zespołów muzycznych, to dla większości albo to jest „ale kwas…” albo to jest „na kwas…”.

A my wszyscy na scenie tworzymy wspólnotę na trzeźwo, nie musimy się odurzać, aby osiągnąć odmienny stan świadomości. Po siedmiu latach wspólny koncert, spotkanie jest czymś wyjątkowym, w pewnym sensie jest misterium, świętem, naszym prywatnym rytuałem w miejskiej dżungli, do którego zapraszamy również uczestników koncertów (nie mylić z widzami).

Używki, telewizja czy kredyty to droga donikąd, to systemowi zależy aby jednostka była zależna czy uzależniona. W XXI wieku trudno być niezależnym, świadomym własnego bytu, poszukać własnego miejsca na Ziemi, bo wymaga to od nas wiele wysiłku, czasem nie jest to po prostu możliwe.

Dlatego tak bardzo cenię wizję Sławomira Gołaszewskiego, który pisze o jednym z naszych koncertów, że „Muzyka, którą lepiej się gra niż słucha, tworzona przez kolektyw terenNowy, może być rozpoznana jako zbiorowa kreacja i grupowa praca.”. On to zrozumiał podczas jednego naszego koncertu.

Występy terenNowego to krótkotrwała, ale jakże piękna chwila wolności wszystkich uczestników. Tu i teraz. I to jest piękne w muzyce improwizacyjnej, że nie wiesz, jaki będzie następny koncert. Bo to jest zależne od wielu czynników na które nie masz wpływu – miejsca, składu, nastroju czy publiczności. Ale jakby nie było zawsze jest święto…. Bo jak mawia Skain May „Świry najlepiej się czują, gdy razem świrują…”

Najbliższe spotkanie „świrów” z terenNowego odbędzie się w piątek w Ośrodku. Bardzo polecamy :)

Jesienny program koncertów STREFY w Budynku Laboratorium Centrum Sztuki Współczesnej szykuje się nad wyraz interesująco. Czego możemy się po nim spodziewać?

Andrzej Załęski: Łatwiej chyba powiedzieć czego nie możemy się spodziewać – muzyki komercyjnej.

Paweł Sky: Cokolwiek by to znaczyło :) Już w niedzielę, 2 października rozpoczynamy „STREFĘ jesiennych koncertów”. Podczas pięciu odsłon zaprezentujemy kilkunastu artystów z kraju i zagranicy.

2 października w ramach cyklu „STREFA MONOTYPE” zagranicznym gościem będzie Crank Sturgeon – działający od 1992 roku amerykański artysta, którego koncerty to „kabaret hałasu” z pogranicza muzyki noise z dużą dawką humoru. Udowadnia podczas nich tezę, że nie ma takiej rzeczy na świecie, na której by nie można było zagrać.

6 października zapraszamy na koncert zespołu DAS MOON, który będzie promował swój album „Electrocution”, wydany w maju 2011 przez Polskie Radio.

9 października zaprezentujemy artystów z nurtu progresywnej elektroniki – Wirackiego i C.H. District, którzy tworzą w Warszawie, a największe sukcesy odnoszą poza granicami kraju .

16 października odbędzie się Festiwal TRANS/WIZJE, podczas którego wystąpi czołówka przedstawicieli muzyki eksperymentalnej w Polsce: Suka Off, Hatii, Job Karma, Wolfram oraz Benicewicz. I w tym miejscu chciałbym podkreślić, że z muzyką eksperymentalną nie jest aż tak źle, jak by się mogło wydawać, ponieważ na festiwal nie ma już od dłuższego czasu biletów. Krótko mówiąc zainteresowanie jest.

22 listopada zakończymy “STREFĘ jesiennych koncertów” czwartą edycją cyklu „Strefa Monotype” i zaczniemy przygotowywać „STREFĘ zimowych koncertów”. Start białych szaleństw planujemy na 20 stycznia 2012.

Program prezentuje bardzo różnorodnych wykonawców, jednakże proponowana muzyka nie należy do najłatwiejszych. Czy cieszy się dużym zainteresowaniem? Kim są jej odbiorcy?

Andrzej Załęski: Generalnie w Polsce muzyka, którą można określić jako eksperymentalna, nie cieszy się się jakimś szczególnym zainteresowaniem, ale na szczęście ma swoich słuchaczy. Kim oni są? Myślę, że to też eksperymentatorzy.

Paweł Sky: Muzykę prezentowaną w Budynku Laboratorium można właśnie porównać do eksperymentów w laboratorium. Zapraszamy odbiorców do uczestniczenia w doświadczeniach. Czasem bardziej udanych, czasem mniej.

Ale nie wrażenia estetyczne w koncertach są najważniejsze, tylko wartości poznawcze. Obserwowanie, jak wielka może być wyobraźnia twórców i dokąd ich ona prowadzi… Obserwacja, wnioski i kolejne, dalsze eksperymenty na muzyce, w muzyce i wokół muzyki, to moim zdaniem najważniejsza rola koncertów w ramach Programu Strefy. Jednym słowem poszukiwanie…

Obecnie koncerty kojarzą się z rozrywką, my natomiast proponujemy bardziej edukację niż rozrywkę.

Wiemy już kogo i czego spodziewać się do końca listopada. Co dalej? Jak wyglądają plany na dalszą przyszłość?

Paweł Sky: Program Strefy chcemy podzielić na kwartalne okresy. Przed nami więc Strefa zimowych koncertów (styczeń-marzec 2012), podczas których będzie można usłyszeć m.in. poznański kolektyw audio-wizualny kakofoNIKT, otwocką Oranżadę promującą koncept album „Once Upon A Train”, stanowiący muzyczną ilustrację podróży przez dziesięć stacji kolejowych z Otwocka do Wawra (tzw. linię otwocką), Balanda DidjeridooDuo czyli mistrzów jednego z najstarszych instrumentów na świecie – didjeridoo, oraz moim zdaniem jeden z ciekawszych młodych zespołów z nurtu mocnego brzmienia, nad którym na pewno unosi się duch Johna Zorna – warszawski Merkabah.

Andrzej Załęski: Jest jeszcze kilku artystów z zagranicy, których chciałbym zaprosić do Zamku Ujazdowskiego, na przykład Pauline Oliveros, Chris Watson czy Pierre Bastien, zobaczymy, wiele zależy od pieniędzy.

To samo dotyczy polskich artystów: Piotra Kurka, Pawła Romańczuka, Asi Miny, Pawła Czepułkowskiego, Jacka Sienkiewicza, którzy mam nadzieję pojawią się w przyszłym roku ze swoimi nowymi projektami w Strefie.

Jakiego klucza używacie w doborze artystów, którzy prezentują się w ramach Programu STREFA?

Andrzej Załęski: Od 1993 roku w Programie Strefa w Zamku Ujazdowskim wystąpili tacy artyści jak: Kinsky, The Spaceheads, Fred Frith, Gogol Bordello (po raz pierwszy w Polsce), Otomo Yoshihide, Totart, Praffdata, Świetlicki, Podsiadło, artyści związani z pismem Brulion, Za siódmą górą, Teatr Akademia, Atman, artyści z Ukrainy, Uż jsme doma, Kaffe Matthews, Charles Hayward, Eugene Chadbourne, Etgar Keret, Tomasz Stańko, Drevo, Mouse on Mars, Zu, Zbigniew Libera, Igor Krenz, artyści ze stajni Mik.Music.!. Jacek Staniszewski, Wolfram i wielu wielu innych. Więc jaki jest klucz?

Paweł Sky: Staram się prezentować zespoły, które niezależnie od przypisanego mu gatunku są nowatorskie, intrygujące, krótko mówiąc wyjątkowe. Dla mnie liczy się potencjał i pomysł danego zespołu na muzykę. I czasem odnoszę wrażenie, że jestem zbyt popowy dla awangardy i zbyt awangardowy dla popu. Ale to dobrze.

Zawsze chcę swoimi propozycjami (kiedyś na Openerze, obecnie w CSW) skłaniać do zadawania pytań, zachęcać widzów do poszerzenia horyzontu postrzegania muzyki, niż dawać odpowiedzi jak ma wyglądać muzyka, czy zaspokajać gusta odbiorców.

W latach 90., jako z jeden pierwszych w Polsce, podczas Zielonego Festiwalu połączyłem koncerty punkowych zespołów z imprezą techno. Wtedy wzbudzało to kontrowersje. Dziś takie połączenia stylistyczne to norma.

Moją pierwszą inspiracją w dążeniu do eklektyczności w odbiorze muzyki były podróże po europejskich squatach, a także wizyty w Domu Komuny Otwock w Ponurzycy, gdzie podczas imprez jednocześnie występowały offowe teatry, ekipy fire-show, dj’e czy punkowe, etniczne i awangardowe zespoły. I nigdy nie można było być pewnym, co danego wieczoru zostanie zaprezentowane. Ożywcze i inspirujące doświadczenie.

I to jest piękne w muzyce, czy ogólnie w działalności artystycznej – wychodzenie poza schematy, poszukiwanie nowych środków wyrazu. Może się to stać również nawet w przypadku muzyki pop, czego pozytywnym przykładem jest DAS MOON. Dla mnie nie jest ważny gatunek, tylko idea.

Tutaj więcej do poczytania o poszczególnych wydarzeniach.

A stąd można ściągnąć program koncertów Strefy na jesień 2011 w wersji pdf (412 KB).

Strona Programu Strefa na stronie CSW Zamkek Ujazdowski.

Jeżeli chcesz otrzymywać newsletter z informacjami o koncertach Strefy wyślij maila na adres strefa_info@csw.art.pl i w tytule wiadomości wpisz TAK.

Paweł Sky (ten po lewej) w obiektywie Beaty Kosmik podczas akcji grupy JustLanded

Masz niezwykle interesujący życiorys artystyczny. Występowałeś w punkowej załodze, managerowałeś Dezerterowi, organizujesz koncerty i spełniasz się tworząc eksperymentalno-transowe dźwięki… Coś mi umknęło?

Tworzenie życiorysu lepiej zostawmy biografom :) Uściślę natomiast dwie kwestie. Z Dezerterem pracowałem jako tour manager – organizowałem im koncerty przez ponad trzy niezapomniane lata. A jeśli chodzi w ogóle o organizowanie koncertów, to zajmowałem się tym kiedyś, w drugiej połowie lat 90. Mam na koncie między innymi cykl imprez pod szyldem „Ufolotki”, pamiętny „pożegnalny” i zarazem niedoszły koncert Izraela w Remoncie, Zielony Festival, cykl Jeden Świat, Wiele Kultur. Obecnie re-kreacyjnie organizuję cykl „Ambientność” w Dobrej Karmie a także odpowiadam między innymi za scenę Alter Space oraz Scenę Teatralną na Heineken Open’er Festival [w latach 2004-2010 - przyp. red]. I rzecz teraz dla mnie najważniejsza: w 2007 roku powołałem do życia projekt terenNowy.

Zakończę tę wyliczankę tym, co kiedyś usłyszałem od Roberta Brylewskiego, a co noszę cały czas w sercu: „jesteś wart tyle, co twój ostatni projekt”.

Ten ostatni projekt związany z ambientnością… czym się to je? :)

Czym? Punkiem. To jest po prostu idea polskiego ruchu punk i undergroundu z lat 80. Jesteśmy szczerzy w tym co robimy. A robimy to, bo tego pragniemy.

Jak obserwuję naszą współczesną scenę muzyczną, to dochodzę do wniosku, że obecnie jest trudniej niż kiedyś :) Tak, tak… Kiedyś nie było podziałów. Wszyscy w undergroundzie byli po jednej stronie – stronie sprzeciwu. Zespoły reggae’owe grały z punkrockowymi czy awangardowymi na jednej scenie. Kto nie był w ZSMP, albo nie był komunistą, automatycznie, czy tego chciał, czy nie, był „wrogiem systemu”. Teraz jest podział i zespół hardcore’owy nie wystąpi na festiwalu reggae, a hip-hopowy na industrialnym koncercie.

Nawet w undergroundzie liczy się wizerunek, promocja, marketing czy sprzedaż. Krótko mówiąc pieniądz. Kiedyś był komunizm. Obecnie zaś żyjemy, jak śpiewał zespół Radio Error, w „Babilońskim Monetarnym Systemie”. Jeśli przyrównać towarzyski klimat z poprzedniej dekady do obecnej, to różnica jest taka, że kiedyś pragnęło się, „żeby było lepiej” (rozmawiało się o świecie, polityce czy wierze), teraz zaś, mam wrażenie, dominuje „oczekiwanie wygody” (rozmawia się, kto gdzie był na wczasach, kto co kupił, kto gdzie pracuje itp.).

Kolektyw terenNowy i zespół terenNowy.live powstały z chęci stworzenia wspólnoty. Wspólnoty działań. Tu i teraz. Nie chcemy jednak „zbawiać świata”. Nie chcemy również nikogo zmieniać ani nikomu mówić jak ma żyć. Robimy to, co robimy z myślą tylko o sobie, mamy się z tym czuć dobrze i czerpać z tego radość. Dopóki tak jest, dopóty będziemy to robić. Jak śpiewał Dezerter „Jeżeli chcesz zmieniać świat, zacznij od siebie”.

W moim odczuciu w XXI wieku mało jest wśród ludzi rzeczywistych emocji. A jeśli już są, to zapisuje się je za pomocą zer i jedynek – mówię tu o „międzyludzkiej komunikacji internetowej”. Według badań więcej osób zrywa teraz swoje związki za pośrednictwem facebooka czy sms’a niż podczas spotkania z osobą zainteresowaną! Dla mnie to czysta abstrakcja. A jednak to fakt.

Czytając jednak internetowe fora ma się wrażenie, że od emocji tam przekazywanych można się udusić. Negacji wszelakich cały w nich ogrom. A mimo wszystko chętnie z tej formy komunikacji korzystamy. Nawet na potrzeby tego wywiadu. No i przecież naszą muzykę w ten sposób udostępniamy.

Poruszasz temat rzekę :) To temat bardzo istotny dla człowieka w XXI wieku. Bo nigdy wcześniej w historii nie było tak masowego i szybkiego sposobu komunikowania się pomiędzy ludźmi na całym świecie. To przecież rewolucja! Cywilizacyjna rewolucja. Choć na co dzień tak o tym nie myślimy. A to jest fakt. Powstały nowe możliwości. Dzięki nim na przykład terenNowy.live wydaje płytę!

Internet jest tak powszechny, że powstało nawet nowe pojęcie „wykluczonych”, czyli osób, które nie mają dostępu do internetu. Ale przypomnijmy sobie jak wyglądało nasze życie 10 czy 15 lat temu. Wówczas rzadko kto miał dostęp do sieci. Po cichu i prawie niezauważalnie, na naszych oczach, w naszym życiu, nastąpiła ogromna zmiana. Teraz, po ponad dekadzie okazuje się, że jak nie masz netu to jesteś w pewien sposób upośledzony.

A internet tworzą ludzie. Ludzie dla ludzi. Można by nawet sparafrazować przysłowie: powiedz mi jak korzystasz z internetu, a powiem ci jakim jesteś człowiekiem. Tak, jak tworzymy internet, tak i tworzymy świat. Tak się dzieje od wieków. Jest miejsce zarówno na zło jak i na dobro. Na świecie nadal są wojny (nawet polskie wojsko uczestniczy obecnie w działaniach wojennych, w których czasem giną również cywile), głód (ile my wyrzucamy jedzenia!?) czy niesprawiedliwość. A pomimo tego, wypierając te fakty, staramy się być szczęśliwi i życie toczy się dalej. I dokładnie tak samo jest z internetem. Dzieją się w nim złe i dobre rzeczy jednocześnie. I dlatego staramy się korzystać z internetu, tak aby był dla nas użyteczny i wygodny. Ja osobiście jestem użytkownikiem tylko jednego forum. Oczywiście forum MegaTotal.pl :)

W kolektywie terenNowy zebrałeś intrygujący zestaw muzyków, którzy pozornie od siebie oddaleni, generują niezwykłe dźwięki. Jak ci się ta sztuka udała i co was łączy?

Nie tylko muzyków… I to nie ja zebrałem. To samoistnie się tworzy. Ja tylko wygenerowałem hasło, a odwieczni wędrowcy, poszukiwacze idei sami się zebrali. Najzabawniejsze, że spośród 9 osób w zespole jestem najmłodszy, choć młodzieżą nie można mnie już formalnie nazwać :) Tym bardziej się cieszę, że mogę tworzyć z Moniką, Andrzejem, Grzegorzem, Pawłami, Krzysztofami, Łukaszem oraz Anią… Mogę poznać ich wizje oraz ich spojrzenie na świat…

Naprawdę, niebywałe to doświadczenie przebywać na scenie (a tym bardziej wydać płytę!) razem z jednym z pierwszych polskich hipisów (Amok zaczynał ponad 40 lat temu!), malarzem, który tworzył okładki do pierwszych słuchanych przez mnie płyt (Skain projektował dla Moskwy, Kobranocki, Dezertera, Radio Nieprzemakalnych itd.), czy zawodową piosenkarką (Monika), która po pierwszym wspólnym koncercie była przepełniona szczęściem, bo jak powiedziała, takiego luzu to nie czuła na scenie od 10 lat. A łączy nas przyjaźń… Przyjaźń twórcza.

W waszej twórczości znajdujemy elementy m.in. kojarzące się z odległym Wschodem. Tajemnicze zaśpiewy, mantry, itp…

A to zabawne, bo wykorzystujemy instrumenty, które pochodzą z Australii (didgeridoo), Afryki (djembe) czy Kuby (conga), ale, przynajmniej na razie, nie mamy instrumentów pochodzący bezpośrednio ze Wschodu. Jak już wspomniałem, jest to muzyka pisana wyłącznie emocjami, a nam, europejczykom, wszystko co duchowe od razu kojarzy się ze Wschodem. Może więc stąd to skojarzenie.

My niczego nie zakładamy, wychodzimy na scenę i gramy. Gramy emocjami, każde z osobna, a jednak wszyscy wspólnie… Interpretacje muzyki zostawiamy odbiorcom. My niczego nie chcemy narzucać czy określać, staramy się, grając, tworzyć za każdym razem niepowtarzalny Dźwiękowy Teatr Emocji…

Emocje wyrażacie niełatwą sztuką improwizacji, ale czy potraficie siebie jeszcze czymś zaskoczyć?

Sądzę, że cały czas nawzajem się zaskakujemy. Przede wszystkim tym, że nam się chce. Mnie osobiście najbardziej zaskakuje Amok – co miesiąc przyjeżdża ponad 200 km na swój koszt, aby zagrać z nami wspólnie koncert. A ma przecież ponad 60 lat.

Wielkimi krokami zbliża się premiera waszej megatotalnej płyty. Zdradzisz jakieś szczegóły dotyczące tego krążka?

Nooo… premiera płyty „Ambientność…” jest już tuż, tuż, podobno :) Ma być na wiosnę 2010, więc na pewno będzie przed 21 czerwca :)

Dziękuję za rozmowę. Już nie mogę się tej płyty doczekać, zwłaszcza, że byłem szczęśliwym świadkiem jej nagrywania.

Rozmawiał Artur Szuba

Dossier

Imię i nazwisko: Paweł Sky
Pseudo: -
Zespół: terenNowy.live
Instrument: inicjator/organizator, instrumenty perkusyjne (conga, djembe)
Data urodzenia: -
Miasto: Warszawa
Kapele w których grałem: IŁ-62
Sukcesy: stworzenie kolektywu terenNowy – grupy ludzi, którzy chcą tworzyć razem, co we współczesnym świecie nie jest takie powszechne
Porażki: żadnych, ponieważ uważam, że co Cię nie zabije to Cię wzmocni
Inspiracje: artystyczne wspólnoty twórcze
Marzenia: dużo ich, ale po to sobie żyje, aby je realizować
Unikam: niedomówień
Lubię: kiedy wszystko dla wszystkich jest jasne
W MT od: kwietnia 2009
Jestem tu bo: mogę wydawać i być wydawcą jednocześnie :)