Kolejne będą ukazywać się w każdy poniedziałek. Mamy GORĄCĄ nadzieję, że ta akcja w ten, czy inny sposób pomoże zespołom :)
Jak znaleźć te artykuły? Na głównej stronie działu KULTURA znajduje się box z logo megatotal.pl. Kliknięcie weń prowadzi do strony z najnowszym textem. Nazwa bohatera textu jest umieszczona na boksie. Archiwalia będzie można znaleźć w wyszukiwarce na rp.pl albo w tym wpisie. Przy okazji każdej publikacji, będziemy dodawać ją do listy.
Miłej lektury zatem :)

Skowyt
Instytut
Phonebox
Nell
NuSoulCity
Rafał Socha
Club Obsession

Jakieś dwa miesiące temu Redakcja portalu przysłała mi dwie empetrójki z piosenkami przeznaczonymi na to wydawnictwo. Posłuchałem kilka razy, zaprezentowałem w Offensywie i… miałem wątpliwości. Mam je zresztą nadal.

Niby wszystko gra – obiecująca kapela wydaje oficjalną płytkę, wybierając na nią dwa dziarskie kawałki. Pierwszy (“Feel Alright”) jest najbardziej chwytliwym numerem w dotychczasowym dorobku zespołu. Drugi (“Bottle Of Beauty”) to quasi ballada z bujającym refrenem, takim do podśpiewywania przy goleniu i innych czynnościach ablucyjno – sportowych. Wiochy nie ma, bo w przypadku tego zespołu nigdy nie było i, daj Boże, nie będzie. Panowie, a zwłaszcza wokalista, nie pamiętają wprawdzie, że hurtowe cytaty z Oasis są dziś mocno passe, ale robią to doprawdy zgrabnie. Phonebox zaczyna swoją karierę od dwóch mocnych melodii, które nie kojarzą się z martyrologicznym hasłem – wytrychem “Polski Rock”. A jednak coś tu nie stroi…

Produkcja. Słuchając kolejny raz tych dwóch piosenek nie mogę pozbyć się wrażenia, że podczas sesji nagraniowej ktoś niepotrzebnie sprowadził kapelę na ziemię. A może zrobił to sobie sam zespół? Mając w pamięci wcześniejsze nagrania demo Phoneboxu, wiem, że ta orkiestra potrafi zagrać bardzo sprawnie i do tego z nerwem. Tutaj ów nerw poddano działaniu produkcyjnej neospasminy. Tak, jakby przygotowany do swojej pierwszej przygody fonograficznej skład usłyszał od Bardziej Doświadczonych Osób: “Koledzy, fajnie gracie, ale teraz będziemy robili muzykę środka, ok?”. Pochowane gitary, rozmyty temat główny “Feel Alright”, no i beznamiętny wokal. Wojtek Czachorowski na demówkach ŚPIEWAŁ, teraz odklepuje. Nie chcę tu tworzyć bufoniastych teorii o trójkowym perfekcjonizmie, ale polecam gorąco wersję “Feel Alright” z naszej “Offsesji”. Cóż, sprowadzając zagadnienie do niewygodnego parteru, stwierdzam, że muzyka chłopaków na tym singlu straciła jaja. Rasowe, wpadające w ucho kawałki brzmią tutaj jak “adult contemporary rock’n'roll”, a nie powinny. Ten zespół ma jeszcze kilkanaście lat, żeby zdziadzieć. Nie musi tego robić na samym starcie.

Panowie Producenci, Panowie Muzycy! Nie wiem, kto z Was nacisnął ten hamulec, ale na przyszłość prosiłbym o nieco więcej szaleństwa za kierownicą. Jeździć wolno prawym pasem to nie zawsze znaczy jeździć bezpiecznie, a co najważniejsze przyjemnie.

A zespołowi i fanom, którzy zainwestowali, szczerze gratuluję! Należało się Wam!

Piotr Stelmach

Phonebox – Who knows?. Kup tę płytę w MegaTunes!

[audio:http://www.megatotal.pl/megazin/wp-content/uploads/2009/03/offensywa_20090313_phonebox_wm.mp3]

“Będzie Pan zadowolony” – ten zwrot witał mnie zazwyczaj na przystani w Chorwacji w majowe długie weekendy. Tym razem usłyszałem te słowa w drzwiach “Tonn Studio” w Łodzi podczas pierwszej wizyty zwiadowczej u sympatycznej pary realizatorów, Krzyśka i Maćka.
Faktycznie, po 4 dniach nagrywania (2 dni rejestracja śladów + 2 dni miksów), przyznajemy, że jesteśmy w pełni zadowoleni.
Zacznijmy od położenia: peryferia Łodzi to idealne miejsce, żeby oderwać się od miejskiego zgiełku, codziennego zabiegania, spraw zawodowych i poświęcić się całkowicie czekającemu nas zadaniu. Jeśli jednak ktoś zatęskni, po całodniowej walce z oporem materii dźwiękowej, za relaksacyjną atmosferą pubu to do ul. Piotrkowskiej, gdzie każdy znajdzie coś dla siebie jest stosunkowo niedaleko…
Pomieszczenia “socjalne” nad studiem (2 pokoje + łazienka oraz kuchnia na dole) pozwalają na komfortowy pobyt 5 osobom.
Zarejestrowaliśmy 2 utwory “Feel alright” i “Bottle of beauty”. Różne opinie do nas docierały w temacie “czy warto nagrywać ponownie utwór już znany z MT, ale idąc za sugestią “wujka dobra rada” postawiliśmy jednak na “Feel alright” żeby przekonać się czym różni się nagrywanie i jego efekt końcowy w tym studio od innych “zwykłych proszków”.
W tym miejscu oprócz podziękowania dla naszych “udziałowców” za zebranie funduszy na wydanie płyty należy koniecznie dziękować również na za: możliwość spędzenia wielu godzin w profesjonalnym studiu, odebranie lekcji pokory wobec własnych ograniczeń oraz nabranie szacunku dla ludzi za konsoletą.
Realizatorzy nagrań wydawali nam się momentami ludźmi z innej planety słyszalności dźwięków co już budzi “szacun”, ale skala poświęconej uwagi każdemu uderzeniu werbla, stopy, wybrzmieniu struny bądź innemu detalowi przekonuje, że nie biorą naszej kasy darmo…

“Aplauz i zaakceptowanie…” – podsumowuje nasze wrażenia najlepiej a rezultat naszych wysiłków i ocena czy warto było w nas inwestować pozostawiamy Waszej łaskawej, mamy nadzieję, krytyce :)
love & peace
phoneboxies

Kto zgadnie, ile mikrofonów łapało perkusję?

W zasadzie to jestem zadowolony...

hmmm podobno musi stroić...

i piano też nagraliśmy ... chociaż do tej pory nie było tego instrumentu w naszym instrumentarium.

Mikrofon jest przecudny..wokalista niestety nie :)

Phoneboxies i tym Panom dziękujemy czyli Maciek i Krzysiek czują o co nam chodzi...

Może modlitwy pomogą?

Play it for me once again Wojtek...