Krążek otwiera “Breeder”, utwór mogący aspirować dzięki zapamiętywalnym riffom i refrenowi do miana thrash-metalowego przeboju. Po zagadkowym wstępie, rodem jakby z soundtracku filmu grozy pojawiają się pierwsze MegaWaty gitarowej mocy i już tutaj wiadomo, że mamy do czynienia z naprawdę rzetelną produkcją. To brzmi świetnie.

[audio:shadowmore_breeder.mp3]

Dalej jest bardzo różnorodnie. Nie brakuje charakterystycznych dla klasyki stylu monumentalnych ballad takich jak “Crack of Dawn” czy “Heaven’s Gallow”. Butom z nóg każą schodzić szybkie numery jak “Prophet’s Fall” czy “Oath”. Pojawiają się też zróżnicowane w tempie i bardziej rozbudowane utwory a w nich dynamiczne gitarowe pojedynki a’la Maiden (“Burried Sins”, “Warpath”). Jedynie “Creator Of Divinity”, starszy utwór zespołu, odbiega nieco od reszty klimatem, choć to także warto potraktować jako urozmaicenie. Mniej tu bowiem apokaliptycznej grozy a z riffu pobrzmiewa nieco lżejszy Anthraxowy ton.

Pierwszy album Shadowmore to dobra płyta. Aż strach pomyśleć na co stać będzie tych dwudziestolatków z Brzegu za kilka lat i za kilka płyt. Fani metalu mają na co czekać.

Polecamy lekturę świetnej, pogłębionej analizy płyty autorstwa użytkownika Duch i Mrok.

Kup tę płytę w sklepie MegaTunes!

Do wydania płyty przyczynili się Fani z serwisu MegaTotal.pl:

1. Duch_i_Mrok
2. profelnet.com
3. czarek0409
4. zibol
5. malena
6. adriana…
7. overlust
8. mickeymouse
9. magdallen
10. steve
oraz 285 innych fanów.

Płytę nagrał zespół w składzie:

Marek “Koper” Kopecki – wokal
Kacper “Kania” Walkowicz – gitara, drugi wokal
Bartosz “Frodo” Marciniak – gitara
Bartosz “Zibol” Winnicki – gitara basowa
Grzegorz Onisk – perkusja

Realizacja nagrań: Grzegorz Bukowski; SM Studio
Miks i mastering: Grzegorz Bukowski, Kacper Walkowicz

Utwory na płycie:

01. Breeder
02. Prophet’s Fall
03. Crack Of Dawn
04. Oath
05. Heaven’s Gallow
06. Creator Of Divinity
07. Burried Sins
08. Warpath

[audio:shadowmore_breeder.mp3]

O ile te pierwsze były fantastyczne, o tyle te drugie przyprawiły mnie o drgawy. W prawie wszystkich przypadkach dzieci tańczyły do krejzifrogów, gumiberów i tym podobnych wynalazków. Złapałem się za głowę. Jak tak można?

Nieco wcześniej, przy okazji wymiany wrażeń o przedszkolach, pewna znajoma z przerażeniem opowiedziała mi następującą historię. Otóż pewnego dnia jej syn po powrocie z przedszkola podśpiewywał sobie pod nosem jakąś piosenkę. Zaciekawiona poprosiła, by zaśpiewał głośniej i w całości. Ku swemu zdumieniu rozpoznała… Ich Troje. Okazało się, że pani w przedszkolu puszcza im nie tylko Michała W., ale Bayer Full i inne wynalazki z tej półki.

W domu słuchamy bardzo różnej muzyki. Któregoś dnia leciał akurat Commercial Album The Residents, kiedy do córki przyszła koleżanka. Dziewczynka wydawała się lekko skonsternowana dźwiękami i w końcu zapytała dlaczego słuchamy takiej dziwnej muzyki. Córka odpowiedziała, że to przecież fajna płyta. My takiej muzyki nie słuchamy w domu – padła odpowiedź. A jakiej? – spytałem. My w domu w ogóle nie słuchamy muzyki.

Kiedy podchodzę do odtwarzacza w domu, moja dwuletnia córka od razu pyta – będzie Barbar? I muszę ją długo przekonywać, że teraz puścimy coś innego, bo Barbaru słuchaliśmy dziś już dwieście osiemdziesiąt sześć razy ;) (Barbar to Rabastabarbar w wersji dla bardzio nieletnich ;)

Jaka jest najlepsza płyta dla dzieci na długą podróż w góry lub na Mazury? Otóż proszę Państwa żadne bebelily, smerfy, miniminiparty czy inne szkarady. Najbardziej nadaje się… Sno-powiązałka VooVoo. To jedyna płyta, którą można zapętlić nawet na sześć godzin i puścić się z dziećmi w Polskę. Przynajmniej w naszym przypadku ;)

Byłem niedawno na koncercie, podczas którego niebagatelną rolę odgrywał siedmioletni Maximilian. Doskonale odnalazł się w towarzystwie swobodnych duchów, które tworzą kolektyw terenNowy.live i razem z nimi tworzył własną muzykę – przeżywał uczucia, o jakich jego rówieśnicy nie mogą nawet pomarzyć.

Powiedzmy to sobie szczerze – nie mogą za sprawą rodziców i wychowawców, którzy jadąc po najmniejszej linii oporu szprycują dzieci dźwiękowym plastikiem, bezwonną miazgą bez smaku.

Na całe szczęście są jeszcze starzy, którzy aplikują dzieciom zdrową muzykę i widzą pozytywne efekty takiego działania. Z okazji Dnia Dziecka chciałbym więc złożyć podziękowania za starania i życzyć powodzenia… rodzicom, których dzieci grają nam na MT :)

Sky’owi (terenNowy.live) – coby Maximilian nie miał nigdy dość ambientności
Agree – coby Slayer zagrał kiedyś support przed Shadowmore
Marianowi (the G[H]OST) – coby Mateusz (the G[H]OST) znalazł się kiedyś na okładce Guitar World, Total Guitar, Guitarist lub Guitar Player.

Wszystkim innym, o których nie wiem życzę wszystkiego lepszego :) Jeśli na MT są jeszcze jakieś układy międzypokoleniowe – ujawnijcie się.

Tym trzeba się chwalić!

foto z archiwum Kacpra Walkowicza

Coraz więcej cienia, mroku… przed Złym nie ma gdzie się schować… Myślisz, że Mordor realnie nam zagraża?

Mordor niekoniecznie, bo chłopcy z drużyny pierścienia dobrze im nakopali ;) Ale co innego Imperium mrocznych lordów Sith! Ci się jeszcze trzymają ;)

W poruszanych przez twój zespół tematach znaleźć można relacje międzyludzkie, mroczne klątwy, a nawet polską historię, które z nich są ci najbliższe?

Piszę teksty o tym co mnie aktualnie porusza. Z historią mam do czynienia od małego i nie ograniczałem się nigdy do biednego programu szkolnego. Jestem pasjonatem, a taki ponoć jest gorszy od naukowca ;) Teksty historyczne zawsze, mniej lub bardziej, będą więc towarzyszyły Shadowmore.

Dlaczego historia Polski? Bo jest najpiękniejsza.

Co do mrocznych klątw, to najczęściej przydarzają mi się po obejrzeniu filmów z gatunku fantasy, horror i thriller, lub po przeczytaniu książek o podobnej tematyce. Czasem też coś mi się przyśni ;p

Relacje międzyludzkie są oczywiście nieodłączną częścią życia, więc w naszym odczuciu świetnie uzupełniają warstwę muzyczną utworów. Najbliższe więc są mi wszystkie ;p

Od wydania debiutanckiej EP-ki Shadowmore pt. „Out of Sight” minęło już kilka miesięcy. Czy coś się od tamtej pory w twoim muzycznym życiu zmieniło?

Zespół na pewno stał się trochę bardziej znany. Cieszy nas to. Wypuszczając płytkę spełniliśmy swoje marzenia i w pewnym sensie zrealizowaliśmy plan minimum. Na tym jednak nie poprzestaniemy.

A prywatnie? Nie sądzę ;) Jestem na pewno bogatszy o pewne doświadczenia, które przydadzą mi się w przyszłości, ale póki co, robię swoje. Komponuję i piszę tak jak do tej pory.

Twoim ojcem jest Fan znany jako Agree, który dzielnie wspiera poczynania Shadowmore, a w swych szczenięcych latach też grywał na gitarze, pisał teksty i śpiewał. Czy gitarowe riffy wyssałeś z mlekiem… hmmm… ojca? ;)

Nie ;) Tatuś na gitarze w moim odczuciu gra kiepsko, mleka też od niego nie dostawałem ;p Jedynie gust muzyczny w pewnym sensie odziedziczyłem, choć i tak doszlifowałem go po swojemu;)

Cóż takiego jest w tych pięciu strunach, że tylu mniej lub bardziej zdolnych młodzieńców rwie się do gry? Chęć czarowania biegłością palców? Dziewczyny? Sława? Pieniądze? ;)

Dla mnie jest to po prostu najlepsze narzędzie przy kompozycji. Większość chyba jednak chce szpanować monstrualnymi slajdami, sweepami i tapingami. Przyznaję, jest to pomocne i całkiem fajne, ale o wiele ważniejsze jest dla mnie artykułowanie dźwięków, rytmiczne równe granie i wpadające w ucho riffy i melodie. Szpan odkładam na dalszy plan ;)

Stylistycznie bliska jest ci raczej metalowa klasyka, interesuje mnie jednak jak wyobrażasz sobie thrash za powiedzmy 20 lat.

Moim zdaniem rdzeń thrashu się nie zmieni. Dalej będą to szybkie, agresywne i buntownicze kawałki. I tak jest super. Granie w starym dobrym stylu jest ekstra ;) Mam jednak nadzieję, że kapele zaczną modyfikować swoją muzykę. My sami staramy się połączyć w naszym repertuarze wszystko to, co najbardziej lubimy w thrashu, heavy, a nawet death metalu. Na ostatnim demku chyba to słychać ;)

Wasze piosenki znalazły się na ścieżce dźwiękowej do komputerowej gry osadzonej w środowisku żużlowym, jesteś kibicem czarnego sportu?

Przyznam szczerze, że nigdy nie byłem. Zainteresowałem się trochę bardziej po tym, jak w pewnym sensie staliśmy się częścią tej gry. Sport jest całkiem OK, ale to co robią kibice, cała ta atmosfera i kultura przebija wszystko. Coś pięknego!

Kiedy LP Shadowmore?

Kiedy ludzie nam na to pozwolą ;p A tak poważnie planujemy nagranie LP za wszelką cenę. Zatrudnimy się w kamieniołomach, sprzedamy Bartka (basistę) do szkoły gladiatorów, okradniemy jakiś bank na Florydzie. Byle tylko uzbierać kasę na nową płytkę.

Uważamy, że trzeba iść za ciosem i jak najszybciej wydać LP, który będzie najlepszym sposobem, aby udowodnić, że coś potrafimy, poprawić błędy z EP-ki (których nie brakuje ;p) i zasłużyć sobie na sympatię ludzi ;)

Czego dziękując za rozmowę Wam życzę.

Rozmawiał Artur Szuba

Dossier

Imię i nazwisko: Kacper Walkowicz
Pseudo: Overlust, Kania
Zespół: Shadowmore
Instrument: Gitara, drugi wokal
Data urodzenia: 03.12.1990 rok
Miasto: Brzeg (przez studia również Wrocław)
Kapele, w których grałem: Shadowmore i jego wczesne wcielenia o różnych nazwach
Sukcesy: O ile można to nazwać sukcesami. Założenie czegoś więcej, niż kolejnej garażowo-coverowej kapeli. Płytka wydana przez MT. Użyczenie 2 kawałków Shadowmore do gry komputerowej Speedway Liga.
Porażki: Póki co, nie zauważyłem (odpukać ;p)
Inspiracje: muzyczne? Metallica, Iron Maiden, In Flames, Hunter, Anthrax, Dream Theater i wiele wiele innych. Życiowe? Ho ho, i jeszcze więcej ;)
Marzenia: Zagrać na jakiejś dużej scenie ze znanym zespołem, wydać LP ;p
Unikam: Dyskusji na temat gustów (staram się ;p)
Lubię: Piwo, grać koncerty, słuchać muzyki ;p
W MT od: 2008-08-31 21:35:27
Jestem tu bo: jest to doskonałe miejsce do promocji kapeli, poznałem wielu interesujących ludzi, podoba mi się i tyle ;)

Początki zespołu sięgają listopada 2005, kiedy to trzech czternasto i piętnastolatków postanowiło założyć kapelę. Po wielu zawirowaniach personalnych, kilkudziesięciu miesiącach prób, okazjonalnych występach i zmianie nazwy, w sierpniu 2008 zespół Shadowmore pojawił się na portalu MegaTotal.pl. Tylko nieco ponad 4 miesiące wystarczyły, by kapela zebrała fundusze na wydanie debiutanckiego singla.
Pierwsze, co rzuca się w uszy po włączeniu Out of Sight to moc. Machina rusza z miejsca natychmiast po naciśnięciu PLAY i bez chwili wahania zmiata to, co napotka po drodze. Wszystko jest jak należy. Miażdżąca sekcja, wibrujące gitary i rasowy, rockowy głos (mimo młodego wieku – wielki szacun :) wciskają w podłoże i nie pozwalają nabrać oddechu. W dźwiękach Shadowmore słychać fascynację najlepszymi: Anthraxem, Slayerem czy Megadeth, ale czuje się przede wszystkim miłość, pasję i radość grania. To dobrze, bo tego rodzaju muza nie znosi fałszu. 22 minuty thrashu w wykonaniu Shadowmore to z pewnością godna polecenia dawka energii.
SŁUCHAĆ GŁOŚNO.

Shadowmore – Out of Sight. Kup tę płytę w MegaTunes!

Siemka!
Zgodnie z obietnicą Shadowmore po zakończeniu matur rozpoczęło prace nad płytką. Weszliśmy do studia, sprawnie i szybko (może nawet zbyt szybko – cztery kawałki w dwa dni!) nagraliśmy materiał. Zaczęliśmy tradycyjnie od perkusji i basu, po czym uderzyliśmy z gitarami i wokalem. Być może nie jesteśmy obiektywni, bo w profesjonalnym studiu znaleźliśmy się po raz pierwszy, ale urzekły nas sprawna realizacja, miła atmosfera oraz mnogość profesjonalnego sprzętu i “szlachetnych” instrumentów z których mogliśmy korzystać do woli.
Szczególne podziękowania dla naszego realizatora Grzegorza Czachora, studia Tower we Wrocławiu i oczywiście dla megatotalowców, którzy umożliwili nam całe to przedsięwzięcie. To Wy spełniliście jedno z naszych marzeń!
Ukłony i pozdrowienia.
Shadowmore

[Show as slideshow]