Gdzie i kiedy

Gdzie: DZIKA Strona WISŁY, Plac Hallera 5, 03-464 Warszawa

Kiedy: 31 marca i 1 kwietnia.

Do posłuchania

Polecamy uwadze odcinek audiobloga SKY OFF, który w całości poświęcony jest Warsaw Impro Festowi

31.3.2017 (piątek)

18.30: Łukasz Strzelczyk & Antoni Michnik

Wolność dźwięku, czyli różne tradycje polskiej muzyki improwizowanej – wykład performatywny albo performance z wykładem o historii polskiej improwizacji, zainspirowany partyturą Corneliusa Cardewa. Antek Michnik – krytyk, performer, członek grupy ETC. Zasiada w redakcji pisma „Glissando”. Łukasz Strzelczyk wydaje archiwalne płyty, organizuje koncerty.

19.00: Sebastian Madejski

Pośpiewy fragmentaryczne – projekt muzyczny, w którym usłyszeć można wpływy muzyki cerkiewnej, operowej, afrykańskiej czy beatbox. Madejski to multiinstrumentalista i wokalista o niespotykanej skali głosu, lider progresywnej formacji Beltaine Improved. Współtworzy projekty Loopus Duo, Tańce Snu, Kabuko i Dama Kruk. Grywał z Władysławem Komendarkiem, Wojciechem Konikowiczem czy Maciejem Cierlińskim.

20.00: The Magic Carpathians Project (Karpaty Magiczne)

Muzyka improwizowana o źródłach w muzycznych tradycjach łuku Karpat i Azji Centralnej, łącząca wokalne eksperymenty i brzmienia instrumentów z całego świata – słowackiej fujary pasterskiej, chińskich organków lu-sheng czy indyjskich cymbałów santoor. Inicjatorzy projektu – Anna Nacher i Marek Styczyński – w swoich pobocznych projektach poruszają się w obrębie real-time music, ambientu, soundscapes.

21.00: nowy+eren & przyjaciele

Grupa twórców znanych wcześniej jako kolektyw terenNowy. Od 2007 roku konsekwentnie gra muzykę improwizowaną, określaną mianem miejskiego etnoszamanizmu. O unikalnym charakterze projektu stanowi interakcja z publicznością, która jest dla muzyków bodźcem do spontanicznej kreacji, do której wykorzystują najstarsze instrumenty i najnowsze technologie. Nowy+eren reprezentuje improwizację totalną. Nie gra prób, nie rozpisuje nut, nie ustala wcześniej co będzie grał – tworzy tu i teraz.

1.04.2017 (sobota)

12:00: Dźwiękowy Plac Zabaw

Projekt muzyczny dla dzieci w wieku 5-9 lat i rodziców w formie koncertu muzyki improwizowanej o charakterze happeningu, który realizują Pan i Pani Drums oraz Nowy+eren. Artyści używają etnicznego instrumentarium z różnych zakątków świata, naturalistycznych odgłosów i nowoczesnej elektroniki, aby w intrygujący sposób zaprezentować dzieciom ideę improwizacji i zapoznać je z muzyką etniczną, eksperymentalną i ambientem. Równolegle zapraszają do bezpośredniego udziału w tworzeniu muzyki i widowiska, twórczej ingerencji w zastaną scenografię i wspólnego malowania obrazu z Krzysztoffem Skainem Mayem.

Patronat medialny: CzasDzieci.pl

UWAGA! Wstęp wolny. Obowiązuje rezerwacja miejsc. Pierwszeństwo mają osoby, które zakupiły karnet na festiwal. Rezerwacje przyjmowane są od 25 marca 2017.

18.30: Travelling Didjeridoo

Rafał „Ruff” Libner to muzyk, podróżnik i dźwiękowiec. Na didgeridoo gra od 1998 roku. Nagrywa i występuje z Radio Samsara, Nell’ Ambientes, Balanda Didjeridoo Duo, współpracuje z krakowskim „Teatrem Starym”, Storia Theurgica Dynamic Multimedia Project, Gadającą Tykwą, grupą opowiadaczy „Studnia O”. Podczas licznych pobytów w Nepalu koncertował i nagrywał z Shyam Nepali Group. Jest współorganizatorem cyklicznego Festiwalu Didgeridoo „Dźwięki z Korzenia”. Solowo pojawia się jako Travelling Didjeridoo.

19.00: Jerzy Mazzoll

Najbardziej oryginalny klarnecista w Polsce. Wyróżnia go doskonałe opanowanie oddechu cyrkulacyjnego oraz wprowadzenie wielu autorskich technik gry na klarnecie basowym. Związany jest z ideą arytmii i dyfuzji w sztukach improwizowanych. Od lat współpracuje z klubem Mózg. Wydał ponad 20 autorskich płyt.

19.30: Milo Kurtis & Witold Popiel InSideDuo

Duet stworzony przez członków legendy polskiej muzyki awangardowej – Grupy w Składzie, którzy na początku lat 70. jako pierwsi w Polsce zaczęli grać muzykę improwizowaną. Milo Kurtis grał m.in. z zespołami 12ra3l, Osjan, Maanam czy Voo Voo. Witold Popiel z wykształcenia jest malarzem.

20.00: Accomplice Affair

Muzyczny projekt powstały w 2005 roku z inicjatywy Przemysława Rychlika. Łączy takie gatunki jak ambient, dark wave czy psychodeliczny rock. Ma na koncie sześć albumów studyjnych i występy na wielu festiwalach.

21.00: Grupa Ludzi

Grupa Ludzi, którzy spotykają się, bo po prostu lubią czasem razem zagrać. Wspólnie penetrują różne style, nie narzucając sobie żadnych ram. Często śpiewają poezję już napisaną – Leopolda Staffa, Wisławy Szymborskiej czy Kabira w tłumaczeniu Piotra Madeja. Artyści wcześniej tworzyli kolektyw terenNowy, występowali między innymi z Tres Hombres, Rh+, Das Moon, Smolikiem, Kayah, Anną Jurksztowicz, Kasią Kowalską, Żywiołakiem czy KSU.

Bilety

Bilety dostępne są na stronie https://www.bilety24.pl/koncert/1-warsaw-impro-fest-29695?id=146907

Bilet jednodniowy do 30 marca kosztuje 30 PLN, a w dniu koncertu 35 PLN.

Karnet dwudniowy do 30 marca kosztuje 45 PLN, a 31 marca 50 PLN.

Patronat medialny: Radio Kampus, folk24.pl, Requiem Records

Kolektyw terenNowy to niezwykle interesujące zjawisko z bardzo wielu powodów. Co Ciebie skłoniło do zrealizowania filmu o nim?

Na początku Paweł Sky zaprosił mnie do zrobienia krótkiego filmiku z ich nagrań w studio. Opisał mi o co chodzi w terenNowym i kto w nim gra i zainteresowało mnie to na tyle, że postanowiłem nakręcić o nich krótki dokument. Muzyka improwizowana była dla mnie czymś dosyć nowym i nieznanym, a okazała się fascynująca. Myślę, że mogę wszystkim polecić, żeby chociaż raz w życiu przyszli na koncert takiej grupy jak terenNowy, bo jest to coś zupełnie innego.

Muzyka jest materią ulotną, a tym bardziej improwizowana. Jaki jest Twój koncept na zaprezentowanie działań i twórczości terenNowego?

W moim dokumencie ukazuję terenNowy w dwóch rzeczywistościach – scenicznej i tej “od zaplecza”. Pokazuję ich koncerty i nagrania w studiu, ale też przeplatam je wypowiedziami członków zespołu. Krótki metraż, jaki wybrałem, nie pozwala mi na przedstawienie całej historii zespołu i opowieści jego muzyków, chcę więc bardziej uchwycić ideę i charakter kolektywu. Oprócz tego w dokumencie wizualnie nawiązuję do ich najnowszej płyty “4UFO”, gdzie zamierzają użyć nagrań wysłanych wraz z sondą Voyager 1 w kosmos. Czyli trochę kosmosu nie tylko w ich najnowszej płycie, ale też w dokumencie.

Ideą i duchem terenNowego jest improwizacja, film zaś to twór ściśle zaplanowany i poukładany. Jak udało Ci się pogodzić te dwie przeciwności?

Powiedziałbym, że w tworzeniu filmu, a szczególnie filmu dokumentalnego jest sporo improwizacji. Po prostu przychodzę na koncert lub nagrania terenNowego i włączam kamerę. Nigdy nie wiem co za chwilę się stanie i co nagram. Szczególnie jest to niespodzianka w przypadku takiej grupy, gdy nagle na początku koncertu jeden z jej członków wychodzi do publiczności z garnkiem i zaczyna w niego uderzać.

“4UFO” terenNowego to koncept wiążący muzykę kolektywu i z filmem, który o nim kręcisz. Na ile i w jaki sposób w tym przypadku te dwa media się łączą i uzupełniają, a na ile będzie można odbierać je oddzielnie?

Myślę, że film będzie w stanie choć trochę wyjaśnić o co chodzi w terenNowym i ułatwi odbiór jego muzyki. Gdy się to zrozumie, nagle ich muzyka staje się bliższa i przyjemniejsza.

Gdy usłyszałem ich po raz pierwszy, na długo przed rozpoczęciem nagrywania, wydawało mi się, że to co grają to po prostu zbiór dźwięków, czasami do siebie pasujących, czasami nie. Zmieniło się to po pierwszych nagraniach, rozmowach. Nagrałem potem ich dwa koncerty i słuchanie tej muzyki to była już dla mnie przyjemność.

Oprócz tego wydaje mi się, że kolektyw jest najlepszy na koncertach, bo oprócz muzyki chodzi jeszcze o atmosferę. Taką atmosferę staram się zbudować w swoim filmie. Muzyka i film na tej płycie wydają mi się w takim wypadku pewnym dopełnieniem.

Muzyka to dla filmowca bardzo wdzięczny temat. Co Ciebie w nim pociąga?

Muzykę uwielbiam już od małego, próbowałem grać na kilku instrumentach, tańczyć, jednak okazuje się, że najlepiej mi wychodzi ubieranie tej muzyki w obraz. Uwielbiam robić teledyski, które są dla mnie jedną z najciekawszych form filmowych. Mogę się nimi “bawić” o wiele bardziej niż np. filmami fabularnymi.

Jakie środki według Ciebie najlepiej potrafią oddać ducha muzyki w clipie video?

Jeśli mówimy o teledyskach to myślę, że aby dopasować video do muzyki trzeba brać pod uwagę każdy aspekt filmu – trzeba dopasować scenariusz, zdjęcia, kadrowanie, lokacje, montaż, kolory do muzyki, tak aby się to dopełniało. Osobiście mam pewną słabość do zwolnionego tempa, choć wiem, że nie każdemu to odpowiada. Staram się eksperymentować, próbować tworzyć clipy do utworów różnymi sposobami i technikami. W ostatnim teledysku nad którym cały czas pracuję zrezygnowaliśmy praktycznie całkowicie ze scenografii i umieściliśmy bohaterów po prostu na tle w studiu. To wystarcza, liczą się emocje, które odgrywają aktorzy.

Dla którego wykonawcy najbardziej chciałbyś zrealizować clip?

Chciałbym zrealizować kiedyś clip do muzyki Pablopavo. Uwielbiam jego muzykę, więc byłaby to dla mnie przyjemność Z drugiej strony jednak byłoby to spore wyzwanie ze względu na charakter jego muzyki i teksty.

……………………………………..

Mateusz Wyszogrodzki jest autorem świetnego videoclipu do piosenki Ferajny z Hoovera “Warszawo ma”, a także reportażu “Brukowana filharmonia” o ulicznych muzykantach. Podczas Warszawskich Targów Książki zdobył główną nagrodę w konkursie inspirowanym książką Ryszarda Kapuścińskiego “Mój busz po polsku”.

Film “Muzyczny sparing” będzie prezentowany podczas 9 urodzin terenNowego 18 marca w PraCoVni Art-Club.

Projekt terenNowego można wspierać tutaj.

Kolektyw terenNowy powraca na MegaTotal.pl tym razem pod nazwą terenNowy.REC. Skład, w stosunku do dwu poprzednich materiałów wydanych przy pomocy społeczności jest mocno zmieniony. To zupełnie nowa odsłona zespołu, czy kontynuacja i efekt naturalnej ewolucji składu?

Jak to w życiu bywa, zdecydowanie naturalna kontynuacja ewolucji. Rzeczywistość jest dynamiczna, często zmienia się perspektywa. Ważne, aby cel nie zniknął za horyzontem zdarzeń. Po ośmiu latach odczułem, że kolektyw zaczyna się zmieniać w zespół. A nie oto w nim chodziło od samego początku. TerenNowy do tej pory świetnie się sprawdzał w nowych terenach percepcji, w nowych ideach kreacji – zawsze poszukiwaliśmy czegoś jeszcze nie odkrytego. I przyszedł taki czas, że zacząłem czuć, że jako grupa zaczynamy zadowalać się bardziej króliczkiem, niż gonitwą za nim.

Uznałem, że czas na wstrząs. I z perspektywy czasu uważam, że było to rozwiązanie dobre, choć bolesne. Rozstałem się z przyjaciółmi, z którymi od kilku lata wspólnie tworzyliśmy grupę. Każdy z nas musiał na nowo zdefiniować, po co jest lub nie jest w kolektywie. I jak się okazuje improwizacja jest jak narkotyk. Jak raz spróbujesz to nie chcesz przestać. Osoby, które już nie są w kolektywie stworzyły Grupę Ludzi, z tego co zaobserwowałem kontynuującą koncepcję terenNowego, którą przecież wspólnie tworzyliśmy. Do Grupy Ludzi należą również osoby, które grają w terenNowym.

Foto: Robert Wilczyński

Jednym słowem wymieszało się. I to bardzo cieszy, bo idea intuicyjnej improwizacji rozszerza się. I oto chodzi. A co do terenNowego – skład nie jest zmieniony doszła tylko jedna osoba. Jak to powiedział Plebą – terenNowy to nie coś, tylko żywy organizm, który nigdy nie zachowuje się tak samo.

Każdy z członków kolektywu kojarzy się z konkretnym instrumentem, dźwiękiem, brzmieniem. Jak zmiany składu wpłynęły na Wasze brzmienie?

Od 2007 roku przewinęło się przez terenNowy około 50 osób, każdy z nich zostawił cząstkę siebie i o te pierwiastki brzmienie terenNowego jest bogatsze. Ale jak zawsze podróżujemy po krainie ambient-etno-trans. Ktoś kiedyś opisał nas w recenzji że gramy miejski szamanizm. I to się nie zmienia bo jak zawsze gramy uczuciami.

Ambientność, 101% Improwizacji, ImproWizjaAkcja, Ale Kwas… co teraz?

4UFO.. Taki tytuł będzie miała nasza trzecia płyta. Tak obserwując co się dzieje dookoła – efekt cieplarniany, niesprawiedliwa dystrybucja dóbr, wojny, nieustający głód w Afryce, przeludnienie… Nieodwracalnie niszczymy Matkę Ziemię, co już jest faktem, a nie “majaczeniem” radykalnych ekologów. Zbiorowo popełniamy samobójstwo i jako cywilizacja nie robimy nic, aby zapobiec katastrofie. Choć jest już chyba za późno. Świat, przyroda jaką znamy nieodwracalnie przemija.

Foto: Robert Wilczyński

Jak w filmie “Nienawiść”. Na początku jest przypowieść: wyskoczył facet z 10 piętra i mówi jak na razie nie jest źle… Ostatnio bez smutku patrzę tylko na gwiazdy. I jako cywilizacja w kosmosie robimy rzeczy fascynujące. Jakiś czas temu Układ Słoneczny opuścił pierwszy obiekt stworzony przez ludzi – sonda Voyager 1. Być może, wieczny podróżnik pokonujący wszechświat ku spotkaniu innych form życia. W sondzie są umieszczone pozłacane dyski – Voyager Golden Record. Oprócz danych, zawierają muzykę (żałuję, że nie zamieszczono tam muzyki Chopina), dźwięki z Ziemi oraz pozdrowienia w 56 językach. I nagrania z tej płyty oraz inne dźwięki z kosmosu zarejestrowane przez człowieka chcemy połączyć z naszymi nagraniami. Jednym słowem podróż w kosmosie, na ziemi oraz w sobie…

Jak teraz wyglądają Wasze koncerty?

Dokładnie tak samo jak 9 lat temu, czyli wtedy kiedy powstał projekt. Nie gramy prób, nie gramy z nut, nie umawiamy się co zagramy na koncercie. Wychodzimy na scenę i kolektywnie tworzymy muzykę w 101% IMPROWIZOWANĄ. Gramy tu i teraz. Dla siebie i dla publiczności. Kto był na terenNowych koncertach o tym wie – każdy występ kolektywu jest inny i niepowtarzalny. Każdy – a było ich już około stu, powoduje, że jesteśmy coraz bardziej dojrzali w tym co robimy, czyli w muzyce intuicyjnej. Kto grał kiedyś w zespole wie, że nie jest łatwo tworzyć muzykę wspólnie z innymi. Nam to się udaje w składzie dziewięcioosobowym – czasem jeszcze większym i to na żywo. Bez ustalania zasad. W związku z tym materiał na trzecią płytę – co naturalne, jest najbardziej spójny. Osobiście odnoszę wrażenie, że nagraliśmy płytę koncepcyjną – która ma początek, rozwinięcie i zakończenie.

Kto teraz zasila szeregi kolektywu?

Michał Rycerz – klawisze, Adam Słupczyński – tabla i perkusjonalia, Marcin Wasążnik – djembe, Łukasz Ciepłowski – instrumenty perkusyjne, Piotr Plebańczyk – klawisze, Krzysztof Lewandowski – flet i instrumenty akustyczne, Piotr Sochaj – gitara basowa, Bartosz Miecznikowski – perkusja oraz Paweł Sky – djembe i działania performatywne…

Formuła działania pozostała ta sama, czy może z biegiem lat coś się zmieniło?

Właśnie staram się aby była niezmienna, choć rzeczywistość, w której egzystujemy zmienia się, więc i my się zmieniamy… Dla mnie terenNowy to jedna wielka przygoda i dalej tak ma być…

Foto: Robert Wilczyński

Pierwsza płyta była rejestracją koncertu, druga zbiorem archiwaliów. Jaki charakter będzie mieć trzeci krążek?

Mam nadzieję, że jak dwie poprzednie będzie miała charakter społecznościowy i że tym razem znów na jej wydanie zbierzemy poprzez megatotal.pl. A premiera odbędzie się 17 maja 2016 roku :) [premiery dwu poprzednich płyt odbyły się 17 maja 2010 i 2014 roku - przyp. red.]. To byłby już kosmos… Trzecia płyta to rejestracja sesji, którą nagraliśmy w KingsTone Studio. Jest transowo i rytmicznie oraz jak zawsze przestrzennie. Jednym zdaniem: terenNowy.REC “4UFO”.

Co z pozostałymi projektami terenNowego, takimi jak terenNowy.kids, etc.?

Uważam, że pewnych ludzi nie da się zastąpić. Na razie więc terenNowy.kids – projekt świetny, ale z braku odpowiedniego pontencjału osobowego nie ma sensu. Może kiedyś do tego powrócimy, ale na pewno nie teraz. Obecnie skupiamy się na tym co lubimy robić wspólnie najbardziej – grać. Grać koncerty dla publiczności jako terenNowy.ATP (Awangardowa Trupa Pogrzebowa) czy grać dla siebie jako terenNowy.REC. Bo każdy koncert dla każdego z nas to święto…

Foto: archiwum

Premiera projektu na megatotal.pl już w środę około 18:00

A niebawem premiera filmu dokumentalnego o terenNowym. Na razie jego zwiastun.

Więcej informacji na stronie terenNowego

TAŃCE SNU to duet dwojga eksperymentujących wokalistów – Indii Czajkowskiej i Sebastiana Madejskiego, współpracujących z Adamem Rozenmanem z Izraela (instrumenty perkusyjne), Danielem Zorzano z Meksyku (viola da gamba) oraz kanadyjskim gitarzystą Pawłem Prochnowskim. W tym składzie w Studio Dźwięków Niemożliwych Tadeusza Sudnika nagrali debiutancki album, który w 2014 roku ukazał się nakładem wytwórni Zoharum.

Przy udziale instrumentów dawnych (viola da gamba, psałterium, cymbały) oraz syntezatorów, gitary elektrycznej i dwu niekonwencjonalnych głosów Tańce Snu tworzą improwizowane formy – opowieści śpiewane w wymyślonych językach. Ich muzyka to ambientowe przestrzenie łączące się z echem orientalnych i post-klasycznych wątków.

Warto zajrzeć tu. I jeszcze tu.

Awangardowa Trupa Pogrzebowa, czyli gramy dla żywych – to kolejna odsłona kolektywu terenNowy w składzie… ale to niech pozostanie niespodzianką, bo ATP to nie nazwiska, a kolektyw – grupa twórców konsekwentnie realizujących przyjętą w 2007 roku filozofię, zawartą w haśle „101% IMPROWIZACJI”. Muzyka ATP, określana mianem etno-szamanizmu, to medytacyjna podróż po przestrzeniach ambient-etno-trans. Utkana jest z dźwięków generowanych przy użyciu odgłosów, najnowszych technologii i najstarszych instrumentów.

Więcej o Awangardowej Trupie Pogrzebowej

KTO: TAŃCE SNU oraz AWANGARDOWA TRUPA POGRZEBOWA
KIEDY: piątek 2015.02.06, godz. 20.00
GDZIE: Warszawa, Klubokawiarnia Chłodna 25
BILETY: 20 PLN
Patronat medialny: folk24, MegaTotal.pl, independent.pl

UWAGA! Konkurs już zamknięty. Dziękujemy za udział, ze zwycięzcą się skontaktujemy mailowo. I zapraszamy do udziału w innych naszych konkursach :)

Jeszcze niedawno terenNowy inaugurował całkiem nowy okres w działalności i cykl występów Ale Kwas. Tak było miesiąc temu.

Na bazie tego występu powstał świetny remiks autorstwa ElektroFotoDynamiki

Teraz to już historia. W sobotę terenNowy zakończy działalność. Zamiast pisać/czytać podsumowania, historie i wspomnienia, po prostu posłuchajmy muzyki.

Tajemnicą jest lokalizacja tego miejsca, to co się w nim dzieje i kto za nim stoi. Tajne jest też to, dlaczego jest tajne. Żeby się tam dostać, trzeba się wykazać. Jak? najlepiej zapytać znajomych lub wysłać maila. Czy Wasza ciekawość została pobudzona?

Jeśli tak, to niestety musicie żyć z niedosytem, bo nie zaspokoimy jej :)

Na całe szczęście kolektyw terenNowy.live cały czas działa oficjalnie, choć na obrzeżach, co jest jego zaletą. Właśnie dzięki temu trafił do tego miejsca. O nowym, kwaśnym i tajemnym etapie działania kolektywu opowiada jego założyciel, Paweł Sky:

Trafiliśmy tam, bo w odpowiednim momencie i czasie spotkaliśmy odpowiednie osoby, które podchwyciły ideę terenNowego. Wyrażają ją w swoich działaniach, w budowaniu przestrzeni, co jest bardzo zbliżone do naszej terenNowej percepcji. Można powiedzieć, że polubiliśmy się od pierwszego spotkania i rozumiemy się bez słów.

Jak się okazuje, działając razem możemy więcej i lepiej, a idea terenNowa staje się bardziej wyrazista. Miejsca, gdzie będziemy się czuć jak w domu, szukaliśmy od momentu zamknięcia Dobrej Karmy. Cierpliwość się opłaca. Znaleźliśmy.

Nowy cykl – ALE KWAS… od poprzednich: Ambientności i 101% IMPROWIZACJI, różni się wszystkim i niczym. Jak to u nas bywa. Zależy od perspektywy, bo wszystko zależy od miejsca :)

Na etapie Ambientności, czyli w Dobrej Karmie, gdzie czuliśmy się właśnie jak w domu, dopiero na początku działalności terenNowego, krystalizowaliśmy założenia, doświadczaliśmy improwizacji, uczyliśmy się plemiennego grania.

Po zamknięciu Dobrej Karmy na chwilę zagościliśmy z cyklem w Centrum Warszawy, gdzie jeszcze zagraliśmy trzy koncerty w Nowym Wspaniałym Świecie. Jeden z nich okazał się najlepszy w naszej historii. Na szczęście został nagrany na śladach, a jeden z utworów stał się singlem na pięciolecie kolektywu.

Potem jak motylki fruwaliśmy z miejsca na miejsce, była też przerwa w graniu z braku odpowiedniego miejsca…

Natomiast 101% IMPROWIZACJI to inicjatywa Milo Kurtisa, który polecił nas w Galerii Freta, gdzie zagraliśmy cztery koncerty zawsze z zaproszonym gościem. Cykl otworzyliśmy wspólnie z legendą polskiej improwizacji Grupą w Składzie:, która zagrała pierwszy koncert po kilku dekadach ciszy. Następnie już wspólnie graliśmy z Milo Kurtisem, Mieczysławem Litwińskim oraz Kamilem Rogińskim.

I potem ponowne poszukiwanie odpowiedniego miejsca, aż poznaliśmy Jakuba. I od marca wszystko się odmieniło. Gdzie on, tam zawsze czujemy się jak w domu.

Teraz jest to miejsce. Garażowy klimat, beton, surowość jednym słowem underground – dosłownie i w przenośni. Super sprzęt, super światła, super publiczność. Tylko grać i wpadać w trans. I wychodzi z tego terenNowy KWAS. Czyli odmienny stan świadomości.

Od siedmiu lat, jak gramy, to czasem słyszę opinię „wasza muzyka dobra jest na kwasa”. I na początku mnie to zawsze irytowało. To znaczy, że na trzeźwo tego się nie da słuchać?

Potem zrozumiałem, że chodzi o ŚWIADOMOŚĆ. Albo się ją posiada lub nie, a czasem idzie się drogą na skróty. We współczesnym świecie społeczeństwa aspiracyjnego, w którym tak niewielu ma tak wiele, a reszta musi żyć na kredyt i poświęcić swoje życie pracy najemnej, pozbawiając się pragnień i marzeń, namiastki są bardzo popularne.

Rzeczywistość, w której reklamy i telenowele mówią nam co jest dobre. Większy telewizor, lepszy odkurzacz, mocniejsze używki. Kiedy więc pojawia się coś poza schematem, a terenNowy jest zjawiskiem wyjątkowym i nasza muzyka jest inna od większości zespołów muzycznych, to dla większości albo to jest „ale kwas…” albo to jest „na kwas…”.

A my wszyscy na scenie tworzymy wspólnotę na trzeźwo, nie musimy się odurzać, aby osiągnąć odmienny stan świadomości. Po siedmiu latach wspólny koncert, spotkanie jest czymś wyjątkowym, w pewnym sensie jest misterium, świętem, naszym prywatnym rytuałem w miejskiej dżungli, do którego zapraszamy również uczestników koncertów (nie mylić z widzami).

Używki, telewizja czy kredyty to droga donikąd, to systemowi zależy aby jednostka była zależna czy uzależniona. W XXI wieku trudno być niezależnym, świadomym własnego bytu, poszukać własnego miejsca na Ziemi, bo wymaga to od nas wiele wysiłku, czasem nie jest to po prostu możliwe.

Dlatego tak bardzo cenię wizję Sławomira Gołaszewskiego, który pisze o jednym z naszych koncertów, że „Muzyka, którą lepiej się gra niż słucha, tworzona przez kolektyw terenNowy, może być rozpoznana jako zbiorowa kreacja i grupowa praca.”. On to zrozumiał podczas jednego naszego koncertu.

Występy terenNowego to krótkotrwała, ale jakże piękna chwila wolności wszystkich uczestników. Tu i teraz. I to jest piękne w muzyce improwizacyjnej, że nie wiesz, jaki będzie następny koncert. Bo to jest zależne od wielu czynników na które nie masz wpływu – miejsca, składu, nastroju czy publiczności. Ale jakby nie było zawsze jest święto…. Bo jak mawia Skain May „Świry najlepiej się czują, gdy razem świrują…”

Najbliższe spotkanie „świrów” z terenNowego odbędzie się w piątek w Ośrodku. Bardzo polecamy :)

Jak wejść w posiadanie tego wydawnictwa? Wystarczy wybrać się na Ambient Festival w Gorlicach (to już w najbliższy weekend), Off Festival w Katowicach (1-3.08) lub Festiwal Tauron Nowa Muzyka też w Katowicach (21-24.08), odnaleźć stoisko Requiem Records, ładnie poprosić i można dostać płytkę w prezencie :)

Jeśli ktoś się nie załapie (nakład to tylko 2000 sztuk) albo ma inne wakacyjne plany, może sobie posłuchać tej składanki tu i teraz :)

Tytuł płyty, jak cała twórczość terenNowego, jest wieloznaczny i wielowymiarowy, ale jednocześnie idealnie oddaje ducha tego wydawnictwa. Omm to skrót od Osobistego Muzeum Muzyki. Krążek jest bowiem dźwiękową kroniką działań kolektywu z lat 2007-2010, występów w Dobrej Karmie, Zamku Ujazdowskim, squacie Elba i lesie otwockim.

Omm to również najważniejsza mantra i najświętsza sylaba hinduizmu, a transowe kompozycje terenNowego bardzo często przypominają powtarzanie mantr. Om to także jednostka oporu elektrycznego, którego symbolem jest grecka litera omega – widoczna na okładce płyty, utożsamiana przez Greków z końcem – tu, zamknięciem pewnego rozdziału.

Zabawę w skojarzenia i interpretacje tytułu płyty można kontynuować jeszcze długo i czerpać z tego wiele przyjemności, zwłaszcza podczas słuchania płyty. Nieco szczegółów na temat jej zawartości zdradził nam pomysłodawca kolektywu – Paweł Sky.

To już drugi pełnowymiarowy krążek w Waszym dorobku. Czym różnią się te dwa wydawnictwa?

Prawie niczym. Oba są w 101% szamańską improwizacją w klimatach etno-ambient. I na obie płyty zebraliśmy fundusze dzięki MegaTotal.pl. A różnica jest taka, że “Ambientność…” była wydana przez MegaTotal.pl, a “Omm” wydaje Requiem Records. We wszystkich innych elementach konsekwentnie kontynuujemy założenia pierwszej płyty i muzycznie i graficznie. Choć na “Omm” jest więcej transu.

Dlaczego na drugim krążku zdecydowaliście zamieścić archiwalia sprzed lat zamiast nowego materiału?

(uśmiech) Zacznę od końca. Ze względu na improwizacyjny charakter terenNowego, każdy zagrany utwór już po jego zakończeniu jest archiwalny, bo już nigdy go nie zagramy. Więc nie ma znaczenia, czy to jest utwór sprzed miesiąca, czy jak w tym wypadku sprzed siedmiu czy pięciu lat.

Dodatkowo gramy muzykę spoza gatunków i schematów, więc jeśli komuś odpowiadała siedem lat temu, to zapewniam, że i teraz też zwróci na nią uwagę. Na płycie znajdują się symboliczne utwory dla kolektywu – np. “for the first time”, czyli pierwszy utwór, jaki zagraliśmy w historii.

Płyta “Omm” ma jedną przewagę nad “Ambientnością…” – zebrała szerszą perspektywę naszego brzmienia, czy sposobu widzenia (improwizowania) przez nas muzyki. I co najważniejsze, wydając tę płytę ostatecznie zamykamy okres działalności z lat 2007-2010. Co miało być zaprezentowane z tych lat, zostało umieszczone na dwóch naszych płytach.

Teraz pora w miarę możliwości prezentować efekty naszej improwizacji od roku 2011. Po części zaczęliśmy to robić dwa lata temu, wydając singla „5th anniversary of terenNowy collective”. I jedyna przeszkoda, dla której nie wydaliśmy do tej pory trzech kolejnych płyt, to kasa, jeszcze raz kasa i na końcu kasa.

Od roku 2010 staramy się rejestrować nasze koncerty na wielośladzie i w ten sposób zrealizowanego materiału mamy około 6 godzin. Niestety brak nam funduszy, aby ten materiał odpowiednio z miksować i zremasteringować. A nie chcemy niczego robić byle jak. Zgodnie z zasadą dobrze, albo wcale.

Nagrania na Omm brzmią fantastycznie. W przypadku nagrań koncertowych trudno jest osiągnąć dobre brzmienie. Jak Wy sobie z tym poradziliście?

Szczerze mówiąc, wyjściowy materiał do płyty “Omm” był słaby. Nagrania powstawały po partyzancku: od telefonów, przez przenośne rejestratory dźwięków, po konsolety. Ich jakość była bardzo zróżnicowana. Raz się zdarzyło, że na jednym kanale zapisał się tylko szum.

Zdając sobie z tego sprawę, postanowiliśmy tchnąć ten materiał nowego ducha. Pierwszym krokiem był remastering cyfrowy. Zajął się nim wysokiej klasy specjalista, Marcin Bociński – realizator dźwięku współpracujący na stałe z Requiem Records. To, co zrobił z nagraniami, bardzo pozytywnie nas zaskoczyło. Po wyjściu spod jego ręki, zdecydowanie się odmieniły.

Ale nie poprzestaliśmy na tym. Od początku produkcji na tym materiałem, świadomi jego wad, chcieliśmy aby brzmiał wyjątkowo. Oddaliśmy więc go w ręce naszego kolegi z kolektywu – Sebastiana Ordy-Sztarka, fana Czesława Niemena i pasjonata sprzętu analogowego, który po ponad dwóch latach starań otworzył Laboratorium Muzyki Eksperymentalnej, czyli analogowe studio nagrań.

I tak naprawdę jest to czynne muzeum techniki realizacji dźwięku. Ma tam taki sprzęt że aż miło popatrzeć i posłuchać historii o każdym urządzeniu. Bo każde a nich ma historię i to przynajmniej pięćdziesięcioletnią.

Kiedy Sebastian oddał nam nasz materiał po masteringu analogowym, nawet Marcin Bociński po obejrzeniu wykresów cyfrowych przyznał, że dźwięk się zmienił. Cała płyta po tych zabiegach wyrównała się i nabrała ciepłego i miękkiego brzmienia, jak na winylu. Krótko mówiąc produkcję dźwięku na “Omm” można zamknąć w stwierdzeniu “od paździerza do wypasu”.

Dla nas z tej historii jest jeden wniosek, aby współpracować z pasjonatami i specjalistami z najwyżej półki. Bo gdy nasze dźwięki realizują ludzie, którzy kochają muzykę, stają się jeszcze bardziej zmysłowe.

Ambientność ukazała się równo cztery lata temu. Też 19 maja. Czy to jakaś szczególna data?

Jak wydamy trzecią płytę w tym terminie – to tak. Na razie tak wychodzi, nie planowaliśmy tego.

Jaka drogę przebył kolektyw przez te cztery lata?

Oczywiście była to droga terenowa. Z wybojami, ale za to ekscytująca. Moc wrażeń, raz lepiej, raz gorzej, nigdy źle… Dopóki będziemy czuli się razem dobrze podczas naszego wspólnego improwizowania, to będzie piękne i będziemy to robić. Jedyny wniosek, jaki wyciągnęliśmy,  to że w Polsce nasza muzyka zawsze będzie niedoceniona i ignorowana – sorry, taki tu mamy klimat. W związku z tym postanowiliśmy otworzyć się bardziej na świat, np. dodając anglojęzyczną nazwę kolektywu tN collective i tworząc całą okładkę płyty po angielsku.

Przez lata działania zawsze staraliście się mieć stałe miejsce, w którym można było Was spotkać i usłyszeć. Zaczęło się od Dobrej Karmy, teraz jesteście w Wypiekach Kultury. Jaki wpływ miały te miejsca na Waszą muzykę?

Z perspektywy czasu KLUCZOWE. Potrzebujemy miejsca, w który czujemy się jak u siebie. Dopiero po ponad czterech latach znaleźliśmy tak samo magiczne miejsce, jakim kiedyś była dla nas Dobra Karma. Mowa o Wypiekach Kultury. I nie chodzi tu o wystrój miejsca czy jego charakter, tylko o to, co właściciele i obsługa mają w głowach i jaki mają pomysł prowadzenia klubu. I my to wychwytujemy natychmiast. W Wypiekach Kultury jest cudownie i mam nadzieję, że odwzajemniamy się dobrymi koncertami.

Na płycie wystąpili:

Bolek Błaszczyk (błaszczykofon, toys), Grzegorz Gadziomski (violin), Łukasz Hołuj (didgeridoo, djembe), Anna Janczur (vocals), Jawor (space echo), Skain May (vocals), Krzysztof Nieporęcki (background music, noise, samples), Nina Nu (vocals, toys), Piotr Plebańczyk (keyboard), Agnieszka Piesko (vocals), Michał Rycerz (keyboard, vocals), Maximillan Sky (sticks, vocals), Paweł Sky (conga, djembe, vocals), Adam Słupczyński (tabla), Grzegorz Szyma (keyboard), Andrzej Turczynowicz (electric guitar, drum, saz), Agnieszka Wyszyńska (tibetan bowl)

Utwory na płycie

01. omm
02. for the first time (orginal version)
03. wolny (free)
04. to samo (the same)
05. osobiste muzeum muzyki (personal museum of music)
06. twój anioł (your angel)
07. bio punk
08. insane dream (part 2)
09. sundown
10. joydess
11. my territory

Płytę sfinansowali Fani z serwisu MegaTotal.pl:

maxmax
yks01
brandalf
kotek
stiven
dobra_karma
warsaw360
boazen
katya
wspione

i czterdziestu pięciu innych.

Oficjalna strona płyty w wytwórni Requiem Records.

Szamani etno-ambientu wystąpią w składzie:

Łukasz Ciepłowski – perkusja
Mateusz Dobrowolski – bęben obręczowy
Krzysztof Nieporęcki – sample
Nina Nu – wokal
Piotr Plebańczyk – klawisz
Paweł Sky – djemba
Marcin Wasążnik – djebma

Premiera płyty Omm odbędzie się 19 maja również w Wypiekach Kultury. Tak brzmi jej fragment:

Tak wygląda kawałek płyty:

A tak kolektyw wygląda na scenie:

GORĄCO POLECAMY :)

Już jutro w Domu Kultury Świt odbędzie się muzyczne zakończenie ferii, podczas którego członkowie kolektywu terenNowy poprowadzą koncert i warsztaty muzyki improwizowanej dla rodziców i dzieci. Gościem specjalnym koncertu będzie Piotr „Stiff” Stefański – wirtuoz gry na instrumentach perkusyjnych, pedagog, lider Studium Instrumentów Etnicznych.

terenNowy.kids to projekt muzyczny dla rodziców i dzieci w wieku 5-10 lat, realizowany przez kolektyw twórców terenNowy – profesjonalistów pasjonatów i marzycieli, który przybiera formę koncertu muzyki improwizowanej o charakterze happeningu.

Podczas koncertów artyści używają etnicznego instrumentarium z różnych zakątków świata, naturalistycznych odgłosów i nowoczesnej elektroniki, aby w intrygujący sposób zaprezentować ideę improwizacji w muzyce. Dzieci mają przy tym doskonałą okazję, by zapoznać się z takim gatunkami muzycznymi jak muzyka etniczna, ambient czy muzyka eksperymentalna.

Równolegle artyści zapraszają dzieci do bezpośredniego udziału w tworzeniu muzyki i widowiska oraz twórczej ingerencji w zastaną scenografię i wspólne malowanie obrazu z KrzysztOFF’em Skain’em May’em… (www.skain.art.pl)

fragment rozmowy z muzykami z kolektywu terenNowy (www.qlturka.pl) 6.09.2012

My jako kolektyw mamy być „zapalnikiem”, a jaki będzie „wybuch”, czyli efekt końcowy zajęć terenNowy.kids, zależy od samych dzieci i ich rodziców – mówi Paweł Sky z kolektywu terenNowy w rozmowie z Ewą Świerżewską.

Ewa Świerżewska: Na co dzień dzieci z Wami nie grają, ale za to podczas różnych wydarzeń bardzo się angażują. Co na przykład robią?

Paweł Sky: I tu niespodzianka. Otóż dzieci grają z nami na co dzień, czyli na koncertach „dla dorosłych”. Co więcej, to dziecko o imieniu Maximilian wymyśliło nam nazwę debiutanckiej płyty i cyklu, który organizowaliśmy przez pięć lat „Ambientność…”. Obecnie występuje z nami dwoje dzieci, 10-letni wyżej wymieniony Maximilian, który podczas koncertów jest naszym „Golden Boyem”, czyli tak naprawdę performerem oraz 9-letni, dobrze zapowiadający się perkusista Krystian – gra z nami na djembe.

Ewa Świerżewska: A jak to jest z Waszym repertuarem. Kto go tworzy?

Mateusz Dobrowolski: Nie mamy repertuaru. Wszystko – skład na scenie, tworzone utwory – to efekt chwili, impulsu, nie mamy żadnych stałych punktów programu i evergreenów.

Paweł Sky: Choć w przypadku kidsów można powiedzieć, że mamy trzy koncepcje akcji: dwuwersjowy „Dźwiekowy Plac Zabaw, czyli w krainie muzyki improwizowanej” to, w zależności od miejsca, koncert lub warsztat dla dzieci w wieku 3-10 lat. Są to działania z zakresu muzyki o charakterze happeningu. Podczas akcji używamy etnicznego instrumentarium z różnych zakątków świata, naturalistycznych odgłosów i nowoczesnej elektroniki, aby w intrygujący sposób zaprezentować ideę improwizacji w muzyce. Podczas zabawy z dziećmi, jak również z rodzicami, staramy się zapoznać dzieci z takimi gatunkami muzycznymi, jak muzyka etniczna, ambient czy muzyka eksperymentalna. Podczas „Dźwiękowego Placu Zabaw” narodził się pomysł nowego projektu „Gra w Wiersze”, czyli improwizacje muzyczne do śpiewanych i recytowanych wierszy dla dzieci. Jest to jeszcze projekt nad którym pracujemy i jego ostateczna formuła zapewne wykrystalizuje się na kolejnych koncertach terenNowy.kids.

terenNowy.kids z udziałem Piotra „Stiffa” Stefańskiego

DŹWIĘKOWY PLAC ZABAW czyli muzyczne zakończenie ferii

1 marca 2014 (sobota), godzina 12.00
Dom Kultury „Świt” , ul Wysockiego 11, Warszawa

Ceny biletów: 20 PLN (5 PLN dla uczestników Bródnowskiego Uniwersytetu Dzieci)

Więcej informacji: www.terennowy.info lub www.dkswit.com.pl