Przy okazji rewitalizacji klasyki następuje więc nie tyle zmiana, co zjednoczenie muzycznych pokoleń. Oprócz młodych składów jak grzyby po deszczu ukazują się udane projekty klasyków lat 70′, czy to pod oryginalnym szyldem (Uriah Heep, Nazareth, Judas Priest) czy też liderujących młodszym muzykom, którym mogliby ojcować (Black Country Communion, Them Crooked Vultures).

Świetnym przykładem takiej pokoleniowej współpracy jest Gostyński (nomen omen) zespół The G[h]ost, w którego składzie mamy ojca i syna: Mariana i Mateusza Szulczyńskich. Słuchając ich muzyki odnosi się przede wszystkim wrażenie iż obydwaj doskonale potrafią się uzupełniać tworząc zgrany gitarowo-wokalny duet. A ponieważ dzielnie partneruje im reszta muzyków dostajemy kunsztownie wykonaną hard rockową muzykę.

Zwraca uwagę zwłaszcza umiejętność konstruowania rockowego napięcia. Spokojne i bardziej liryczne momenty często bardzo płynnie przechodzą w energetyczne partie refrenów (utwory: Znak, Sen, Pomóż mi czy Tylko ona). Mamy też kilka od początku do końca motorycznych killerów spod znaku NWOBHM takich, jak Fotografia, Zdrada i Klozetowy dziadek. Nie obywa się też bez rasowej, rockowej ballady w postaci Bez Ciebie. Znakiem rozpoznawczym grupy jest z pewnością kunsztowna gra gitarzystów, radzących sobie niezwykle sprawnie pod kątem technicznym oraz aranżacyjnym.

“Szuflada wspomnień” to po prostu niezła rockowa płyta. W sam raz dla amatorów brzmień sześciu strun, dynamicznej sekcji i rock’n'rollowej pasji.

Kup tę płytę w sklepie MegaTunes

Zobacz stronę zespołu

Płytę sfinansowali Fani z serwisu MegaTotal.pl

1. nesz
2. marekzer
3. wspione
4. guitarman143
5. west22
6. elke.s.
7. soul
8. lukepl
9. basiab
10. mdwh

oraz 151 innych.

Płytę nagrał zespół w składzie:

Marian Szulczyński – wokal
Przemysław Langiewicz – gitara
Mateusz Szulczyński – gitara
Robert Jaskulski – bas
Marek Żeromski – perkusja

Utwory na płycie:

01. Zdrada
02. Mój świat
03. Znak
04. Bez ciebie
05. Sen
06. Fotografia
07. Pomóż mi
08. Tylko ona
09. Klozetowy dziadek
10. Nienawiść

Dzień zaczął się bardzo wcześnie. Do przejechania mieliśmy jakieś 500 kilometrów. Świeciło słońce i nawet jeśli niektórzy się nie wyspali, to nasza radosna wycieczka zapowiadała się cudownie.

Już u samego startu doszły nas jednak niezbyt optymistyczne wieści. Po przyjeździe po Larry’ego i jego sprzęt dowiedzieliśmy się, że Pan Stróż budynku i salki odszedł w nocy z tego świata. Dodać należy, że Larry też nie był w najlepszym stanie. Wrócił właśnie z całonocnego koncertu – chwała Bogu jednak, wytrzymał to jakoś. W refleksyjnych nastrojach zebraliśmy po drodze Ptaka i odjechaliśmy w kierunku autostrady A4.

Kolejną niespodzianką była lekka awaria samochodu na autostradzie. 100 km za Katowicami od układu wydechowego odpadło coś (pokrywa tłumika/katalizatora?) i wisząc ledwie na dwóch (tylnych) śrubach zbierało wszystko z jezdni jak łopata. Uratowały nas…  dwie struny do basu, dwie plastikowe opaski oraz taśma izolacyjna. Tak zreperowanym autem przebyliśmy łącznie blisko 800 km. MacGyver byłby z nas dumny.

Do Hali – nie lada – Widowiskowej Kostrzynianka w Kostrzynie dotarliśmy około 15:30. Podjęto nas chlebem i solą. Lub grochówką i kiełbasą – jak kto woli. Mimo, że podejrzewaliśmy sabotaż, posiłek przyjęliśmy z nieskrywaną radością. Nie był to co prawda rosół – a to przecież niedziela! – ale za to rozgrzewał, a pogoda na zewnątrz wręcz przeciwnie.

W strojach roboczych na scenę wbiegliśmy o 16:30 i daliśmy koncert. Warto zaznaczyć – punktualnie, co jest nie lada wyczynem w przypadku organizacji przeglądu kilkunastu kapel! Organizatorom, czyli Nieformalnej Grupie Animatorów Kultury, Grupie ROZPOZNAWALNI gratulujemy profesjonalizmu – inni powinni się od Was uczyć organizacji takich imprez.

Ach, ale cóż to był za koncert! Nie ma się co rozpisywać, wszakże nie wypada samemu o sobie peanów pisać. Niechaj za dowód naszej zajebistości posłuży jedynie werdykt Jury (w osobach menadżera Lecha Bekularda oraz Wojciecha Hoffmanna i Bogusza Rutkiewicza z TURBO), w którym to obwołano Tourette zwycięzcą IV edycji Rockowych Andrzejek w Kostrzynie. Nagroda została podzielona na trzy zespoły (gratulacje! :-)), ale to Tourette decyzją jury jako laureat główny został zaproszony do zagrania koncertu na przyszłych Rockowych Andrzejkach.

Nagrodę odebraliśmy z rąk burmistrza Kostrzyna pana Pawła Iwańskiego i (pięknej) przewodniczącej Komisji Kultury, pani Renaty Lepczyk. Wszystkim wymienionym osobom i instytucjom bardzo dziękujemy!

Werdykt, co tu dużo mówić, ucieszył nas niezmiernie. W szampańskich nastrojach rozpoczęliśmy podróż powrotną, zahaczając po drodze o co lepsze lokale (ach! homary, małże, kawior…), demolując najlepsze hotele i burdele, oddając mocz, krew i treści żołądkowe przez okno samochodu, zaczepiając przechodniów, strzelając do bezbronnych ludzi i zwierząt… i to właśnie dlatego – tej wersji się trzymajmy, podróż powrotna trwała prawie 12h, a cała wycieczka nieco ponad 27h (dla niektórych skończyła się dopiero w poniedziałek wieczorem).

Bogatszy w nowe doświadczenia, nową energię (dzięki panie Wojtku!) oraz nowych fanów (dzięki Marian!), Tourette jest o krok bliżej do podbicia świata.

Dziękujemy za uwagę.

Tourette wystąpił obok:
AFTERBIRDS (Gorzów Wlkp)
DRUNK’N'ROLLED (Wolsztyn)
FURIUS (Środa Wlkp)
GUITAR FORCE (Rzeszów)
IMPOR(T)ENTO (Środa Wlkp)
RAYMOUNT X (Połczyn Zdrój)
STAGE66 (Poznań)
T-BOX (Giżycko)
the G[H]OST (Gostyń)

Jako gwiazda wieczoru wystąpił zespół TSA.

To mail od Michała (gitara i śpiew w Grze Pozorów), który dowiedział się, że jego zespół zagra na  Heineken Open’er Festival. GRATULUJEMY!!! :) Gra Pozorów zagra na scenie Young Talents obok innych megatotalnych kapel: The Lollipops, Let The Boy Decide, London Type Smog, Letters From Silence, Kiev Office. Na Gdyńskim festiwalu zaprezentują się również Pasimito i Merkabah, które wystąpią w Alter Space – przestrzeni łączącej sztuki wizualne, awangardową muzykę i koncerty, wystawy i kino.

Imprez, na których będzie można zobaczyć megatotalne kapele jest tego lata sporo. Jeśli gdzieś gracie, albo wiecie, że ktos gdzieś gra – dajcie znak.

Festiwal Góra Rocka / Góra / 2010-06-12
6 Trainers, Crash, Requiem, DZL
Rykozisko 2010 / Kadzidło / 2010-06-13
6 Trainers, Clitoris, Destylat, DNA, Fractal, Fragnatic, Kravat, Madbee, Moron, Off the Cuff, Przejazd Techniczny, Purpure Drape, The G[H]OST, Ultramagenta, Clitoris, Zielone Ludki

Przestrzeń Muzyki Live / Łódź / 2010-06-18
The Washing Machine

Out of Sight Festival / Cieszyn / 2010-06-22
6 Trainers, Gif Noise, 8 lat w Tybecie
Festiwal Chatstok 6 / Paszczyna k. Dębicy / 2010-06-26
Dr Zoydbergh, Tenebris, Liberty, Frowst, 6 Trainers
Koz All Music Festiwal / Kędzierzyn-Koźle / 2010-06-26
Absynth

Heineken Open’er Festival / Gdynia / 2010-07-01
Pasimito, Merkabah, The Lollipops, Let The Boy Decide, London Type Smog, Letters From Silence, Kiev Office, Gra Pozorów
Slot Art Festival / Lubiąż k. Wrocławia / 2010-07-06
6 Trainers, C.A.L.M., Amanita Muscaria
Seven Festival / Węgorzewo / 2010-07-08
Kolaboranci

Rock Reggae Festival / Brzeszcze / 2010-08-27
Krzywa Alternatywa, Jedyny Sensowny Wybór, Dig Up, Stroke
Make it Yourself Festival / Cieszyn / 2010-09-24
6 Trainers, Chemical Garage

O ile te pierwsze były fantastyczne, o tyle te drugie przyprawiły mnie o drgawy. W prawie wszystkich przypadkach dzieci tańczyły do krejzifrogów, gumiberów i tym podobnych wynalazków. Złapałem się za głowę. Jak tak można?

Nieco wcześniej, przy okazji wymiany wrażeń o przedszkolach, pewna znajoma z przerażeniem opowiedziała mi następującą historię. Otóż pewnego dnia jej syn po powrocie z przedszkola podśpiewywał sobie pod nosem jakąś piosenkę. Zaciekawiona poprosiła, by zaśpiewał głośniej i w całości. Ku swemu zdumieniu rozpoznała… Ich Troje. Okazało się, że pani w przedszkolu puszcza im nie tylko Michała W., ale Bayer Full i inne wynalazki z tej półki.

W domu słuchamy bardzo różnej muzyki. Któregoś dnia leciał akurat Commercial Album The Residents, kiedy do córki przyszła koleżanka. Dziewczynka wydawała się lekko skonsternowana dźwiękami i w końcu zapytała dlaczego słuchamy takiej dziwnej muzyki. Córka odpowiedziała, że to przecież fajna płyta. My takiej muzyki nie słuchamy w domu – padła odpowiedź. A jakiej? – spytałem. My w domu w ogóle nie słuchamy muzyki.

Kiedy podchodzę do odtwarzacza w domu, moja dwuletnia córka od razu pyta – będzie Barbar? I muszę ją długo przekonywać, że teraz puścimy coś innego, bo Barbaru słuchaliśmy dziś już dwieście osiemdziesiąt sześć razy ;) (Barbar to Rabastabarbar w wersji dla bardzio nieletnich ;)

Jaka jest najlepsza płyta dla dzieci na długą podróż w góry lub na Mazury? Otóż proszę Państwa żadne bebelily, smerfy, miniminiparty czy inne szkarady. Najbardziej nadaje się… Sno-powiązałka VooVoo. To jedyna płyta, którą można zapętlić nawet na sześć godzin i puścić się z dziećmi w Polskę. Przynajmniej w naszym przypadku ;)

Byłem niedawno na koncercie, podczas którego niebagatelną rolę odgrywał siedmioletni Maximilian. Doskonale odnalazł się w towarzystwie swobodnych duchów, które tworzą kolektyw terenNowy.live i razem z nimi tworzył własną muzykę – przeżywał uczucia, o jakich jego rówieśnicy nie mogą nawet pomarzyć.

Powiedzmy to sobie szczerze – nie mogą za sprawą rodziców i wychowawców, którzy jadąc po najmniejszej linii oporu szprycują dzieci dźwiękowym plastikiem, bezwonną miazgą bez smaku.

Na całe szczęście są jeszcze starzy, którzy aplikują dzieciom zdrową muzykę i widzą pozytywne efekty takiego działania. Z okazji Dnia Dziecka chciałbym więc złożyć podziękowania za starania i życzyć powodzenia… rodzicom, których dzieci grają nam na MT :)

Sky’owi (terenNowy.live) – coby Maximilian nie miał nigdy dość ambientności
Agree – coby Slayer zagrał kiedyś support przed Shadowmore
Marianowi (the G[H]OST) – coby Mateusz (the G[H]OST) znalazł się kiedyś na okładce Guitar World, Total Guitar, Guitarist lub Guitar Player.

Wszystkim innym, o których nie wiem życzę wszystkiego lepszego :) Jeśli na MT są jeszcze jakieś układy międzypokoleniowe – ujawnijcie się.

Tym trzeba się chwalić!