http://en.wikipedia.org/wiki/File:Fryderyk_by_Dorota_Dziekiewicz-Pilich.jpg

Tegoroczna edycja obejmuje nagrania, które ukazały się na rynku między 1 grudnia 2008 roku a 30 listopada 2009 roku. Dodatkowe ograniczenia formalne (np. konieczność posiadania hologramu) pozwoliły nam zgłosić tylko pięciu Artystów. Teraz członkowie Akademii Fonograficznej będą przesłuchiwać i oglądać i pod koniec lutego przyszłego roku poznamy listę nominowanych do Nagrody FRYDERYK 2010. Trzymamy kciuki za wszystkich :)

Coffee Break
Album Roku Pop (Coffee Break), Grupa Roku, Nowa Twarz Fonografii, Autor Roku: Monika Wiśniowska, Kompozytor Roku: Tomasz Basel, Wokalistka Roku: Monika Wiśniowska

Samokhin Band
Album Roku Pop (Habibi), Grupa Roku, Nowa Twarz Fonografii, Piosenka Roku (Habibi), Autor Roku (Pavel Samokhin, Zofia Warzyńska-Bartczak, Jacek Łukasiewicz, Janusz Nastarowicz), Kompozytor Roku (Pavel Samokhin, Wojciech Stępnik, Marian Lichtman), Wokalista Roku (Pavel Samokhin), Autor Projektu Graficznego (Kuba Chrześcijanek, Jacek Łukasiewicz), Producent Muzyczny (Sebastian Binder), Realizator Dźwięku (Sebastian Binder), Videclip Roku (Habibi), Reżyser Videoklipu (Daria Kopiec)

Instytut
Singiel Roku Pop (Niewidzialny), Grupa Roku, Nowa Twarz Fonografii, Autor Roku (Wojciech Adasik), Kompozytor Roku (Wojciech Adasik, Adam Matera, Piotr Iwaszko), Wokalista Roku (Wojciech Adasik), Producent Muzyczny (Krzysztof Tonn, Maciej Staniecki), Realizator Dźwięku (Krzysztof Tonn, Maciej Staniecki)

NeLL
Piosenka Roku (Katastrofa w nadfiolecie), Grupa Roku, Nowa Twarz Fonografii, Autor Roku (Bartosz Księżyk), Kompozytor Roku (Bartosz Księżyk), Wokalista Roku (Bartosz Księżyk), Producent Muzyczny (Krzysztof Tonn, Maciej Staniecki), Realizator Dźwięku (Krzysztof Tonn, Maciej Staniecki), Videoklip Roku (Wright), Reżyser Videoklipu (Aleksander Kozłowski)

Tosteer
Piosenka Roku (Silver Tears), Grupa Roku, Nowa Twarz Fonografii, Autor Roku (Marek Mikosz), Kompozytor Roku (Tosteer),
Wokalista Roku (Bartłomiej Grzanek), Producent Muzyczny (Krzysztof Tonn, Maciej Staniecki), Realizator Dźwięku (Krzysztof Tonn, Maciej Staniecki)

[Show as slideshow]

12►

Żyjemy! Mamy się dobrze! Nie próżnujemy i jesteśmy podrajcowani na maksa! :D
Tak można w skrócie napisać o tym, co wkoło nas się dzieje :) Pamiętacie pewnie (a może i nie? :D), że udało nam się wygrać tegoroczną edycję Bitwy o Łódźstock – i właśnie jedną z nagród było spędzenie 2 uroczych dni w łódzkim studio nagraniowym Krzyśka Tonna.
Jedliśmy fasolkę po bretońsku ze słoików (a była tam kuchnia, więc obiadki prawie jak u mamy :D), nikotynizowaliśmy się, zabijaliśmy komary, które nas gryzły gdzie popadło, no i wreszcie zarejestrowaliśmy materiał na naszego debiutanckiego singla! Czasu było naprawdę niewiele, bo 2 dni, więc musieliśmy się sprężać :)
Po błądzeniu i kilkugodzinnym poślizgu (na stronie yellowpages był błąd w adresie studia), dotarliśmy na miejsce w nocy z wtorku na środę troszkę po godzinie 1:00, umyliśmy się (a może i nie? :D) i poszliśmy lulu, bo następnego dnia od samego rańca czekało nas mnóstwo roboty.
O godzinie 10:00 w środę zaczęliśmy rozstawiać i nagłaśniać perkusję januszową i przez 5,5h “poszukiwaliśmy odpowiedniego brzmienia” :) O godzinie 16, po półgodzinnym odpoczynku, Janusz i Marcin zaczęli nagrywać sekcję rytmiczną do dwóch kawałków, które znajdą się na singlu (po krwawych obradach i wielogodzinnych debatach padło na “Statek kosmiczny” i dobrze znane, ale zarąbiście odświeżone “Truskawki”, których nie wyobrażaliśmy sobie nie nagrać :D).
Takim oto sposobem, o godzinie 19:00 sekcja do dwóch numerów była nagrana! Wielkie gratki dla Janusza, który od godziny 10 do 19, z tylko półgodzinnym odpoczynkiem, walił w gary jak opętany :) Ma chłopak krzepę :D
W międzyczasie Grzesiek i Krzysiek obskoczyli sklep i kupili różne takie smakołyki w butelkach i puszkach :D Się działo :D
Następny dzień, czyli czwartek, to czas poświęcony na nagranie gitar i głównych partii wokalu. Tutaj na zmianę zarzynali swoje wiosełka Krzysiek i Grzesiek, no i jakoś od godziny 9:40 do 16:30 udało się “odszukać odpowiednie brzmienie gitar” i nagrać wszystkie partie do wyżej wymienionych piosenek! Wreszcie przyszedł czas na wokal, 3 podejścia do “Statku” i 5 do “Truskaweczek” no i jazda jazda, jazda! :D Wstępny miks, pogaduchy, jam session w studyjku i słuchanie z Krzyśkiem Tonnem Beatlesów, Martina Taylora i jeszcze różniejszych najróżniejszych i czas zleciał przyjemnie :)
Poświętowaliśmy i pogratulowaliśmy sobie 2 super wykorzystanych dni w studio, no i poszliśmy spać, bo na rano byliśmy umówieni z Piotrkiem z MegaTotala na Senatorskiej. Wstaliśmy, Krzysiek zmienił majtki (he he he, tak tak, zapomniał zabrać w podróż ze sobą gaciochów na zmianę, ale w owym sklepie znalazł czego szukał :D, Grzesiek z kolei w czasie jazdy przypalił się papierosem w dwóch miejscach i miał 2 śliczne, wielgachne jak Australia i Oceania, pęcherze na palcach; trzeci zrobił mu się od grania slajdów w solo do “Statku” :D, Janusz zabił 20 komarów, bo przegrał zakład, że rozprysłe zwłoki tychże owadów będą się ścierać ze ścian w pokoju, a Marcin nie zmywał po sobie naczyń :D).
Pomimo tych wszystkich przeciwności losu, udało nam się zarejestrować materiał na singla i spotkać się z Piotrem w siedzibie MT :) Po bardzo miłej pogawędce i grze w tenisa stołowego (tak tak tak! w biurze Sfery stoi na samym środku wypaśny stolik do ping-ponga :D), gdzie z lekkim poirytowaniem poproszono nas o zaprzestanie odbijania piłeczki, umówiliśmy się na podpisanie umowy przy okazji następnej wizyty w Łodzi, pod koniec września (wtedy z kolei przyjeżdżamy po raz kolejny, tym razem kręcić teledysk do “Statku”).
W drodze powrotnej oczywiście przygód co nie miara :) Jedną z nich było bliskie spotkanie z kierowcami i pasażerami czarnej BeeMWicy z przyciemnionymi szybami :) Nie tak bliskie żeby było stuk puk, ale niewiele brakowało :) A było to mniej więcej tak: przejazd niestrzeżony, znak stopu, zakręt w prawo, podwójna ciągła, Grzesiek z Marcinem zatrzymują się (jechaliśmy na dwa auta :D), a Janusz z Krzyśkiem hen daleko jechali przed nimi; nagle ni stąd ni zowąd czarne autko śmiga jak opętane zza pleców Grześka i Marcina, więc Grzesiek w przypływie adrenaliny pokazuje kierowcy żeby puknął się w głowę :) Ci z kolei jadą przed nimi jeszcze chwilę, zwalniają, zwaaalniają, pokazują fakulce przez szyby i nagle zatrzymują auto na środku drogi, czarne BMW i niebieski sejczenciak stoją jeden za drugim :D Ruch wstrzymany, z BMW wychodzi wielki chachar, a reszta wygląda przez szyby; Grześka i Marcina dochodzi głos: “Masz ku*** jakiś problem, chcesz się napier*****? No dawaj, ku***!” :) Jak się to skończyło, niestety nie mogę napisać, bo jeszcze rodziny tych biednych małych wieeeelkich olbrzymów i rzezimieszków dowiedzą się, kto stłukł im dupska i zaczną nas ścigać po Polsce całej :D
A może to oni stłukli nam te dupska? :D No nieważne! :D to mało istotny fragment a i pamięć potrafi płatać figle :)
Najważniejsze są emocje, te zapamiętuje się na całe życie :) :) :) Niemniej, dojechaliśmy cali i zdrowi do Szczecina :D
Materiał nagrany w Tonn Studio zabieramy na miksy do Szczecina i odsyłamy z powrotem na mastering – a będzie to już niebawem!
Tymczasem już we wtorek, 8 września, wchodzimy do szczecińskiego studia, gdzie pod okiem Bartka Orłowskiego, przez najbliższy tydzień, będziemy rejestrować sekcję do 11 piosenek, które się znajdą na naszym i tak samo Waszym megatotalowym LP-ku :D Pamiętacie również naszą wspólną piosenkę na forum? Też będzie :)
Trzymajcie za nas mocno kciuki, bo pracy od cholery i jeszcze więcej, a wszyscy już się o płytkę dopytują :) Na pewno przedsmakiem LongPlaya będzie singielek zawierający “Statek kosmiczny”, “Truskawki” i klip do “Statku”, który, jest to wielce prawdopodobne, ukaże się jeszcze w październiku – dlatego też bądźcie czujni! :) :) :) no i cierpliwi :)
Serdeczne pozdrowionka no i do usłyszonka i zobaczyska na krzykpasku niebawem!
Ahoj! Przestańcie w składzie: Gzesiek, Krzysiek, Janusz, Marcin i wierny menago Błażej

Jak pamiętasz początek współpracy z Megatotalem? Szybko okazało się, że mnóstwo osób pomogło Wam w nagraniu pierwszego, oficjalnego singla.

To było dla nas duże zaskoczenie, bo nigdy nie spodziewaliśmy się tak szybkiej i pozytywnej reakcji ludzi na naszą muzykę. Z drugiej strony, bardzo nas to ucieszyło. Zdaliśmy sobie sprawę, że nasze zaangażowanie w granie, we wspólne próby i koncerty zaczyna wreszcie procentować. Poza tym Internet pomaga w demokratyzacji całego środowiska. Dziś odległość między słuchaczem, a muzykiem nie jest już tak ogromna jak kiedyś. To, co nagrasz, możesz natychmiast udostępnić w sieci i dotrzeć w tej sposób do innych.

Jak zaczęła się historia Nell?

Zaczynaliśmy w starym magazynie chorzowskiego domu kultury. Warunki, które mieliśmy podczas prób, można uznać w dużym nawiasie za cywilizowane (śmiech). Graliśmy jeszcze wtedy na pożyczonym sprzęcie, nierzadko posklejanym i połatanym tak, żeby tylko dało się z niego wycisnąć jakieś dźwięki. Nell był na początku duetem. Wspólnie z Tomkiem graliśmy sobie w tej pakamerze nasze pierwsze wspólne kawałki. Podkład perkusyjny odpalaliśmy z komputera. Później doszedł do nas Klaus (Klaudiusz Tudyka – przyp.), a Borsuka poznaliśmy przez naszego klawiszowca, który zresztą wyleciał z zespołu za brak zaangażowania.

Traktowaliście próby jak…

Jak czas, który trzeba maksymalnie wykorzystać do pracy nad materiałem. To nie była jedna wielka, niekończąca się impreza. Zero opieprzania się i tracenia cennych minut. Rock’n'roll zaczynał się dopiero na koncertach.

Było śmiesznie czy groźnie?

Zdecydowanie bardziej groźnie (śmiech). Kiedyś podeszło do nas dwóch gentlemanów w strojach sportowych. Zaproponowali, żebyśmy zagrali “Whisky” Dżemu i zadedykowali tę piosenkę wszystkim paniom znajdującym się w klubie. Na naszą odmowę zareagowali już ostro i było jasne, że tej ich “propozycji” nie można odrzucić (śmiech). Przyznaję, że zmiękliśmy, bo panowie mieli niewyprofilowane karki i kilku kolegów.

Muzycy młodych polskich zespołów często muszą godzić granie z pracą. Jak to wygląda u Ciebie?

Mam w miarę komfortową sytuację. Jestem tłumaczem, a więc reprezentuję wolny zawód. Im szybciej zrobię to, co do mnie należy, tym więcej czasu mam na zespół. Staram się nie postępować według nieprzemyślanych zasad. Granie i wszystkie szalone sytuacje z tym związane – owszem tak, ale by móc sobie na to pozwolić, muszę najpierw załatwić swoje obowiązki poza kapelą. Muzyka jest moją miłością numer jeden, ale staram się panować nad tym moim drugim, innym życiem.

O ile wiem, wyjeżdżasz na konferencje i spotkania naukowe.

Ostatnio trochę rzadziej, ale kilka lat temu to był chleb powszedni. Poznawałem nowe trendy w tłumaczeniu, nowe techniki i przede wszystkim wspaniałych ludzi.

Jesteś w tej dobrej sytuacji, że twój zawód pomaga ci w śpiewaniu. Pamiętam pierwszą waszą sesję akustyczną w Offensywie. Zwróciliśmy wtedy od razu uwagę na twój angielski.

No tak… To się bardzo przydaje. Dzięki temu dostrzegam też wyraźniej różnicę między śpiewaniem po angielsku i po polsku. Język angielski ma bardzo dużo samogłosek. Jest bardzo melodyjny i doskonale nadaje się do klasycznego frazowania. Po polsku śpiewa się trudniej, a na pewno bardziej nerwowo. Wynika to ze specyfiki tego języka.

A jak będzie na waszej debiutanckiej płycie?

Mniej więcej po połowie. Jeśli coś brzmi dobrze po polsku, to nie widzę problemu, żeby tak nie śpiewać.

Wróćmy do waszego pierwszego megatotalnego singla. Zebraliście jako pierwsi pieniądze na jego nagranie, weszliście do studia i… zaczęliście kombinować. Czy kawałek “Downwards The City” był rzeczywiście najlepszym wyborem na pierwszą grupową wizytówkę?

(śmiech) No tak, wiedziałem, że o to zapytasz. Wtedy ten utwór był zupełnie nowy. Stwierdziliśmy, że go nagramy, bo wydawał nam się dobrym reprezentantem kierunku, w jakim chcieliśmy pójść. Może rzeczywiście trochę przekombinowaliśmy? Dziś pewnie zrobilibyśmy to inaczej. Na płycie nie będzie żadnej piosenki z tego singla.

A co z kolejnym? Uzbieraliście przecież kolejne fundusze. Dlaczego milczycie?

W momencie, kiedy okazało się, że mamy zebraną kasę na następny singiel, byliśmy akurat w środku trasy. Kilka razy w tygodniu graliśmy koncerty, a kiedy już wreszcie znaleźliśmy trochę czasu, zaczęły się rozmowy z Polskim Radiem na temat nagrywania płyty. Chcieliśmy poświęcić trochę czasu na pracę nad brzmieniem i zawartością albumu. Obiecuję jednak, że singiel się ukaże. Powinniśmy go nagrać pod koniec kwietnia.

Jakie piosenki się na nim znajdą?

Zupełnie nowe. Głównym utworem będzie najprawdopodobniej “Katastrofa w nadfiolecie”. Chodzi o błąd w obliczeniach w trakcie promieniowania nadfioletowego, które jest efektem reakcji jądrowej. Kawałek opowiada o pewnej luce w życiu, którą trzeba uzyskać, by móc później znowu normalnie dotykać ziemi. Innymi słowy, odrywamy się świadomie od rzeczywistości, żeby wrócić do niej silniejszym. Drugą piosenką będzie chyba “Pan Wright”. To historia człowieka, który jako pierwszy wydestylował antidotum na morfinę.

Nie za dużo tu nauki??

Fakt, brzmi to bardzo naukowo, ale to tylko metafory. Te piosenki mają bardzo ścisły związek z codziennym życiem.

Kiedy zaczynacie nagrywanie debiutanckiej płyty?

Już zaczęliśmy. Producentami są Krzysiek Tonn i Maciek Staniecki, w przeszłości współpracujący z Hedone i Blue Cafe. Mam nadzieję, że album ukaże się w pierwszej połowie tego roku. Planujemy umieścić na nim 12 piosenek. Klaus ostatnio stwierdził, do tego, co gramy, pasuje określenie “karaterock”. (śmiech).

[Show as slideshow]

Dobre kawałki same się bronią…

Kiedy na początku lutego wyruszaliśmy do Łodzi śmiesznym, niebieskim samochodzikiem po brzegi załadowanym sprzętem, wiedziałem, że nie możemy tego spieprzyć… i chyba nie spieprzyliśmy… Powiem więcej, niedługo wyjdą całkiem dobre 3 nagrania, które były okupione tygodniem ciężkiej pracy i wylanymi z potem urokliwymi nutami i słowami…

Nasze piosenki postanowiliśmy nagrać w leżącym na łódzkich obrzeżach studio Tonn. Współpraca z Krzyśkiem i Maćkiem – realizatorami tamtejszego dźwiękowego przybytku, przypomina lekkością balet “Jezioro łabędzie” z tym, że chłopaki są bardziej wyluzowani. Krótko mówiąc mają niezwykle zdrowe podejście do muzyki, a przy tym dobre ucho i sporą wiedzę na temat tego co robią!

[Show as slideshow]

12►

Wojtek Adasik

“Będzie Pan zadowolony” – ten zwrot witał mnie zazwyczaj na przystani w Chorwacji w majowe długie weekendy. Tym razem usłyszałem te słowa w drzwiach “Tonn Studio” w Łodzi podczas pierwszej wizyty zwiadowczej u sympatycznej pary realizatorów, Krzyśka i Maćka.
Faktycznie, po 4 dniach nagrywania (2 dni rejestracja śladów + 2 dni miksów), przyznajemy, że jesteśmy w pełni zadowoleni.
Zacznijmy od położenia: peryferia Łodzi to idealne miejsce, żeby oderwać się od miejskiego zgiełku, codziennego zabiegania, spraw zawodowych i poświęcić się całkowicie czekającemu nas zadaniu. Jeśli jednak ktoś zatęskni, po całodniowej walce z oporem materii dźwiękowej, za relaksacyjną atmosferą pubu to do ul. Piotrkowskiej, gdzie każdy znajdzie coś dla siebie jest stosunkowo niedaleko…
Pomieszczenia “socjalne” nad studiem (2 pokoje + łazienka oraz kuchnia na dole) pozwalają na komfortowy pobyt 5 osobom.
Zarejestrowaliśmy 2 utwory “Feel alright” i “Bottle of beauty”. Różne opinie do nas docierały w temacie “czy warto nagrywać ponownie utwór już znany z MT, ale idąc za sugestią “wujka dobra rada” postawiliśmy jednak na “Feel alright” żeby przekonać się czym różni się nagrywanie i jego efekt końcowy w tym studio od innych “zwykłych proszków”.
W tym miejscu oprócz podziękowania dla naszych “udziałowców” za zebranie funduszy na wydanie płyty należy koniecznie dziękować również na za: możliwość spędzenia wielu godzin w profesjonalnym studiu, odebranie lekcji pokory wobec własnych ograniczeń oraz nabranie szacunku dla ludzi za konsoletą.
Realizatorzy nagrań wydawali nam się momentami ludźmi z innej planety słyszalności dźwięków co już budzi “szacun”, ale skala poświęconej uwagi każdemu uderzeniu werbla, stopy, wybrzmieniu struny bądź innemu detalowi przekonuje, że nie biorą naszej kasy darmo…

“Aplauz i zaakceptowanie…” – podsumowuje nasze wrażenia najlepiej a rezultat naszych wysiłków i ocena czy warto było w nas inwestować pozostawiamy Waszej łaskawej, mamy nadzieję, krytyce :)
love & peace
phoneboxies

Kto zgadnie, ile mikrofonów łapało perkusję?

W zasadzie to jestem zadowolony...

hmmm podobno musi stroić...

i piano też nagraliśmy ... chociaż do tej pory nie było tego instrumentu w naszym instrumentarium.

Mikrofon jest przecudny..wokalista niestety nie :)

Phoneboxies i tym Panom dziękujemy czyli Maciek i Krzysiek czują o co nam chodzi...

Może modlitwy pomogą?

Play it for me once again Wojtek...