To było niecałe 10 miesięcy temu! Little White Lies opublikowali spot zapraszający do wspierania projektu ich drugiej płyty na MegaTotal.pl

Niespełna dwa miesiące później zespół i jego fani mogli cieszyć się z osiągnięcia celu! Dziś, gdy nowy materiał przygotowywany w łódzkim Hassellhoff Studio jest już prawie gotów, możemy zdradzić, że płyta ukaże się tuż po wakacjach, a jej wydanie poprzedzą dwa single. Pierwszym z nich jest utwór Motionless, który premierowo usłyszymy w całości właśnie sobotę, w Trójce po 16.00! Zaraz potem swoją premierę będzie mieć wideoklip do tej piosenki, wyprodukowany przez ekipę Filminati.

Zapraszamy do słuchania Trójki, a szczególnie w najbliższą sobotę o 16.00!

Pomimo że zespół istnieje dopiero od dwu lat, ma na koncie sukcesy, jakich brak niejednej kapeli z o wiele dłuższym stażem. I nie chodzi tylko o płytę. Występy na Openerze i Offsesji, obecność na składance Offsesje 2, wydana własnym sumptem EPka, miano osobistego odkrycia roku w opinii Piotra Metza…

Letters From Silence to duet tworzony przez Wawrzyńca Dąbrowskiego, który głównie śpiewa, ale też gra na gitarze akustycznej i Maćka Bąka, który głównie gra na gitarze elektrycznej, ale też śpiewa. Inspiracją do powstania zespołu była podróż Wawrzyńca na północ Europy, skąd wrócił przesiąknięty duchem przestrzeni, dojmującego zimna i surowej rzeczywistości.

Przywiózł stamtąd misję tworzenia muzyki przesiąkniętej nostalgią, ale pełnej mocy, nawiązującej do folkowej tradycji ale zaśpiewanej pełnym, rockowym głosem, będącej zderzeniem liryki i brudu. Ten stan doskonale oddaje duet gitar – akustycznej, subtelnie tkającej piękne melodie i elektrycznej, której chropawe dźwięki dodają piosenkom rockowego pazura.

Dwanaście ballad z płyty No Plain Shortcuts to w pełni oryginalne i autorskie dzieło, choć wpisujące się w nurt odrodzenia folku, który w różnych formach od kilku lat można obserwować w wielu zakątkach świata: od Kalifornii, Vermont, po Europę i Australię. Letters From Silence doprawia go grunge’owym brudem gitary i głosu, co często zbliża ich do rebeliantów z Seattle.

W utworach LFS słychać szacunek dla amerykańskiej tradycji – zarówno korzennego bluesa z początków ubiegłego stulecia, jak i blues-rockowych gigantów z lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. Decyzja o śpiewaniu wyłącznie w języku angielskim jest w tym przypadku jak najbardziej trafna – dodaje muzyce autentyzmu i szczerości.

Pomimo tej “amerykańskiej” aury muzyki Letters From Silence, nad całością wisi jednak ów skandynawski duch nostalgii i melancholii, w którym słychać dzikie wycie północnych wichrów, czuć słony smak lodowatego oceanu i zimny dotyk stali i skór okrywających średniowiecznych, rudobrodych wojowników.

No Plain Shortcuts to świetna płyta. Słucha się jej jednym tchem. Pozornie jednostajna jak lodowe pustkowia, z każdym krokiem odkrywa kolejne tajemnice. Wielu podróżników pisało o tym nienazywalnym “czymś”, co wciąż i wciąż każe im wracać na północ. Ta płyta ma to coś. Nie pozwala się uwolnić od siebie i jak chwyci, to już nie odpuści.

Płytę nagrał zespół w składzie:

Wawrzyniec Dąbrowski – vocals, acoustic guitar, backing vocals, percussion
Maciej Bąk – electric guitars, backing vocals, electric piano, percussion

Utwory na płycie:

1. Far In The North
2. Longest Journey Back Home
3. Sitting On A Fence
4. Ann’s Lullaby
5. Pockets Full Of Sand
6. One More Day
7. No Plain Shortcuts
8. Monday Morning
9. Kite
10. Lost Between The Lines
11. Question Marks
12. Sleeve

Zapraszamy również do wsparcia Letters From Silence na MT :)

“W każdy piątek do godz. 12:00 zapraszamy do głosowania na 10 dowolnych utworów. Wyniki głosowania przedstawimy w Liście Przebojów po godz. 19:05. Piotr Baron i Marek Niedźwiecki”

A tymczasem u nas Mela Koteluk szybkim krokiem zbliża się już do zebrania megatotala. Życzymy szybkiego finiszu :)

Też tak uważacie? Może wynika to z tego, że nie lubię kolęd ani polskich, ani tych amerykańskich. Totalnie działają mi na nerwy. I co za tym idzie, wszystkie ich pochodne też są dla mnie kiczowate i drażnią ucho.
Rozumiem, że znani i lubiani zmieniają się w mikołajów, śnieżynki czy czasami renifera Rudolfa z czerwonym nosem i zarabiają pieniążki na piękne cele. Popieram! Popieram! Popieram! Ale czy nie można przy tym robić porządnej muzy? Czy ktoś pogniewałby się na Lecha Janerkę jak by zaśpiewał coś o Bożym Narodzeniu, ale po swojemu?

Są oczywiście wyjątki! Ja naliczyłam cały jeden! Smashing Pumpkins!

Przy tych dźwiękach piszę ten tekst, więc jak sami Państwo widzą, łagodnieję. Tak, te dźwięki mnie unoszą na małej chmurce i rosną mi malutkie skrzydełka (dobrze, że nie czerwony nos Rudolfa!). Wy na pewno znacie więcej takich pieśni.

Mój mąż właśnie wrzeszczy z kuchni: “…no a Raz, Dwa, Trzy? Ten kawałek co chłopczyk kradnie w sklepie batonik i policjant go nie łapie? Przecież to bardzo świąteczna pieśń!” No więc, Mili Państwo, chodzi oczywiście o pieśń pt. ” W wielkim mieście” i muszę przyznać, że dopiero teraz posłuchałam jej jak pieśni świątecznej, a znam ją na pamięć. Jest świąteczna? Dla mojego męża jest i to bardzo… A kiczowata nie jest z pewnością!!!

Jest jeszcze jeden wyjątek-niewyjątek, bo ciężko to nazwać tylko wyjątkiem. To, Mili Państwo, Trójkowy Karp. Pewnie wiecie o czym mówię, ale dla tych którzy nie słuchają Trójki spieszę z wyjaśnieniem. Od 10 lat zbierają się redaktorzy Trójki – Przyjaciele Karpia – i śpiewają o świętach. Śpiewają, to bardzo szumne słowo, bo dla mnie większość z nich fałszuje wniebogłosy. Ale robią to tak uroczo i radośnie, że nie sposób się nie zakochać w tej piosence. W tym roku powstał już 10. karp. A ja nie mogę się doczekać, aż doczłapię się na Myśliwiecką, żeby kupić krążek rocznicowy, na którym jest 1o wersji piosenki o karpiu. “Krok po kroku, krok po kroczku najpiękniejsze w całym roczku idą święta” – to refren, który łączy wszystkie te wersje. Mój 3-letni synek obowiązkowo śpiewa go z nami!

Pisząc ten tekst znalazłam jeszcze kilka świątecznych kawałków, które mnie najnormalniej w świecie wzruszyły… zaprzestanę więc pisanie go dalej. Wierzę, że temat sam się będzie kontynuował, bo przecież każdy z nas ma jakieś swoje ulubione piosenki świąteczne. A może tutaj na MT.pl coś takowego można znaleźć?

Ze świątecznym pozdrowieniem,
Wasza fałszująca miłośniczka żyjących karpi

PS. Kochani trzeba ten czas wytrzymać, niedługo wytłoczą się wszystkie kolędy świata i znowu zaczną tłoczyć nasze krążki z porządną muzą ;)

===============================================

(bardzo gruba kreska, by oddzielić słowo redaktora prowadzącego :)

Redaktor prowadzący również wzruszył się świątecznym bujaniem Smashing Pumpkins, ale nijak nie może zgodzić się, że to jedyny wyjątek porządnej muzy o temacie świątecznym. Również nie cierpi choinkowej szmiry, ale twierdzi, że na święta jest czego słuchać. I szybki przegląd:

John Lennon i jego Happy Christmas War is Over – chyba nie wymaga komentarza :)

Band Aid – Do They Know it’s Christmas. Inicjatywa Boba Geldofa (Boomtown Rats) i Midge Ure’a (Ultravox), na którą Michael Jackson rok później odpowiedział kawałkiem We Are the World. W przeciwieństwie do pieśni amerykańskiej, europejska inicjatywa Do They Know it’s Christmas nie jest łzawym wyciskaczem a kawałkiem solidnej, rockowej muzy. A sam clip to fajna zabawa – kto rozpozna więcej osób? To 1984 rok, więc taki Bono czy George Michael wyglądali “nieco” inaczej niż dziś ;)

Ale tego, że Amerykanie nie gęsi i o świętach śpiewać potrafią, dowodzi James Brown, który swego czasu nagrał aż kilka świątecznych płyt. Wielki James zawsze robił dużo i dobrze :) A oto próbka. Można? Można!

Na święta można też lirycznie i niekoniecznie wprost o mikołaju, choince, karpiu, bombkach i cieście, jak to robi Tom Waits w Christmas Card From A Hooker In Minneapolis. (dla nie do końca zorientowanych, którzy zdecydują się obejrzeć ten clip – swego czasu Tom Waits śpiewał The Piano Has Been Drinking Not Me, co wiele tłumaczy ;)

Albo totalnie przewrotnie i surrealistycznie jak The Residents w Santa Dog (Santa Dog to anagram słów Satan God)

To tak na szybko. Lista fajnych świątecznych utworów jest dużo dłuższa i można by ten czas spędzić słuchając w radio naprawdę świetnych piosenek, ale redaktorzy muzyczni… no dobra, święta idą, peace :)