Na przełomie 1991 i 1992 roku grupa studentów filozofii Uniwersytetu Warszawskiego utworzyła muzyczny kolektyw, który z biegiem lat zasłużył na miano „najbardziej progresywnego zespołu lat dziewięćdziesiątych w naszym kraju” [„Gazeta Wyborcza”]. Koncerty, a raczej multimedialne działania performatywne grupy dzięki wyzwalanej na scenie energii i bezkompromisowej ekspresji na trwałe zapadły w pamięci świadków. Tym bardziej ekscytuje fakt, że niedawno zespół w nieco zmienionym składzie powrócił na scenę! Pierwszy z serii koncertów odbył się 14 maja w warszawskiej Hydrozagadce. Oto kilka migawek z tego wydarzenia.

W warstwie dźwiękowej muzycy zawsze niezwykle biegle posługiwali się unikalną wypadkową form charakterystycznych dla przeciwstawnych i często ekstremalnych gatunków – noise, hardcore, industrial, death metal, ale też muzyki współczesnej czy free jazzowych improwizacji. W 1993 r. nakładem SPV Records ukazał się ich jedyny jak dotąd album “Copula Mundi” – dziś uznawany za jedną z najważniejszych płyt polskiej muzyki alternatywnej.

Mimo tego w 1996 r zespół zawiesił koncertową działalność, choć rok później zarejestrował drugą i do tej pory nie wydaną płytę “Praeterito Futurum”. Jednak dopiero w tym roku usłyszeliśmy jej fragmenty w postaci utworu “Frihetens Oyeblikk”, jednej z trzech ścieżek znajdujących się na wydanym również 14 maja 2015 r. singlu “92-96-15″ (Requiem Records). Pozostałe dwa utwory to “Rectangular Seal” ze wspomnianej płyty “Copula Mundi” oraz nagranie koncertowe “Der Mensch ist, was er iBt” z KinoTeatru Tęcza z 1996 roku.

Obecny skład zespołu:
Paulus von Kinsky – wokal;
Tony Kinsky – gitara, wokal;
Czubek – perkusja
Tomecki – gitara basowa

Oficjalna strona zespołu
Profil zespołu na Facebooku

UWAGA! KONCERT W ŁODZI ORAZ KONKURS!

Przed sierpniowym występem na tegorocznym Off Festival w Katowicach Kinsky zagra jeszcze w czerwcu w 3 miastach (Kraków, Łódż, Warszawa). Jako patron zapraszamy na koncert w Łodzi, który odbędzie się w pierwszą czerwcową niedzielę – 7.06.

Kinsky
Niedziela, 7 czerwca, godz. 20.00
Łódź, DOM, ul. Piotrkowska 138/140 (OFF Piotrkowska)
Bilety 15 PLN (przed koncertem)
Wydarzenie na Facebooku

Mamy do rozdysponowania aż 7 pojedynczych zaproszeń na ten koncert! Aby otrzymać jedno z nich wyślij pod adres konkurs@megatotal.pl jedno (uwaga – jedno!) zdanie, którym zarekomendujesz muzykę grupy Kinsky nie znającej ich osobie! Konkurs trwa do piątku, 5 czerwca!

W ostatnim z trzech konkursów oprócz 5. karnetów do wygrania również 5. płyt wydanych przez MegaTotal.pl! To krążki, z których muzykę można usłyszeć w piątkowych audycjach festiwalowego Radia Bagno! Mamy więc w konkursie płyty Rabastabarbaru, Syndromu Kreta,  Ostatniego Przystanku Postępu, 6 Trainers oraz Morderców P. :)

Zanim jednak przejdziemy do konkursu, proponujemy zapoznanie się z trzecią i ostatnią częścią prezentacji zespołów Rock na Bagnie 2015 w kolejności alfabetycznej:

1125

grają w piątek, 3 lipca, 23.30

Niezwykle czadowa ekipa, która dołączyła do festiwalowego line up’u niedawno i wystąpi zamiast zapowiadanego wcześniej Paranoid Visions. Utworzeni w 1996 r. 1125 są jednym z najdłużej działających i najbardziej popularnych polskich grup hard core. Ostatni album nosi tytuł “For When Tomorrow Comes”. (Źródło: Strona zespołu)

THE SANDALS

grają w piątek, 3 lipca, 18.10

Polski zespół muzyczny grający Oi! założony w 2004 roku. Powstał w roku 2004 we Wrześni z inicjatywy znanego w okolicy pijaka i zatapiacza rowerów Wiącasa (pogrywajacego czasami na perkusji), ktory dość miał otaczającej go szarości i nudy i postanowił to zmienić.Do współpracy w swoim projekcie muzycznym zaprosił Banana całkiem sprawnego wrzesińskiego gitarzystę i Kamila- basistę z Bydgoszczy. Po kilku miesiącach żmudnych prób powstało pierwsze garażowe nagranie a następnie przeniósł sie do Poznania z twardym postanowieniem grania częściej, dłużej i lepiej. Przygoda z punk rockiem trwa do tej pory. (Źródło: Strona zespołu)

STREET CHAOS

grają w piątek, 3 lipca, 15.30

Hard core punk – Wawa/Zielona Góra/Wyszków. Kapela założona w 2008 roku. Od początku chodziło o granie mocnego i melodyjnego hardcore’u z polskimi tekstami. I choć skład się  zmieniał, zespół pozostał wierny tym założeniom.   (Źródło: Strona zespołu)

STREET TERROR

grają w sobotę, 4 lipca, 15.30

Zespół powstał we wrześniu 1999r. jako “old school hard core band” w Mińsku Mazowieckim. Koncert na festiwalu jest niestety częścią pożegnalnej trasy grupy.  (Źródło: Strona zespołu)

THE STUBS

grają w piątek, 3 lipca, 17.30

Zespół powstał pod koniec 2010 roku. Swoją muzykę nazywają niskobudżetowym rock’n'rollem co, na dobrą sprawę dobrze odzwierciedla rzeczywistość, a grali mnóstwo koncertów zarówno na skłotach, w kiblach, w jakichś lasach, w klubach i na największych festiwalach sponsorowanych przez producentów jakichś napojów. 14 listopada 2014 premierę miał ich trzeci album – “Social Death By Rock ‘N’ Roll”. (Źródło: Strona zespołu)

TORA TORA TORA

grają w sobotę, 4 lipca, 14.10

Tora Tora Tora została powołana do zycia w 2010 roku . Głównym zamierzeniem zespołu jest “uderzyć w uszy odbiorcy nieskomplikowanym post-punkowym graniem, które ma dawać radośc i niekiedy zmusić do myślenia. Patrząc na wciąż rosnącą frekwencje na koncertach, udaje nam się chyba realizować plan. Zagraliśmy kilkadziesiąt koncertów, i już troszkę namieszaliśmy na polskiej scenie..” (Źródło: Strona zespołu)

THE TREPP

grają w piątek, 3 lipca, 13.30

Grupę stworzył w 1986 roku, w Jaworznie, wokalista Marcin Kurnik, wraz z kolegą ze szkoły średniej, gitarzystą Sławomirem Grucą. The Trepp zaczął zdobywać liczne nagrody oraz wyróżnienia na festiwalach muzycznych w Polsce. Kapela koncertowała do roku 1991, gdyż gitarzysta i perkusista musieli z powodów osobistych zakończyć muzyczną karierę. W roku 1992 The Trepp oficjalnie zawiesił działalność. W roku 2008, dzięki wznowieniu wzajemnych relacji z byłymi członkami zespołu, The Trepp ponownie się narodził. (Źródło: Strona zespołu)

UKRYTA STRONA MIASTA

grają w piątek, 3 lipca, 14.50

Zespół grający w klimatach rock/reggae/ska. Powstał w sierpniu 2010 roku ale swój pierwszy koncert zagrał w 2013 roku w Kętrzynie podczas Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Na koncie zespołu jest wiele ciekawych koncertów w doborowym towarzystwie. Zespół występował rownież na festiwalach i przeglądach w których zajmował rownież czołowe miejsca. Ukryta Strona Miasta gościła dwukrotnie w koncertowym studiu na antenie Radia Olsztyn.
(Źródło: Strona zespołu)

WOUNDED KNEE

grają w sobotę, 4 lipca, 14.50

Hardcore Punk z Warszawy. Grają ze sobą od 2102 roku. W składzie są ludzie wcześniej udzielający się w takich zespołach jak: Dispel the Crowd, Good old Days czy Core Ball.  (Źródło: Strona zespołu)

ZPUTNIK

grają w piątek, 3 lipca, 18.50

Punk rockowa petarda ze stolicy Czech.

ZWŁOKI & PRZYJACIELE

grają w sobotę, 4 lipca, 17.30

W 1981 roku Zwłoki zyskały status zespołu numer jeden wśród wrocławskich punkowców. Zagrały m.in. na festiwalu Nowa Fala na Odrze (klub Greka, czerwiec 1981 r.), a także Muzycznym Starcie w parku Południowym. W tym czasie zrealizowały także nagrania radiowe, które zostały wyemitowane na antenie …”Za moimi drzwiami” oraz utrzymane w punkowej stylistyce “Nie jesteś mądry, nie jesteś piękny” :wszystkie powstały jeszcze przed wprowadzeniem stanu wojennego, ale już w okresie wybuchu pierwszej “Solidarności”. W 2011r, po 29 latach nieobecności, Zwłoki reaktywują się. Z oryginalnego składu są: Kubeł, Skuter i Magilla. Niestety w 2013 r. na raka krtani umiera Skuter. Następują zmiany w składzie, który tworzą: Kubeł – gitara, Magilla – wokal, oraz Yabol – bas i Jagger – perkusja. Od tego czasu do chwili obecnej Zwłoki odwiedzają rożne miejsca w Polsce koncertując aby prawdziwy Punk Rock nie uległ zapomnieniu. Gośćmi Zwłok na koncercie festiwalowym będą: Plexi (ex Deadlock), Mikes (fanzie Szmata), Robert Brylewski i Paweł „Kelner” Rozwadowski. (Źródło: Strona zespołu)

Nie można także zapomnieć o poza-koncertowych atrakcjach! W wielkim skrócie są nimi: wystawa fotografii Andrzeja Talewicza “Skandal nieznany”, kino festiwalowe oraz przyjazd filmowej ekipy Pawła “Gumy” Gumoli.  Niebagatelne znaczenie ma także bliskość dziewiczej przyrody Biebrzańskiego Parku Narodowego tajemniczej Twierdzy Osowiec. Więcej informacji TUTAJ

PEŁNY PROGRAM FESTIWALU:

03 lipca 2015
13.30-14.10 THE TREPP
14.10-14.50 BOMBAT BELUS
14.50-15.30 UKRYTA STRONA MIASTA
15.30-16.10 STREET CHAOS
16.10-16.50 DIZEL
16.50-17.30 [peru]
17.30-18.10 THE STUBS
18.10-18.50 THE SANDALS
18.50-19.30 ZPUTNIK
19.30-20.10 BUNKIER
20.10-20.50 NOVEMBER
20.50-21.55 KABANOS
21.55-23.30 KSU
23.30-00.30 1125
00.30-01.30 CELA NR 3

04 lipca 2015
13.00-13.30 LOLLIPOP
13.30-14.10 CZACHOYEB
14.10-14.50 TORA TORA TORA
14.50-15.30 WOUNDED KNEE
15.30-16.10 STREET TERROR
16.10-16.50 CYMEON X
16.50-17.30 INHALATORS
17.30-18.35 ZWŁOKI & przyjaciele Plexi (DEADLOCK), Mikesz (SZMATA), Robert Brylewski (KRYZYS, BRYGADA KRYZYS, ARMIA, IZRAEL itd. ), Paweł „Kelner” Rozwadowski (DEUTER, IZRAEL itd.)
18.35-19.45 KRYZYS
19.45.20.50 PLEBANIA
20.50-21.55 ALIANS
21.55-23.00 THE ANALOGS
23.00-00.05 ARGY BARGY
00-05.01.05 BULBULATORS
01.05-01.45 LARWY POLARNE

Więcej informacji:
Strona Festiwalu
Wydarzenie na Facebooku

BILETY i KARNETY:

Ticketpro Kupbilecik.pl
Stacjonarnie: EMPiK, MediaMarkt, Saturn.
- 50 zł / – 65 zł – w dniu imprezy (karnet) i 40 zł (jeden dzień)

UWAGA! OSTATNI KONKURS! WYGRAJ KARNET I PŁYTĘ!

Konkurs trwa do 7 czerwca! Tym razem ponownie mamy 5 karnetów, ale również 5 płyt wydanych przez MegaTotal.pl :) Będzie można je odebrać wraz z karnetami przed wejściem na festiwal! Aby wygrać tym razem należy wykazać się wiedzą na temat festiwalu oraz podzielić się z nami swymi preferencjami muzycznymi :) Możesz skorzystać z niedawnych artykułów MegaZinu. Oto zestaw pytań:

1. Jaki prestiżowy tytuł otrzymał festiwal Rock na Bagnie w 2014 r. od Marszałka Województwa Podlaskiego? (Tu szukaj podpowiedzi)
2. Jaki tytuł ma mieć debiutancki film Pawła Gumoli, do którego sceny będą kręcone podczas tegorocznego festiwalu? (Tu szukaj podpowiedzi)
3. Zaproponuj 3. wykonawców jacy jeszcze na festiwalu Rock na Bagnie nie grali a mogliby Twoim zdaniem zagrać za rok.

Na odpowiedzi czekamy pod adresem konkurs@megatotal.pl

Rock na Bagnie to najciekawszy polski festiwal wspierający niezależną oraz undergroundową scenę muzyczną. Więcej o jego historii i lokalizacji napisaliśmy w pierwszym artykule, który możesz przeczytać tutaj. Tam także opublikujemy rozwiązanie marcowego konkursu. Dziś przypominamy jakie atrakcje czekają w tym roku w Goniądzu oraz prezentujemy drugą dziesiątkę zespołów z programowej 30-tki festiwalu.

Oprócz legend punkowej sceny, takich jak, Ksu, Kryzys, The Analogs czy Paranoid Visions wystąpi w tym roku specjalna formacja. Zespołowi Zwłoki towarzyszyć będą twórcy sceny punkowej w Polsce! Zagrają jako formacja Szmata, jej a skład to m.in. – Plexi (ex Deadlock), Mikesz (fanzie Szmata), Robert Brylewski (Kryzys, Brygada Kryzys, Armia, Izrael), Paweł „Kelner” Rozwadowski (Deuter, Izrael). Na festiwalu będzie również obecna ekipa filmowa Pawła Gumoli (Moskwa), który m.in. tu będzie kręcił sceny do swojego debiutanckiego filmu „Punk from Poland”.

Dodatkowo na festiwalowych gości czeka wystawa fotografii Andrzeja Talewicza “Skandal nieznany”, przedstawiająca nieznane zdjęcia pierwszego wokalisty zespołu Dezerter – Skandala. Zaprasza też kino festiwalowe, a od niedawna można także słuchać Radia Na Bagnie! Co piątek na jego antenie audycja o zespołach, które dzięki MegaTotal.pl wydały swoje płyty! Pełny program oraz konkurs z karnetami do wygrania znajdziecie poniżej naszej muzycznej prezentacji. A oto druga dziesiątka tegorocznych zespołów w kolejności alfabetycznej.

KABANOS

grają w piątek, 3 lipca, 20.50

Kabanos to ewenement polskiej sceny niezależnej, zespół taki sam jak żaden. Grupa powstała w 1997 roku w Piasecznie, z inicjatywy Zenka Kupatasy. Po raz pierwszy o Kabanosie zrobiło się głośno w 2000 roku za sprawą chałupniczych przeróbek rockmetalowych szlagierów z absurdalnymi, żulerskimi tekstami okraszonymi cytatami z filmów Stanisława Barei. Na przestrzeni lat zespół ewoluował zarówno muzycznie, jak i tekstowo, dla suchej, cienkiej, pomarszczonej kiełbasy bariery nie istnieją, ich niesamowity progres jest ewenementem na skalę światową. Zyskali sobie tłumy zwolenników dzięki regularnie wydawanym własnym sumptem płytom i coraz większymi, organizowanymi samodzielnie, trasami koncertowymi. (Źródło: strona oficjalna zespołu).

KRYZYS

grają w sobotę, 4 lipca, 18.35

Legendarny zespół polskiej nowej fali. Powstał w 1979, odniósł w schyłkowym PRLu ogromny sukces i stworzył kanon polskiego punku. Rozwiązany w 1981 i ostatnio reaktywowany. Utwory takie jak Święty szczyt, Ambicja, Telewizja, Mam dość, Dolina lalek to prawdziwe hymny lat osiemdziesiątych. Debiutancki album to “Kryzys komunizmu” z 2010 w składzie podstawowym czyli Robert Brylewski, Maciej ‘Magura’ Góralski, Jacek Walc. (Źródło: Facebook zespołu)

KSU

grają w piątek, 3 lipca, 21.55

Jeden z najstarszych polskich zespołów punkrockowych. Powstał w 1978 roku w Ustrzykach Dolnych. Zespół podczas swojej ponad 30-letniej działalności oficjalnie wydał 11 płyt. Oprócz tego ukazało się ponad 30 pirackich i bootlegowych wydawnictw – głównie z materiałami koncertowymi. Jedynym członkiem zespołu który znajduje się w nim od jego założenia jest Eugeniusz „Siczka” Olejarczyk. Zespół początkowo wykonywał typową muzykę punkrockową i z tym nurtem jest powszechnie utożsamiany, z czasem jednak wykształcił własny styl bliższy szeroko pojętemu rockowi. (Źródło: wikipedia).

LARWY PORANNE

grają w sobotę, 4 lipca, 01.05

Larwy Polarne to polski zespół punk rockowy, który powstał w Ustce jesienią 2010 roku z inicjatywy Artura “Grabarza” Grabarczyka i Marcina “Rymario” Rymarza. Koncerty grupy charakteryzują się
niezwykle żywiołowymi i dynamicznymi wykonaniami autorskich utworów jak i coverów polskich zespołów rockowych lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku. (Źródło: http://www.odnowa.umk.pl)

LOLLIPOP

grają w sobotę, 4 lipca, 13.00

Białostocki zespół prezentujący muzykę z pogranicza hardcore oraz nu-metalu.

LOST CONTROL

grają w sobotę, 4 lipca, 16.50

Lost Control to polsko-norweski projekt grający wpadającego w ucho Oi! punka. (Źródło: http://www.odnowa.umk.pl)

NOVEMBER

grają w piątek, 3 lipca, 20.10

November to jedyny i najlepszy Danzig tribute band w Polsce, lecz te kilka powyższych zdań uchyla rąbka tajemnicy, iż November to przede wszystkim klimat, nastrój, potężny ogień, wiatr i bluesowy feeling. (Źródło: http://www.hydrozagadka.waw.pl)

PARANOID VISIONS

grają w piątek, 3 lipca, 23.30

Irlandzki zespół utworzony w Dublinie w 1981 r. Przedstawiciele drugiej fali anarcho punka z wczesnych lat 80′ Zainspirowani ideą DIY spopularyzowaną przez Crass założyli własne niezależne wydawnictwo F.O.A.D. (Fuck Off And Die) i samodzielnie wydali większość swoich płyt. W 1987 rozpoczęli kontrowersyjną kampanię FOAD2U2 (Fuck off and die to U2). Hasło to było ówcześnie powszechnie obecne na murach Dublina. Ich EPka I Will Wallow jest parodią albumu Boy U2. (Źródło: wikipedia)

[PERU]

grają w piątek, 3 lipca, 16.50

Trzy osoby, trzy instrumenty, jeden zgiełk. bez etosu, patosu, stresu i chorych ambicji. w zgodzie i harmonii z zasadami DIY oraz DIFM i IWDIFY. Bo tak. (Źródło: Facebook zespołu)

PLEBANIA

grają w sobotę, 4 lipca, 19.45

Pięć albumów, kilkanaście lat walki z wszelkimi objawami nietolerancji, kilkaset zagranych koncertów i megatony wygenerowanej energii to dotychczasowy dorobek Plebanii. Do twórczości zespołu przylgnęło jakiś czas temu określenie “punk reggae indian music” i z tej formułki członkowie Plebanii, pytani o uprawianą przez siebie dziedzinę, chętnie korzystają. (Źródło: Facebook zespołu)

PEŁNY PROGRAM FESTIWALU:

03 lipca 2015
13.30-14.10 THE TREPP
14.10-14.50 BOMBAT BELUS
14.50-15.30 UKRYTA STRONA MIASTA
15.30-16.10 STREET CHAOS
16.10-16.50 DIZEL
16.50-17.30 [peru]
17.30-18.10 THE STUBS
18.10-18.50 THE SANDALS
18.50-19.30 ZPUTNIK
19.30-20.10 BUNKIER
20.10-20.50 NOVEMBER
20.50-21.55 KABANOS
21.55-23.30 KSU
23.30-00.30 PARANOID VISIONS
00.30-01.30 CELA NR 3

04 lipca 2015
13.00-13.30 LOLLIPOP
13.30-14.10 CZACHOYEB
14.10-14.50 TORA TORA TORA
14.50-15.30 WOUNDED KNEE
15.30-16.10 STREET TERROR
16.10-16.50 CYMEON X
16.50-17.30 LOST CONTROL
17.30-18.35 ZWŁOKI & przyjaciele Plexi (DEADLOCK), Mikesz (SZMATA), Robert Brylewski (KRYZYS, BRYGADA KRYZYS, ARMIA, IZRAEL itd. ), Paweł „Kelner” Rozwadowski (DEUTER, IZRAEL itd.)
18.35-19.45 KRYZYS
19.45.20.50 PLEBANIA
20.50-21.55 ALIANS
21.55-23.00 THE ANALOGS
23.00-00.05 ARGY BARGY
00-05.01.05 BULBULATORS
01.05-01.45 LARWY POLARNE

Więcej informacji:
Strona Festiwalu
Wydarzenie na Facebooku

BILETY i KARNETY:

Ticketpro Kupbilecik.pl
Stacjonarnie: EMPiK, MediaMarkt, Saturn.
- 45 zł – do końca kwietnia
- 50 zł – od 1 maja
- 65 zł – w dniu imprezy (karnet) i 40 zł (jeden dzień)

UWAGA! NOWY KONKURS! WYGRAJ KARNET!

Konkurs trwa do końca majowego weekendu, to jest do 3 maja! Aby wygrać jeden z 5 karnetów należy wykazać się wiedzą z historii festiwalu oraz odrobiną twórczej inwencji :) Możesz skorzystać z archiwalnych artykułów MegaZinu. Oto zestaw pytań:

1. Jaki legendarny zespół nie ukończył swojego festiwalowego koncertu z uwagi na zaginięcie kabla w 2013 roku? (Tu szukaj podpowiedzi)
2. Jak się nazywa wydana dzięki MegaTotalnym książka, w której mowa jest o wielu zespołach jakie wystąpiły na festwialach Rock na Bagnie? (Tu szukaj podpowiedzi)
3. Wymyśl jak najciekawsze, jednozdaniowe hasło promujące festiwal!

Na odpowiedzi czekamy pod adresem konkurs@megatotal.pl

Festiwal po raz pierwszy odbył się w 2010 roku, a obecnie odbywa się w położonej niedaleko Biebrzańskiego Parku Narodowego miejscowości Goniądz. Z roku na rok staje się coraz ważniejszym miejscem na polskiej mapie koncertowej. Z uwagi na swą unikalność oraz lokalizację może się poszczycić między innymi tytułem jednego z dziesięciu najlepszych produktów turystycznych Podlasia przyznanym w 2014 r. przez Marszałka Województwa Podlaskiego. Wielu gości twierdzi, że Rock na Bagnie posiada niepowtarzalną atmosferę porównywalną do wczesnych edycji festiwalu Jarocin!

W tym roku Rock na Bagnie gościć będzie 30 zespołów! Dziś przedstawimy pierwszych 10. z nich licząc w kolejności alfabetycznej. Kolejnych przybliżymy Wam w dwóch następnych konkursach na przestrzeni kwietnia i maja. Pełny program oraz konkurs z karnetami do wygrania znajdziecie poniżej naszej muzycznej prezentacji. Zaczynamy!

ALIANS
grają w sobotę, 4 lipca, 21.55

Alians wykonuje dość oryginalną mieszankę muzyki punk, hardcore, folk, reggae i ska, która zyskała miano “pilskiego brzmienia” (inaczej punky reggae). W instrumentarium Aliansu występuje nietypowy na scenie punk instrument – akordeon. W tekstach Aliansu przeważa tematyka społeczna, na początku kariery inspirowana przede wszystkim ideologią anarchistyczną (widoczne wpływy myśli Bakunina), obecnie rewolucyjnymi ruchami latynoskimi. (Źródło: wikipedia)

THE ANALOGS
grają w sobotę, 4 lipca, 20.50

Grupa powstała w Szczecinie w roku 1995 z inicjatywy członków zespołu Dr. Cycos – Marka Adamowicza, Ziemowita Pawluka oraz Pawła Czekały. Zespół uważany jest za prekursorów muzyki street punk w Polsce i do dzisiaj plasuje się w czołówce sceny. Zespół zyskał popularność dzięki celnym i unikatowym tekstom Pawła Czekały. Zespół niejednokrotnie podkreślał swój antyfaszyzm. (Źródło: wikipedia)

ARGY BARGY
grają w sobotę, 4 lipca, 23.00

Grający od 1992 roku, właściwie już klasycy brytyjskiego street punka. Za wystarczającą rekomendację niech posłużą słowa Angry Andersona, wokalisty Rose Tattoo: “Argy Bargy? To więcej niż zespół, to właściwie już cały, pieprzony sposób na życie…”

BOMBAT BELUS
grają w piątek, 3 lipca, 14.10

Trzech kulturalnych młodzieńców ze stolicy wiernych idei psychobilly. Grają tak, żeby miłośnicy Elvisa krzywili się z niesmakiem, normalni ludzie patrzyli z niezrozumieniem, a wszystkie świry z uśmiechem tłukły się pod sceną! (Źródło: Facebook zespołu)

BULBULATORS
grają w sobotę, 4 lipca, 00.05

Śląska grupa powstała pod koniec 1989 roku, kiedy gitarzysta Artur Burak Latosiński w momencie zawieszenia działalności Ramzes & The Hooligans postanowił założyć nowy punk band. Od początku inspiracją dla kapeli był wczesny punk rock a także klasycy street punk. Bulbulators cieszy się opinią grupy świetnie wypadającej na żywo.Oprócz licznych koncertów na terenie kraju odwiedzili Czechy,Słowację,Węgry, Niemcy,Francję i Anglię. (Źródło: Facebook zespołu)

BUNKIER
grają w piątek, 3 lipca, 19.30

Powstali w latach 90tych w Wodzisławiu Śl. Grają punka z elementami reggae, ska i cięższych brzmień. Na swoim koncie mają cztery płyty długogrające oraz wielokrotne występy w Jarocinie oraz podczas Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. (Źródło: strona oficjalna zespołu)

CELA NR 3
grają w piątek, 3 lipca, 00.30

Grupa zainspirowana przez takie legendarne kapele jak: Ramones, Sham 69, czy Buzzcocks, powstała w 1985 roku w Grudziądzu, jako “Zanik pamięci”. W roku 1986 w pociągu, którym zespół wybierał się na koncert do pobliskiego Torunia, doszło do awantur, co skutkowało przymusowym pobytem w grudziądzkim areszcie. Niejako na pamiątkę tamtego wydarzenia grupa zmieniła swoją nazwę na “Cela nr 3″. Mimo że historia Celi jest burzliwa, a rotacja w jej składzie zawsze była spora, zespół istnieje do dnia dzisiejszego i często koncertuje. (Źródło: wikipedia)

CYMEON X

grają w sobotę, 4 lipca, 16.10

Powstały w 1991 w Poznaniu jako jeden z pierwszych zespołów reprezentujących ruch straight edge w Polsce. Nazwa grupy pochodzi od tytułowego bohatera książki Edmunda Niziurskiego pt. “Osobliwe przypadki Cymeona Maksymalnego”. (Źródło: wikipedia)

CZACHOYEB
grają w sobotę, 4 lipca, 13.30

Hardcore punk z Kozienic – tyle w opisie, za resztę niech posłuży muzyka…

DIZEL
grają w piątek, 3 lipca, 16.10

Alternatywny projekt muzyczny, który w mocno żartobliwy sposób łączy elementy punk i stoner rocka. Ich klasyczny styl najlepiej ilustruje jedna z opinii na forum hard-core.pl – „tych kawałków nie powstydził by się Motörhead”. Zespół nie koncertuje zbyt wiele, ponieważ jego skład tworzą osoby zaangażowane na co dzień w inne projekty muzyczne; każdy więc ich koncert może okazać się jednocześnie ostatnim. “Jak nie ma nic innego do roboty, to łoimy rokendrola i śpiewamy – głownie o miłości ;) Nie mamy planów, nie ograniczają nas szuflady i układy – mamy za to frajdę ze wspólnego grania.” Dizel to performance, projekt poboczny dla macierzystych składów, luźny i szeroko otwarty; wg zasady: Fun For Everyone..! (Źródło: Krakowskascenamuzyczna.pl)

PEŁNY PROGRAM FESTIWALU:

03 lipca 2015
13.30-14.10 THE TREPP
14.10-14.50 BOMBAT BELUS
14.50-15.30 UKRYTA STRONA MIASTA
15.30-16.10 STREET CHAOS
16.10-16.50 DIZEL
16.50-17.30 [peru]
17.30-18.10 THE STUBS
18.10-18.50 THE SANDALS
18.50-19.30 ZPUTNIK
19.30-20.10 BUNKIER
20.10-20.50 NOVEMBER
20.50-21.55 KABANOS
21.55-23.30 KSU
23.30-00.30 PARANOID VISIONS
00.30-01.30 CELA NR 3

04 lipca 2015
13.00-13.30 LOLLIPOP
13.30-14.10 CZACHOYEB
14.10-14.50 TORA TORA TORA
14.50-15.30 WOUNDED KNEE
15.30-16.10 STREET TERROR
16.10-16.50 CYMEON X
16.50-17.30 LOST CONTROL
17.30-18.35 ZWŁOKI & przyjaciele Plexi (DEADLOCK), Mikesz (SZMATA), Robert Brylewski (KRYZYS, BRYGADA KRYZYS, ARMIA, IZRAEL itd. ), Paweł „Kelner” Rozwadowski (DEUTER, IZRAEL itd.)
18.35-19.45 KRYZYS
19.45.20.50 PLEBANIA
20.50-21.55 ALIANS
21.55-23.00 THE ANALOGS
23.00-00.05 ARGY BARGY
00-05.01.05 BULBULATORS
01.05-01.45 LARWY POLARNE

Oprócz koncertów na gości czekać będzie kino festiwalowe, wystawa fotografii nieznanych zdjęć „Skandala” (nieżyjącego wokalisty zespołu Dezerter), spotkania z muzykami oraz autorami książek o tematyce muzycznej, a także nieskazitelna przyroda Biebrzańskiego Parku Narodowego i pełna tajemnic Twierdza Osowiec. Od niedawna można także słuchać Radia Na Bagnie!

Więcej informacji:
Strona Festiwalu
Wydarzenie na Facebooku

BILETY i KARNETY:

Ticketpro Kupbilecik.pl
Stacjonarnie: EMPiK, MediaMarkt, Saturn.
- 45 zł – od 1 marca do końca kwietnia
- 50 zł – od 1 maja
- 65 zł – w dniu imprezy (karnet) i 40 zł (jeden dzień)

Page Hamilton, założyciel Helmeta jest muzykiem o zainteresowaniach wszechstronnych. Oprócz szacunku dla amerykańskiej sceny hardcorowej, jak Minor Threat, a z drugiej strony klasyków pokroju Bartoka ma za sobą lata zgłębiania jazzowej gitary w Manhattan School Of Music, czy staż w awangardowych zespołach stolicy wschodniego wybrzeża.  W 1989 dał wyraz wielu swym pasjom i utworzył grupę Helmet, której drugi już album Meantime uzyskał aplauz krytyków i publiczności oraz miano złotej płyty. Kolejny zaś album, Betty postawił grupę na dobre w gronie niełatwych do prostego zaszufladkowania klasyków metalu. Jednakże termin “metal” nie do końca oddaje duszę tego zespołu.

Już w sobotę 13 września w ramach europejskiej trasy koncertowej Helmet wykona na żywo Betty w Hydrozagadce. Fani zespołu mogą jednak być spokojni o muzykę z pozostałych albumów. Będą również największe hity. Wśród nich zapewne numery z najnowszych trzech płyt, w tym wydanego w w 2010 roku albumu Seeing Eye Dog.

Konkurs!

Szczegóły koncertu

Data: 13.09, sobota

Miejsce: Hydrozagadka/Warszawa

Start: 19:00

Bilety: 59/69 zł

Bilety do nabycia w: Eventim, Ticketpro, Ebilet.

Bilety kolekcjonerskie: pwevents.pl, Hydrozagadka, Ticketclub

Wywiad zamieszczony poniżej to demo właściwego tekstu, który po redakcji i aktualizacji znajdzie się w książce “Gdzie oni są”, której wydanie sfinansowane zostanie przez Fanów MegaTotal.pl. Jeśli chcesz być jednym z nich, kliknij tutaj.

Piotr Petr Wilfort. Rocznik 1970. Wokalista i tekściarz formacji Ił-62.

Pamiętasz swoją pierwszą świadomie wysłuchaną płytę?

Kiedyś (1983 lub 84 rok) na osiedlową ławkę moi starsi koledzy wynieśli magnetofon kasetowy i puszczali sobie muzykę, m.in. TSA. To był chyba ten pierwszy moment, kiedy świadomie zetknąłem się z muzyką – inną muzyką niż puszczaną radio czy telewizji, bo ta akurat średnio mnie rajcowała. A to była Muzyka, w którą warto było się wsłuchać, zwrócić uwagę jak gra gitarzysta, itd.

Potem dosłownie wystrzelałem sobie na strzelnicy analogową płytę Johna Portera. Skoro więc już miałem płytę, to musiałem zaopatrzyć się w gramofon.

Nie pamiętam, jaką płytę kupiłem już sam, ale doskonale pamiętam te, które podziwiałem z nosem przyciśniętym do szyby. Kosztowały wtedy jakąś koszmarną ilość pieniędzy. Pamiętam też płytę, którą znalazłem w jakiejś księgarni, gdzieś w Warszawie, chyba przy ulicy Szkolnej. Grzebałem tam w krążkach wystawionych w plastikowych kontenerach na warzywa i wyciągnąłem taką z zielono-żółto-czerwoną okładką. Były tam takie nazwiska, jak Paweł Kelner, Maleo, Robert Brylewski, Tomasz Lipiński a nazywało się to Issiael (Biada, biada, biada). Zupełnie zamurowało mnie wtedy, że taką muzykę gra się w Polsce, że ktoś to w ogóle na rynek wypuścił, że przeszło przez cenzurę i ludzie sobie śpiewają o upadku Babilonu i innych ważnych rzeczach. Nie mieściło mi się to w głowie.

Zacząłeś jednak grać nie reggae, ale punka…

Chyba większość startuje od punka, bo to najprościej jest grać. Zaczynaliśmy z dwiema gitarami bez basisty, bo nikt z nas nie miał odpowiedniego instrumentu. Potem kupiliśmy jeszcze jedną, jakąś polską gitarę, która nie stroiła. Choć my i tak nie wiedzieliśmy wtedy, że cokolwiek stroić trzeba. Basówka natomiast w końcu trafiła do nas z Czechosłowacji, a nazywała się wdzięcznie Jolana (mam ją do dzisiaj, chociaż pękła przez środek). Za wzmacniacz robiło jakieś radio a perkusję mieliśmy firmy Polmuz. No działy się rzeczy nieprawdopodobne :).

W technikum miałem w klasie kolegę, który należał do ZSMP (Związek Socjalistycznej Młodzieży Polskiej). Okazało się, że miał niezłe dojścia i kiedyś wypożyczył skądś czerwony NRD’owski wzmacniacz i dwie wielkie kolumny. Nie wiem do czego oni tego używali, pewnie do przemówień. No i wtedy faktycznie można było już nieźle pograć.

Nasza pierwsza sala prób miała jakieś 3 na 4 metry. Ledwo się tam mieściliśmy ze sprzętem. Ja na przykład musiałem siedzieć, a właściwie leżeć na okiennym parapecie. W szafach, które stały w tym pomieszczeniu trzymano płyty analogowe, między innymi Eine Kleine Nachtmusik i Wojenne Pieśni Radzieckie oraz masę jakichś dokumentów.

A początki Iła?

Nakryłem kiedyś kolegów na próbie. Był to pierwszy skład Iła. Okazało się, że panowie fajnie grają, ale w piwnicach. A mnie się zamarzyło, że jak już to robić, to najlepiej na koncercie. Było to w czasach, kiedy koncerty organizowało się coraz łatwiej. Co prawda moja szkoła – Technikum Architektoniczne z tradycjami, była dość radykalna, ale jeden z nauczycieli był nam życzliwy. Mogliśmy więc po cichu takowy koncert gdzieś w szkolnych podziemiach zorganizować.

Potem był następny i o dziwo wszystko to miało ręce i nogi. Chłopaki chcieli grać, a że niektórych wykosiło wojsko, to z dwóch kapel, które tam funkcjonowały, skręciliśmy jeden skład. Zostawiliśmy funkcjonującą już nazwę i od tamtej pory jakoś to wszystko się kręci.

Polska należy do tych krajów, gdzie tekst piosenki jest szczególnie ważny. Walczyliście słowem z otaczającą was rzeczywistością?

To była specyfika tamtych czasów. Były zespoły, które miały rewelacyjne słowa utworów, ale były też takie, które produkowały raczej średnie teksty albo zupełną kaszankę. Potem pojawiła się cała fala beznadziejnych kapel, które nie wnosiły zupełnie nic, śpiewając i grając w sposób żenujący. Było tego tak dużo, że zaczęliśmy to nawet nazywać punkopolo. Tego typu twórczość wyparła nawet muzykę pop. Punkopolo święciło tryumfy i sprzedawało się w kolosalnych nakładach. Kasety zespołów śpiewających teksty o tematyce alkoholowo-fekalnej można było kupić na każdym łóżku na ulicy. Bo tak wtedy sprzedawano muzykę.

Ale krytykować będę również siebie. Nasze piosenki miały na przykład takie teksty: (…) twórcza siła idei października, powoli lecz skutecznie z rąk nam się wymyka (…), lub armia radziecka z tobą od dziecka / armia czerwona niezwyciężona i tym podobne rzeczy.

Nie wiem czy była to walka z systemem, czy raczej objaw lekkiej paranoi, która nas otaczała. Pod koniec lat 80. niektórzy ludzie bali się tego, że mur berliński upadnie i co nastąpi potem. Pełni obaw pytali: Boże co to będzie, co to będzie, może lepiej niech on stoi nadal? Takie były schematy myślowe i to znajduje swoje odbicie również w tekstach ówczesnych piosenek.

W Warszawie chyba tylko środowisko związane z Hybrydami i Remontem przodowało w jakości tekstów: Izrael, Dezerter, Deuter, itp. A poza tym, jak się ma niespełna 15 lat, to jaka to walka z system? Jak można w tym wieku pisać mądre teksty? :) To twórczość tych wspomnianych przeze mnie grup, starszych od nas o dekadę muzyków, była bardziej dojrzała. Choć bywały wyjątki, jak choćby genialny Post Regiment, świetni Ahimsa i Krain albo Dzieci w Szoku i Dzieci Opieki Społecznej. Te kapele miały dużo dobrego do powiedzenia i szkoda, że przestały działać.

Oczywiście pisaliśmy też teksty dla czystej zabawy. Ale to nie znaczy, że były głupie, jak nasz Kameleon. Ot, takie jaja. Ale myślę, że wiele kapel takie jaja sobie robiło.

Przyznam, że trochę żałuję zmarnowanego czasu, ale nie oszukujmy się – byłbym chyba wyjątkiem, gdybym jako szczeniak śpiewał super poważne, mądre i refleksyjne teksty. Zabili by mnie śmiechem, jeśli sam bym wcześniej tego nie zrobił.

Odnajdujesz analogię z dzisiejszym głosem blokowisk, czyli z hip-hopem?

Pewnie tak, wielu przypadkach nawet zdecydowanie bardzo dużą. Swego czasu do hip-hopu podchodziłem całkiem pozytywnie. Pewnego razu jednak Przemek Wojda (Farben Lehre) zasugerował, bym się temu zjawisku przyjrzał bliżej. Okazało się, że jeśli nie słuchasz tego na co dzień, to tak wyraźnie tego nie widać, ale jest to zjawisko niebezpieczne. Hip-hop jest fajny, bo zmusza ludzi do twórczości, bo tak się jego miłośnicy wyrażają robiąc to, co kochają. Niestety, te teksty mogą czynić duże dziury w mózgu. Bywają niebezpieczne, bo jest w nich bardzo ekstremalny i negatywny przekaz, na co trzeba bardzo uważać. Dużo bardziej pozytywny przekaz ma punk, choć on też jest różnie postrzegany. Dla mnie jest pozytywny, ale dla kogoś kto upija się gdzieś na trawniku, to tak naprawdę jest nie ma żadnego sensu. To nie jest punk.

Przed laty piosenki swoich ulubionych wykonawców najczęściej kopiowało się w nieskończoność na kasetach, a okładki kserowało lub robiło samemu…

Też tak robiłem. Od początku namawiałem kolegów do tego, by nagrywać próby i wypuszczać w świat kasety. Początkowo mówili mi, że się z księżyca chyba urwałem. Ale w końcu zaczęliśmy to robić. Nagrywałem więc, robiłem okładki i puszczałem kasety w ruch, a one potem żyły już własnym życiem. Dostęp do ksero nie był taki prosty jak dziś. Najczęściej przez mamusię lub tatusia. Jeśli ktoś mógł kserować, to był gość. Cała reszta raczej kalkowała, przerysowywała, przepisywała, itp.

Sam jak dogrzebywałem się np. do demówek Moskwy, to też nie miałem okładek, no bo niby skąd – była to najczęściej kolejna, setna przegrywka z kasety na kasetę, z której i tak niewiele było słychać. Sam więc te okładki sobie tworzyłem, bo miałem ciśnienie na to, żeby to jakoś wyglądało. I to też dawało frajdę.

Były też ziny…

Kiedy my rozwijaliśmy skrzydła, nastąpił już raczej zmierzch zinów. Z różnych przyczyn kończyło działanie słynne QQRYQ.

My też mieliśmy swoją kserówkę, bo moja mama miała dostęp do ksera i byłem gość :) Również wspomniany kumpel z ZSMP powielał nam egzemplarze w jakiejś niedużej ilości na ich organizacyjnym sprzęcie. Miało to formę małej książeczki i nazywało się Szwindel. Wykorzystaliśmy ten pomysł również przy okazji wydania kasety NIEPOTRZEBUJĘ, której wkładka nawiązuje do tej gazetki. To był chyba nr 13.

Tak, czy inaczej ukazujące się wtedy gazetki miały głównie formę ulotkową, takich fajnych, zabawnych kolaży wycinanych z gazet. To miało swój klimat. Tego typu rzeczy, jak chociażby rysowane plakaty robi do tej pory na przykład Maciej Magura Góralski.

Miałeś irokeza, ćwieki, agrafki i inne punkowe atrybuty?

Wyglądaliśmy zupełnie normalnie, bo należymy do zespołów, które uważają, że między sceną a publicznością nie powinno być różnicy. Wyglądaliśmy tak jak ludzie, którzy stali z drugiej strony. Ale tak naprawdę ludzie z tej drugiej strony, którzy słuchali muzyki, zaraz potem wchodzili na scenę, bo też grali. Często zwyczajnie zamienialiśmy się tylko miejscami. Nie mieliśmy ciśnienia na żadne irokezy i inne punkowe atrybuty. Nie było nam to jakoś potrzebne i każdy powinien mieć taką swobodę. Co nie znaczy, że nie jest to fajne.

Zawsze ceniłem tę kolorowość w ludziach, to, że potrafią się fajnie, odważnie, inaczej ubierać, itd. Niemniej jednak nie jestem sceniczną małpą, jak Maryla Rodowicz, która musi się przebrać, żeby na tę scenę wyjść. Ja tego nie muszę, nie jestem megagwiazdą, która musi w jakiś określony sposób wyglądać. Schodząc ze sceny, staję pod nią, by za chwilę słuchać kolejnego koncertu. Przyznam, że lubiłem glany, a swego czasu naszywki, które miałem w różnych dziwnych miejscach, również w takich, w których wcześniej ich nie widziałem.

Mówiłeś już o swych pierwszych płytach, a czy jest taka, która miała na ciebie szczególny wpływ?

Faktycznie, jest płyta, która ukształtowała moje życie. Ba! Która jest moim życiem – choć to są wielkie słowa. To płyta, której po raz pierwszy słuchałem z magnetofonu, z kasety kumpla z osiedla. Dał mi ją, bo ja akurat miałem magnetofon kasetowy a on szpulowy. Była mu więc niepotrzebna. Powiedział: masz, bo to jest jakieś badziewie. Możesz ją skasować i nagrać coś innego, jest mi to niepotrzebne.

I tak po raz pierwszy usłyszałem Radioaktywny blok, Centralę i wymiękłem. Nie wiedziałem, że można grać w ten sposób. Zdarłem tę kasetę do oporu. Strzał był taki, że został w mojej głowie na lata. To jest niesamowite, jak muzyka może otworzyć oczy, ustawić światopogląd i to ustawić go dobrze.

Być może gdyby nie Brygada Kryzys, nie wiedziałbym, że ten świat nie jest taki, jaki być powinien.

Ile z tego starego Iła zostało w Was do dzisiaj?

Ciężko się w tym połapać bo nie wiadomo, od którego momentu to rozpatrywać. Nie wiem też, czy to w ogóle kogoś obchodzi. Najważniejsze w tym wszystkim jest chyba to, że od tylu lat trzymamy się razem i to dzięki muzyce. Zaiskrzyło towarzysko i jest jak jest.

Jeśli natomiast chodzi o samą muzykę, to obecnie jest to zupełnie inne granie, bo przede wszystkim nauczyliśmy się grać. Może tylko ja ciągle nie umiem śpiewać :)

Muzykanci poszli natomiast bardzo do przodu. Uważam ich za bardzo dobrych muzyków, którzy prowadzą też od niedawna swój własny projekt. Zrobili przepiękną rzecz, jest to muzyka z zupełnie innej bajki – numetal z ogromnymi przestrzeniami i mocnym brzmieniem. I tak naprawdę nie słyszałem jeszcze o nich złych opinii. Grają koncerty, są widoki na płytę, co też świadczy o tym, jak dobrze są rozwinięci muzycznie. Mocno trzymam za nich kciuki, chociaż mnie akurat bliższa jest forma Ił-62.

Mówię o tym wszystkim nie bez powodu. Potwierdza to bowiem, że punk nie ogranicza, lecz daje swobodę i poszerza horyzonty, łamie granice. Poszukujemy, mieszamy, eksperymentujemy – nie zamykamy się w getto, bo byłoby to sprzeczne z naszą ideą wolności.

Zresztą, chociaż posługujemy się w rozmowie określeniem punk, to jednak my zawsze byliśmy gdzieś obok. Może dlatego, że nigdy nie zamknęliśmy się w gettcie, jak niektórzy. Może dlatego, że szukaliśmy. Bo dlaczego w pewnym momencie pojawiło się również u nas w kraju określenie hardcore? Otóż właśnie ze względu na to, że punk przestał być pojemny, a nie był tylko ortodoksyjną drogą donikąd, jak chcieli niektórzy. Był czymś, co pozwalało na rozwój, wolność, różnorodność i odrzucenie schematu. O tym głośno krzyczał hardcore.

Co by nie mówić, nam się to w jakimś sensie udało, czego konsekwencją było również zajęcie pozycji na marginesie. Bo jak się okazało, nie pasowaliśmy do niczego, a to był problem dla niektórych osób. Hardcore/punk stanowi dla nas pewien sposób myślenia – mówimy o wolności. Ortodoksja jest nam obca.

Czy w przypadku około 40-letnich facetów nadal możemy mówić o buncie, a jeśli już, to na ile on jest szczery?

Wiesz co, to jest szczere. Jesteśmy zespolikiem, który tak naprawdę gra na własne potrzeby. Wydajemy naszą muzę bez żadnego ciśnienia, wtedy, kiedy akurat są takie możliwości. Spotykamy się, bywamy ze sobą, rozmawiamy na takiej zasadzie, jak niektórzy na piwie czy winku. Ponieważ muzyka ciągle w nas siedzi i lubimy to robić.

Muzyka jest dla mnie bardzo ważna. Uwielbiam jej słuchać i pewnie dlatego ciekawość popycha mnie do tego, by ją tworzyć. Nie robię tego, czego nie czuję. A dodatkowo interesuje mnie przekaz, uważam że jest on ważny w muzyce. Dlatego jest to szczere.

A w tym przekazie co znajdujemy?

OPUSZCZAMY BABILON na przykład jest taką płytą, która mówi w różny sposób o kilku ważnych rzeczach. O tym, co jest w nas dobre ale i niefajne oraz o tym, żeby mieć oczy otwarte i żeby myśleć o tym co się robi. O tym co się dzieje na świecie i o tym jak ludzie na to reagują i jak to postrzegają.

Ktoś by mógł powiedzieć, że nie rozumie dlaczego śpiewamy o takich rzeczach, bo to nijak się ma do polskiej rzeczywistości. No ale kto znowu powiedział, że ma się to do tej rzeczywistości odnosić? Na otaczający nas świat patrzymy globalnie.

Ktoś też stwierdził, że ta produkcja Iła jest odpowiedzią na ostatnią płytę Masali. Oni są zupełni inni muzycznie, na podstawie tekstów możemy stwierdzić natomiast, iż myślą podobnie. I to jest istotne – pozytywne przesłanie.

O Babilonie mowa była przy okazji płyty Izraela, która kiedyś zrobiła na tobie duże wrażenie. Teraz sam sięgnąłeś po to symboliczne miano.

Nie posługiwałem się tym słowem przez x lat. Nie było dla mnie ważne. Marzyłem zawsze o płycie, która byłaby koncept albumem. To nie jest co prawda tego rodzaju płyta, ale trzyma się określonego tematu. Pomyślałem sobie, że tytułowy tekst jest niczym klamra, która tę płytę scala. Niezgoda na to, co się dzieje, co działo się w 2004 roku, kiedy krążek był nagrywany, oraz we wcześniejszych dekadach.

Świat, który nas otacza, niestety, nadal nie jest takim, w którym chciałoby się żyć. Nie trzeba się jednak na to godzić, my pakujemy manatki i się zmywamy. Zabieramy zabawki z tej okrutnej, matrixowej piaskownicy.

Po dwóch latach od napisania tego tekstu okazało się na przykład, że polskie wojska wkraczają do Iraku. Nie dyskutuję czy jest to poprawne politycznie, dobre, czy złe, ale nie mogę sobie wyobrazić, że zakładam mundur i wchodzę komuś do domu.

Świat jest tak urządzony, że ten syf był, jest i pewnie będzie, ale nie trzeba się na niego zgadzać. Na tym oparty jest hardcore. Ludzie mają prawo powiedzieć NIE.

A tobie udało się z armii wywinąć?

Na szczęście mnie się udało. Uczyłem się, więc nie bardzo mogli się do mnie dobrać. Na którejś z kolei komisji poborowej trafiłem na dobry nastrój lekarza, który powiedział spojrzawszy na kartę: panie, ile razy pan już u nas był? Przestraszyłem się, że zaraz mnie w kalosze wstawi, że już nie ma wybacz, a on po zakropleniu mi czegoś w oczy, mówi: idź pan do domu.

Stałem na przystanku wczytując się w książeczkę wojskową. No, co on mi tam wpisał? Ku mojemu zadowoleniu była to odpowiednia kategoria, która zwalniała mnie z tego mało radosnego obowiązku.

Sex Pistols…

Po raz pierwszy usłyszałem ich już po odkryciu Brygady Kryzys, kiedy sobie uświadomiłem, że jest taka muzyka i tacy ludzie. Po fakcie, kiedyś chyba w podstawówce zobaczyłem punków na swoim osiedlu. Kurde, ci ludzi wyglądali naprawdę inaczej. I to tak można? – myślałem wtedy. No i fajnie, mimo, że oni byli chyba wtedy lekko wstawieni i nie bardzo mi się to podobało.

Brygada zrobiła na mnie większe wrażenie. Jeśli chodzi natomiast o Pistolsów, to myślę, że do tej pory nikt za granicą nie nagrał tak dobrej płyty, jeśli chodzi o tego rodzaju granie. Słuchając tego ma się wrażenie, że chyba do tej pory mało kto może dojść do tego, jak zostało to nagrane. Jak możliwe jest wyciągnięcie takiej energii, takiej ściany gitarowej, takich fajnych melodii. Nie chce mi się wierzyć, że oni nie potrafili grać. To jest niewykonalne, to chyba bajka lub dziennikarska kaczka. Wskażcie drugą płytę w tym stylu tak nagraną! Jest nie do podrobienia.

W porównaniu do Sex Pistols czy The Clash żenadą okazała się raczej kolejna fala punka – Exploited, GBH, itp. Oczywiście cenię ich i lubię, bo wiadomo że wychodzili z nieco innego założenia, ale obiektywnie są to faktycznie kaleki muzyczne.

A widziałeś ich na Openerze?

Nie poszedłem na ten koncert. Bałem się zburzenia swoim wyobrażeń, bałem się, że zwątpię, a lubię ich, cholera.

Zdaje się, że na naszych oczach tzw. przemysł muzyczny przenosi się gremialnie do internetu. Sieć otwiera przed muzykami i słuchaczami zupełnie nowe możliwości, o czym możemy się przekonać choćby przyglądając się społeczności MegaTotal.pl. Co o tym sądzisz?

Na podobnej zasadzie funkcjonowała pierwotnie niezależna scena muzyczna. Ludzie też sami sobie wydawali przeróżne wydawnictwa. Jest to ważne, bo przecież przemysł muzyczny jako taki nigdy się nie sprawdzał. Odkąd, na początku lat 90., skończył się handel płytami z łóżek polowych, od kiedy sprzedaż muzyki jakoś uregulowano i wreszcie zamknięto Stadion Dziesięciolecia, to internet robi kawał dobrej roboty.

Sam pewnie nie usłyszałbym o milionie zespołów, które za jego sprawą poznałem. Codziennie je poznaję, w zasadzie tyle, na ile pozwala mi czas.

Megatotal zdaje się być ciekawym przedsięwzięciem. Zobaczymy jak działa w praktyce i wcale bym się nie obraził, gdyby inne społeczności podejmowały podobne inicjatywy. Tylko chwalić sytuacje, w których ktoś ma focha na wydanie komuś płyty.

Gdybym ja miał kasy jak lodu lub był właścicielem studia, to też bym zapraszał kapele. Róbcie to bo warto.

Sami też zdecydowaliście się na udostępnienie w ten sposób własnego materiału…

Tak, zapraszamy do wzięcia udziału w projekcie roboczo nazwanym 2010. Już wyjaśniam o co chodzi. Postanowiliśmy zarejestrować i wydać utwory, które wcześniej nie miały szansy na nagranie lub nagrane zostały jedynie jako materiał demo a ich jakość pozostawia wiele do życzenia. Zdajemy sobie sprawę, że takie ocalenie dobrych starych numerów może stworzyć totalnie wybuchowy album. Nagranie ich obecnie w świetnym studio z ogniem i bez żadnej litości, może przynieść zaskakujący efekt. Przy Waszej pomocy płytę, na której znajdą się takie utwory, wyda właśnie MegaTotal.pl.

Zależy nam na tym tak samo, jak na poznaniu Waszej opinii o tych utworach. Dlatego też zdecydowaliśmy się na uczestnictwo w społeczności MegaTotal.pl. Istotne jest bowiem, by Wasza pomoc nie ograniczała się jedynie do inwestycji. Prosimy więc Was o wytypowanie utworów, które miałyby znaleźć się na tym wydawnictwie – wszelkie sugestie będą cenne. Powstawały one w różnym czasie i pod wpływem różnych wydarzeń, ale wszystkie są szczerą i osobistą wypowiedzią.

Chcemy też, by najbardziej zaangażowane osoby, jeśli wyrażą zainteresowanie i chęć, wzięły udział w nagraniach.

Życzymy powodzenia i dziękujemy za rozmowę.

Rozmawiali Kasia i Artur Szubowie
Fot. Artur Szuba