W sobotę 12 grudnia przeszłość spotka się z dźwiękową nowoczesnością, eksperyment z klasyką, a akustyczne źródła dźwięku z najnowszą elektroniką. Tradycyjne instrumentarium zostanie poddane konfrontacji z wyobraźnią wynalazców rozmaitych dźwiękotwórczych urządzeń. Oto nieco więcej informacji o samych artystach.

19 Wiosen

Jedna z najbardziej oryginalnych grup muzycznych w Polsce. Nie sposób odmówić ich muzyce punkowego charakteru, ale oprócz surowych gitarowych riffów usłyszymy w niej na przykład wpływy bigbitu lat sześćdziesiątych i jednocześnie kojarzące się z barokowymi kompozycjami klawiszowe pasaże. Całość stanowi zaś doskonałą odskocznię do wizjonerskich i kontestujących w poetycki i zarazem zjadliwie publicystyczny sposób tekstów Marcina Pryta. Muzycy określają swoją muzykę określeniami barok punk, nega punk, punk poza czasem, infi punk czy aerofuturyzm.

Strona zespołu na Facebooku

==

Barbara Morgenstern

Producentka, wokalistka i multiinstrumentalistka, która już od kilkunastu lat okupuje jedną z czołowych pozycji na piedestale niebanalnej i inteligentnej europejskiej elektroniki. W je twórczości psychodeliczny krautrock spotyka się z minimalistycznym house, elementy synth-popu z dźwiękami tradycyjnych, akustycznych instrumentów, a post-rockowa elektronika jest tłem dla melodyjnie wyśpiewywanych tekstów, nawiązujących do klasycznych niemieckich szansonistek jak Marlene Dietrich i Ute Lemper.

Strona artystki na Facebooku

==

Maszyny i Motyle

Przeciwstawienie słów w nazwie zespołu idealnie oddaje ducha ich muzyki. Nieklasyfikowalny nigdzie konglomerat brzmień. Słychać tu echa motorycznego industrialu, gitarowe riffy w podziałach math rocka, zimnofalowe brzmienie, agresywność awangardowego metalu oraz eksperymenty wywodzące się z krautrocka i free jazzu. Są też szmery i hałasy, będące odwołaniem do tradycji noise.

Strona zespołu na Facebooku

==

Pierre Bastien

Francuski alchemik dźwięku nie zatrzymał się na etapie, do którego dąży większość innych muzyków, czyli opanowaniu gry na jednym lub kilku instrumentach. Konstruuje od podstaw całe mechaniczne orkiestry, których formy i sposób działania odbiegają bardzo daleko od jakiegokolwiek tradycyjnego instrumentarium. To jakby osobne artefakty stworzone z dziecięcych zabawek, kuchennych narzędzi i naczyń, przeróżnych napędzanych silniczkami dźwiękotwórczych wynalazków, gadżetów i automatów, które same potrafią grać na innych instrumentach. Występy Bastiena mają charakter performatywny. To surrealistyczne, dźwiękowe instalacje artysty, który w równej mierze zasługuje na miano zarówno muzyka, jak i szalonego naukowca.

Oficjalna strona artysty

==

Same Suki

Same Suki to rewolucyjna kobieca formacja folkowa grająca muzykę kobiet z miasta inspirowaną muzyką ludową. To pięć mocnych charakterów kobiet z różnych planet muzycznych – rozrywki, piosenki aktorskiej, ethno, klasyki i muzyki ludowej. W niekonwencjonalny sposób wykorzystują one tradycyjne instrumenty akustyczne takie jak suka biłgorajska, fidel płocka, cajon, bendir, lira grecka, rebab turecki czy wiolonczela. W połączeniu z wokalem, sięgającym po środki wyrazu charakterystyczne dla teatru, zespół opowiada codzienne historie w zupełnie nietradycyjny sposób. Same Suki tworzą z chęci wyrażania siebie taką, jaką się jest, bez cenzury.

Strona zespołu na Facebooku

==

RSS B0YS

Duet o nieujawnionej tożsamości, występujący zawsze w przebraniu. Nie wiadomo kim są, nie wiadomo w jakim wieku, czy znani czy debiutanci. Nie wiadomo nawet jakiej są płci. Legenda głosi, że poznali się w trakcie podróży po Afryce. Efektem jest muzyka, która wsysa słuchacza do swojego czarnego jądra, w którym afrykańskie i światowe pogłosy dodają tempa i temperatury. Ktoś nazwie tworzone przez nich dźwięki „techno“, inny „dziwne world music“ albo „dark dub“, a prawdę znają tylko oni. Sami mówią, że ich muzyka jest ”post-everything” i nie identyfikują się z żadnym gatunkiem czy stylem muzycznym, jednocześnie nie odrzucając żadnego z nich.

Strona zespołu na Facebooku

==

Zródło: informacje prasowe organizatora (Industrial Art)

ENERGIA DŹWIĘKU

Wrocław, 12 grudnia 2015 r., Sala Gotycka, ul Purkyniego 1, godz. 18.00

Same Suki, 19 Wiosen, B. Morgenstern, Pierre Bastien, Rss B0ys, Maszyny i Motyle

Strona oficjalna wydarzenia
Wydarzenie na Facebooku

BILETY

45 zł przedsprzedaż
55zł w dzień koncertu

Przedsprzedaż: wiftickets@gmail.com
lub w Starym Klasztorze, przy Purkyniego 1

Oficjalna strona Wrocław Industrial Festival

Miasto podziemnych rzek. Postindustrialne przestrzenie, rozpadające się kamienice, marazm i wyraźnie wyczuwalne wciąż skutki społecznych ekperymentów przeprowadzanych wiele razy w  XX w. na żywej, ludzkiej tkance. To tylko niektóre składniki substancji jaka rozlała się po szarych murach i sprawia wrażenie jakby do tej pory toksycznie promieniowała zatruwając mózgi, zaciemniając wizję, niwecząc starania. Tu potrzeba znacznie więcej energii, niż gdzie indziej, żeby cokolwiek się udało. Zastygłe w czasie wraz z ich autochtonami zaułki, ich deliryczny krzyk i rechot pochylonego nad nimi fatum zostały jakby właśnie przekute w dźwięk. Oczyszczający krajobraz brzydoty skumulowanej na ograniczonej przestrzeni, która odczuwalna od wewnątrz staje się piękna i bezcenna. Tyle o tej płycie subiektywnie. Poniżej treść informacji prasowej.

Aktualnie Jude to: Wiktor Skok, Jacek Walczak, Konrad Grajner, Michał Wojewoda, Maciej Derfel. Formacja Jude zawsze stanowiła rodzaj laboratorium eksploatującego różne formy wyrazu. W aktualnym kontekście związek nadal działa ze różną, zmienną intensywnością, zachowując swój pozytywny izolacjonizm i integralność.

Źródło: informacja prasowa, Cantaramusic.pl

Jude. Stat. Requiem Records 2015.

Tracklista:

01. Block of waste
02. Move. Ff. No remorse
03. Last shortcuts. A-Z
04. Perdition
05. Waas / order of the day
06. Urge. The imperative
07. Battlefield of worms
08. No remorse

Konkurs.

Aby otrzymać jedną z dwóch kopii albumu jakie mamy do przekazania prześlij nam jedno słowo jakie najlepiej Twoim zdaniem odzwierciedla muzykę Jude. Poza tym mamy jeszcze jedno pytanie – kilka lat temu wydaliśmy dzięki wsparciu naszej społeczności album innej łódzkiej formacji, również bardzo łódzki w swojej wymowie i również zawdzięczający wiele stylistyce industrial. Jaka to płyta? (Podpowiedź)
Odpowiedź należy przesłać na konkurs@megatotal.pl do dnia 15 czerwca 2015. Nie liczy się kolejność zgłoszeń.

Na przełomie 1991 i 1992 roku grupa studentów filozofii Uniwersytetu Warszawskiego utworzyła muzyczny kolektyw, który z biegiem lat zasłużył na miano „najbardziej progresywnego zespołu lat dziewięćdziesiątych w naszym kraju” [„Gazeta Wyborcza”]. Koncerty, a raczej multimedialne działania performatywne grupy dzięki wyzwalanej na scenie energii i bezkompromisowej ekspresji na trwałe zapadły w pamięci świadków. Tym bardziej ekscytuje fakt, że niedawno zespół w nieco zmienionym składzie powrócił na scenę! Pierwszy z serii koncertów odbył się 14 maja w warszawskiej Hydrozagadce. Oto kilka migawek z tego wydarzenia.

W warstwie dźwiękowej muzycy zawsze niezwykle biegle posługiwali się unikalną wypadkową form charakterystycznych dla przeciwstawnych i często ekstremalnych gatunków – noise, hardcore, industrial, death metal, ale też muzyki współczesnej czy free jazzowych improwizacji. W 1993 r. nakładem SPV Records ukazał się ich jedyny jak dotąd album “Copula Mundi” – dziś uznawany za jedną z najważniejszych płyt polskiej muzyki alternatywnej.

Mimo tego w 1996 r zespół zawiesił koncertową działalność, choć rok później zarejestrował drugą i do tej pory nie wydaną płytę “Praeterito Futurum”. Jednak dopiero w tym roku usłyszeliśmy jej fragmenty w postaci utworu “Frihetens Oyeblikk”, jednej z trzech ścieżek znajdujących się na wydanym również 14 maja 2015 r. singlu “92-96-15″ (Requiem Records). Pozostałe dwa utwory to “Rectangular Seal” ze wspomnianej płyty “Copula Mundi” oraz nagranie koncertowe “Der Mensch ist, was er iBt” z KinoTeatru Tęcza z 1996 roku.

Obecny skład zespołu:
Paulus von Kinsky – wokal;
Tony Kinsky – gitara, wokal;
Czubek – perkusja
Tomecki – gitara basowa

Oficjalna strona zespołu
Profil zespołu na Facebooku

UWAGA! KONCERT W ŁODZI ORAZ KONKURS!

Przed sierpniowym występem na tegorocznym Off Festival w Katowicach Kinsky zagra jeszcze w czerwcu w 3 miastach (Kraków, Łódż, Warszawa). Jako patron zapraszamy na koncert w Łodzi, który odbędzie się w pierwszą czerwcową niedzielę – 7.06.

Kinsky
Niedziela, 7 czerwca, godz. 20.00
Łódź, DOM, ul. Piotrkowska 138/140 (OFF Piotrkowska)
Bilety 15 PLN (przed koncertem)
Wydarzenie na Facebooku

Mamy do rozdysponowania aż 7 pojedynczych zaproszeń na ten koncert! Aby otrzymać jedno z nich wyślij pod adres konkurs@megatotal.pl jedno (uwaga – jedno!) zdanie, którym zarekomendujesz muzykę grupy Kinsky nie znającej ich osobie! Konkurs trwa do piątku, 5 czerwca!

Dodatkowo płyta “Czerń i Cień” została uznana przez czytelników portalu rock3miasto.pl za “najlepszą płytę Pomorza 2013 roku”. Pismo Musick Magazine uznało to wydawnictwo “najlepszym albumem 2013 roku” wśród polskich płyt (obok nowego albumu Wież Fabryk). W roku 2014 pod okiem Yacha Paszkiewicza nakręcony został klip do “Babilońskich Dam”.

W maju 2014 roku zespół był gościem Marka Sierockiego w Teleexpresie i opublikował teledysk do kompozycji “Powiew Morza” pochodzącej z nowej płyty “Czerń i Cień II” (reżyser Yach Paszkiewicz). Nowy krążek jest promowany także teledyskiem do utworu “Wierny Sługa”, który także został wyreżyserowany przez Yacha Paszkiewicza.

Skład zespołu to: Bronisław Ehrlich – głos gitara, Kordian Sikorski – perkusja, Mateusz Ostapiuk – gitary, Mieszko Weltrowski – bas, Grzegorz Buller – klawisze. Gościnnie gra na klawiszach Michał Goran Miegoń (Kiev Office, The Shipyard), który współpracuje z Bruno Światłocień przy miksowaniu muzyki.

KONKURS!

Dwie płyty “Czerń i Cień II” do zgarnięcia! Napisz pod adresem konkurs@megatotal.pl dlaczego chcesz mieć tę płytę? Dodatkowo wymień min. 3 projekty sfinansowane przez fanów z MegaTotal.pl utrzymane w stylu lub zawierające elementy muzyki dark wave lub industrial noise. Podpowiedzi znajdziesz w MegaZinie (link1, link2, link3). Konkurs trwa do końca marca!

Nazwa zespołu to tytuł pierwszego odcinka serialu ‘Twin Peaks’, który stanowi pozamuzyczną inspirację dla członków zespołu. Już od początku istnienia grupa stara się nie zamykać w jednym nurcie muzycznym. Dzięki odrzuceniu ram stylistycznych ich twórczość wymyka się schematom, oddając przestrzeń muzyce i słowom. Utwory Traces To Nowhere to wielowarstwowe kompozycje, wzbogacone o melodyjny wokal. Całości dopełniają teksty o melancholijnym zabarwieniu, które traktują przede wszystkim o umiejętności dokonywania właściwych wyborów, poszukiwaniu siebie i odwiecznym problemie odnalezienia się jednostki w coraz bardziej rozpędzonym świecie.

W 2015 roku ukaże się debiutancki album zespołu. Jego zapowiedzią jest EP-ka “Back To The Beginning” zawierająca 4 utwory. Zespół tworzy i koncertuje w składzie:
Karolina Mazurska – wokal
Tomasz Niedzielko – gitara i elektronika
Piotr Sikora – perkusja
Piotr Zygadlewicz – bas

Oficjalna strona zespołu.
Promocja i kontakt z mediami: Grzegorz Szklarek (www.cantaramusic.pl), cantara@cantaramusic.pl, tel. (+48) 606354228

UWAGA! KONKURS!

Jeśli podoba Wam się muzyka Traces To Nowhere zapraszamy do udziału w konkursie, w którym można wygrać EP “Back To The Beginning”. Aby ją otrzymać należy znaleźć w olbrzymiej ilości projektów obecnych na MegaTotal.pl trzy najbardziej klimatycznie bliskie TTN. Projekty można przeglądać i wyszukiwać, np po tagach gatunkowych – TUTAJ! Odpowiedź należy przesłać pod adresem konkurs@megatotal.pl do końca lutego! O kolejności zgłoszeń nie decyduje termin, a skala podobieństwa wymienionych projektów z twórczością warszawskiego kwartetu oceniana przez jury.

Wystąpią:

300.000 V.K/ Dreihundert Tausend Verschiedene Krawalle
C.3.3.
In Slaughter Natives
NÄO
MINAMATA
NAPALMED
EX_TENSION
[HAVEN]
FRONTIER GUARDS
AKIMBO

300.000 V.K/ Dreihundert Tausend Verschiedene Krawalle (Three Hundred Thousand Different Riots)

Słoweński projekt wywodzący się z kolektywu artystycznego „Laibach Kunst”. Skład 300.000 V.K. stanowią Iztok Turk, producent między innymi takich albumów Laibach jak: „Macbeth”, „WAT” czy „NATO”, Dejan Knez aka Operator 99 Knez wieloletni członek Laibach. Debiutancki album projektu pod tytułem „Paracelsus (Satanic Techno)”, powstał wspólnie z Peterem Makarem, również współpracującym z Laibach, oprócz tego współzałożycielem NSK i „Laibach Kunst”. Muzycznie płyta przypominała mroczne, eksperymentalne techno, mocno zbliżone do „Kapital” Laibach. Kolejne dwie płyty, wydane już pod nazwą 300,000 V.K:. „Also Sprach Johann Paul II” z 1996 roku, (Tako Rzecze Jan Paweł II, skojarzenia z dziełem Nietschego jak najbardziej na miejscu) i „Hard Drive” z 1998 r. to techno-industrial, charakterystyczny dla Laibach z czasów „NATO” ( swoją drogą na, brzmienie, którego miał też duży wpływ właśnie projekt 300.000 V.K.) jak i eksperymenty muzyczne, chwilami zahaczające o muzykę filmową czy …czysto taneczną.

Ostatnia, jak do tej pory płyta „Titan” z 2006 roku, to bardzo ciężkie i mroczne trancowe granie, mogące być kojarzone z ostatnimi studyjnymi dokonaniami Klinik, czy mroczniejszą twórczością Juno Reaktor, oczywiście oprócz tego nie pozbawiona jest po prostu klimatu 300.000 V.K. Projekt niezwykle rzadko koncertuje, więc szansa zobaczenia Ich w Ołomuńcu, to naprawdę wielka okazja nie tylko dla fanów Laibach!

In Slaughter Natives

Właściwie Jouni Havukainen, jednoosobowy projekt ze Szwecji. Prekursor „bombastycznego”, orkiestralnego Industrialu. Obok Brighter Death Now, raison d’etre czy Deutsch Nepal, czołowa formacja w katalogu Cold Meat Industry. Dopiero długie lata po debiucie In Slaughter Natives, z pewnością jednak pod jego wyraźnym wpływem, powstawały dzisiejsze gwiazdy martial industrial takie jak: Karjalan Sissit, Triarii czy Arditii!

In Slaughter Natives jest czymś w rodzaju ścieżki dźwiękowej z horroru „Omen”, pełnych mrocznych chórów, marszowych, militarnych rytmów i całej gamy industrialnego zgiełku, cały ten „koktajl” jest bardzo starannie i spójnie zaaranżowany, co stanowi o geniuszu ISN! Po mimo tego, że to „one man project”, to właśnie podczas koncertów In Slaugther Natives najlepiej odbiera się przekaz płynący z tej niesamowitej i mrocznej muzyki. Przy pomocy świateł, wizualizacji, chwilami agresywnego zachowania scenicznego i rzecz jasna przy pomocy muzyków sesyjnych, koncerty ISN są bardzo monumentalne, przybierające formę misterium.

Wszystkim „niezdecydowanym” polecam zapoznać się po prostu z ostatnim wydawnictwem In Slaugther Natives „Insanity & Tretment”, którym jest trzypłytowy album zawierający kompilacje utworów studyjnych projektu oraz materiał koncertowy z takich miast jak Madryt, Praga, Lyon i Moskwa!

C.3.3.

Za tą nazwą kryję się niejaki Paul Jamrozy, były członek Test Dept., dzisiaj wraz z Rozem Corriganem tworzący C.3.3. Jest to audiowizualne przedsięwzięcie artystyczne, muzycznie poruszające się gdzieś w rejonach eksperymentalnej muzyki elektronicznej, industrialu i ambientu. Całość wzbogacono o recytowane przez Grassyego Noela wiersze i wizualizacje autorstwa niejakiego Agenta Simona. Twórczość projektu ma na celu odzwierciedlenie „trudnej rzeczywistości społecznej i politycznej w Wielkiej Brytanii od czasów wiktoriańskich do chwili obecnej”. Mimo, że projekt rzadko koncertuje to jak do tej pory wystąpił już dwa razy w naszym kraju. Pierwszy raz podczas festiwalu COC Art w Toruniu w tym roku i w ramach cyklu In Progress w Centrum Sztuki Współczesnej „Łaźnia” w Gdańsku. Jak do tej pory dyskografia grupy składa się jedynie z (trudno dostępnej) epki pod tytułem „Ballad of Reading gaol- The Cacophonietta”. Natomiast w przygotowaniu jest już pełnowymiarowy album, który będzie nosił tytuł „Movement IV- The Devils Own Brigade”.

Minamata

Projekt powstały już we wczesnych latach osiemdziesiątych. Jest jednym z nielicznych francuskich przedstawicieli sceny Death-industrial/Power Electronics, razem z La Nomenklatur czy Le Syndycate, twórcą tamtejszej sceny noise. „Muzycznie” Minamata to często bardzo przerażające, mocne zniekształcone dźwięki, wzbogacone mówionymi samplami czy przesterowanymi krzykami, zatopionymi w noizowym chaosie. Minamanta bardzo blisko do takich projektów jak Genocide Organ czy Haus Arafna.
Cóż więcej dodać?

Napalmed

Czeska grupa Noise/hnw/Experimental, mająca na swoim koncie niezliczoną ilość wydawnictw, w większości wydanych własnym sumptem, w tym między innymi splity z Aube i Merzbow. Napalmem, emituje dźwięki sprawiające wrażenie, że są pozbawione jakiejkolwiek kontroli, masa przesterów, kabli i urządzeń elektronicznych wykorzystywanych nie do końca tak jak opisuję to instrukcja obsługi. Klasyczny Noize i więcej?!

Ex_Tension

Francuski duet tworzący coś w rodzaju połączenia (bardzo udanego!), rytmicznego industrialu, tribal i elektro. W muzyce Ex_Tesion słychać wpływy This Morn Omina, Zantriert Ins Antlitz a chwilami również Ah Cama Sotz. Zespół ma na swoim koncie dwie płyty długogrające: „Freedom”, wydanej własnym nakładem i „Legacy”, która ukazała się nakładem francuskiej, zasłużonej dla nowej elektroniki wytwórni M-Tronic. W zeszłym roku natomiast, dzięki wytwórni Tympanik Audio ukazała się reedycja Epki „Desert” z 2005 roku, która to oprócz pierwotnego materiału zawiera również remisy, między innymi Zantriert Ins Antlitz, Access To Arasaka i Geomatic.

NÄO

Kolejny przedstawiciel sceny francuskiej, jednak tym razem mamy do czynienia z shoegaze/post rockiem i nową elektroniką (w jednym). Ostatnio formacja związała się z wytwórnią Ant-Zen i wydała dla niej album, który po prostu nazywa się „NÄO”. Mimo to, nie jest to grupa którą należałoby kojarzyć z klasycznymi wydawnictwami Ant-Zen, dużo więcej w muzyce francuzów przestrzeni, melancholii a z drugiej strony mocnych, rockowych gitar „przekrzykujących” się z połamanymi elektronicznymi dźwiękami!

[Haven]

Projekt [haven] powstał z inicjatywy Marcina Jarmulskiego w 2005 roku. Na początku swojej działalności, muzykę jaką tworzył Marcin, najprościej można scharakteryzować jako mroczny, industrialny dark ambient i w takim stylu zostały nagrane trzy pierwsze albumy wykonawcy, które zostały wydane przez War Office Propaganda/Rage In Eden. W 2009 roku, nakładem Tympanik Audio, ukazała się płyta „Plastik”, która przyniosła zmianę stylistyczną projektu w kierunku mocniejszego, elektronicznego, postindustrialnego grania, opartego na mocnych basach i nierównych bitach z wykorzystaniem etnicznych, bliskowschodnich ampli. Ostatni album „Amity”, utrzymany w stylistyce „Plastik”, został nagrany dla gdańskiej wytwórni Zoharum.

Frontier Guards

Dwuosobowy, czeski projekt, poruszający się w klimatach mrocznego elektro industrialu i ambientu, myślę, że porównanie Frontier Guards do dokonań Polygon i Disharmony jest jak najbardziej na miejscu. Duet ma na swoim koncie jak do tej pory album „Predestination”, wydany dla słowackiej wytwórni Alians Production. W przygotowaniu jest już druga płyta formacji „Interface”, która również ma ukazać się nakładem Alians Production.

AKIMBO

Jedna z bardziej niedocenionych grup na polu elektro industrialu (noize) korzenie kapeli sięgają wczesnych lat 90. Jednak swój pierwszy album „Ein Tanz Mit Dem Tod” Akimbo wydał dopiero w 2008 roku. Muzyka, a przede wszystkim bardzo charakterystyczne koncerty grupy, to połączenie hałasu, elektronicznego beatu, przesterowanego wokalu z wizualnym performencem. Na scenie oprócz bardzo skrajnych, kontrowersyjnych wizualizacji dotyczących, życia, śmierci, wojny, sportu(!) oraz szczęścia, grupa posługuję się syreną alarmową, drutami kolczastymi, prętami i masą dziwnych industrialnych konstrukcji będących również instrumentami! www.akimbo.cz

WIĘCEJ INFO:
www.akimbo.cz/MIF