Album “Salute Solitude” to muzyka nie śpiesząca się, za każdym razem skonstruowana z transowych motywów kilku intrygująco zestawionych ze sobą dźwięków. Każda z opowieści rozwija powoli skrzydła i unosi do pięknego lotu nad pełnymi mrocznej melancholii krajobrazami, szkicowanymi za pomocą klasycznych dla rockowego składu instrumentów: gitar, perkusji i wypełniających głębię syntezatorów.

Precyzyjnie utkana dramaturgia tych kompozycji potrafi wciągnąć słuchacza do hipnotycznej podróży, a to jest cechą najlepszych albumów z szeroko rozumianego spektrum post czy space rocka. To dźwięki o świetnych walorach ilustracyjnych, a wyrażone żywą tkanką lampowej mocy zyskują dodatkowo podczas koncertu.

Skład zespołu:
Paweł Bereszczyński – bas, syntezator.
Piotr Gierzyński – gitara.
Simona Jambor – syntezator.
Krzysztof Sarnek – perkusja.
Krzysztof Zaczyński – bas, syntezator.

W połowie maja Spoiwo zagra w Bratysławie na whoneedslyrics?! festival 2016 .

Wydarzenie na Facebooku

W artykule wykorzystano zdjęcia z koncertu, który odbył się 13. marca w łódzkim klubie Żarty Żartami. Fotografie Anita Andrzejczak

Destructive Daisy – Ophelia’s Dreams (2015)

Zainspirowane garażowo-grunge’ową stylistyką Riot Grrrl i kapelami w rodzaju L7 czy Babies In Toyland dziewczyny z Trójmiasta proponują w 8. zróżnicowanych utworach ciekawe zestawienie ciężkich, garażowych riffów ze słodko – jadowitą melodyką linii wokalnych.

Jeśli spotkam się z opinią, że w Polsce nie ma ciekawego, hałasującego girlsbandu, to gromko ją wyśmieję. I natychmiastowo polecę DD. Gdyż dziewczyny mogą wiele dobrego jeszcze zdziałać. – wearefrompoland.blogspot.com

==

Power Of Trinity – Legorock (2014)

Trzeci album Power Of Trinity, tym razem wydany dzięki wsparciu społeczności MegaTotal.pl. Utwierdza w przekonaniu, że ten zespół nie lubi stać w miejscu. Reggaeowe wibracje jeszcze troszkę są na tej płycie wyczuwalne, ale rządzi przede wszystkim mocne gitarowe granie gdzieś na styku indie i klasyki rocka. Nietuzinkowym riffom doskonale pomaga melodyjność i siła wokalu Kuby Koźby. Wszystko to powoduje, że mamy do czynienia z płytą, na której co kilka minut pojawia się potencjalny hit.

Świetnie wyprodukowany przez Agima Dżeljiljię (Oszibarack) materiał trwa 32 minuty. Świadczy to o dojrzałości zespołu, który doskonale wie co ma do powiedzenia przekazując to po prostu mocno, krótko i na temat. W tym czasie dostajemy zresztą dość szeroki kalejdoskop muzycznych skojarzeń (przy czym PoT nieprzewanie pozostają sobą).

==

Little White Lies – Days Of Chaos (2014)

Łódzka Płyta Roku 2014 wg czytelników Gazety Wyborczej Co Jest Grane. Album jest optymalnym zestawieniem wszystkich talentów jakimi zespół dysponuje. Kasia Katee Krenc fascynuje barwą głosu i umiejętnością wydobywania z siebie na przemian ognia i aksamitu. Zbyszek Krenc wyrafinowaną prostotą wydobywanych z gitary dźwięków, które zawsze trafiają w samo sedno kompozycji. Oboje mają niesamowitą łatwość pisania dobrych rockowych piosenek. Jest jeszcze też ten trzeci – Piotr Gwadera (rozchwytywany i grający w niezliczonej ilości składów), bez którego perkusyjnego talentu album wiele by stracił. Paweł Cieślak z Hasselhoff Studio nadał zaś tej różnorodnej muzyce wspólny mianownik brzmienia, a przecież słychać tu na przemian punk, bluesa, cold wave, rockabilly i jeszcze coś nieokreślonego…

Dni chaosu minęły. Little White Lies brzmią dojrzale i zadziornie, a wraz z przyjściem perkusisty Piotra Gwadery (ukłony) zespół zyskał dużo energii i swobody w kompozycjach. Proste, zawadiackie utwory zgłębiające krainy bluesa folku i alt rocka, zresztą po co te etykiety…… po prostu bardzo dobrze się tego słucha! – Agnieszka Obszańska (Polskie Radio Trójka).

==

Nell – Dogs And Horses (2011)

Najlepszy album nieistniejącego już chorzowskiego zespołu NeLL, jednej z najbardziej niedocenionych indie rockowych grup w Polsce. Dogs and Horses to rzeczywistość widziana na zwolnionych obrotach. Płytę otwiera utwór Frisco Lights, który definiuje to, co czeka słuchacza przez najbliższe 35 minut – świetne melodie snujące się w gęstym, dźwiękowym sosie, wyśpiewane nienaganną angielszczyzną. Na tej płycie nie ma jednak chwytliwych przebojów, które koncertowa publiczność mogłaby śpiewać razem z zespołem. Brak na niej hymnów i porywających refrenów. Pomimo wielu mocnych i elektryzujących momentów, Dogs and Horses to zestaw raczej stonowany i niemal minimalistyczny. Ale za to niezwykle spójny i oddziałujący na wyobraźnię.

O ile pełnometrażowy debiut NeLL – White Noise Zone, stanowił podsumowanie działalności zespołu i zawierał utwory, które powstawały na przestrzeni lat, o tyle Dogs and Horses można traktować jak jednorodne dzieło. Utwory stworzone zostały z myślą o funkcjonowaniu w kontekście pozostałych, co sprawia, że album jest niezwykle spójny i trudno wskazać w nim lepsze lub gorsze momenty.

Zaczynamy od nowości. Nowy album formacji Szepty i Krzyki zatytułowany „Trzynaście Stanów Świadomości” (Requiem Records, 2015) został sfinansowany przez użytkowników portalu crowdfundingowego MegaTotal.pl. Płyty nie da się zaszufladkować – to połączenie wielu odmiennych gatunków. Znajdziemy w nim utwory post punkowe, spokojne ballady, czy dubstepowe dźwięki. Całość, która pozornie jest zbiorem skrajnie różnej muzyki, została scalona elektronicznym brzmieniem. „Trzynaście Stanów Świadomości” to nie tylko muzyka, ale przede wszystkim teksty. Jest to poezja autorstwa Artura Szuby pt. „Konfesłował”. Intrygująca, często kontrowersyjna i mroczna tematyka, której towarzyszą wyjątkowe fotografie.

Zespół powstał za sprawą płyty pod tym samym tytułem, którą w 2013 roku wydały wspólnie zaprzyjaźnione zespoły iNNi (Choszczno) oraz Projekt LR (Warszawa). O założeniu odrębnej formacji zdecydowano po koncercie z okazji premiery wspomnianego krążka, pod tytułem “Szepty i Krzyki”, notabene – również sfinansowanego przez MegaTotalnych fanów! Na płycie znajdują się również dwa covery klasyków polskiej nowej fali. Oto interpretacja “Białej chorągiewki”, jednego z najbardziej znanych utworów rzeszowskiej formacji 1984, która obchodzi właśnie trzydziestolecie swego istnienia.

Strona grupy na Facebooku

==

Kinsky – Copula Mundi (reedycja)

Album “Copula Mundi” został nagrany w listopadzie 1991 roku w studiu Gold Rock należącym do Roberta Brylewskiego. Skład, który zarejestrował album to: Paulus von Kinsky – wokal, Tony von Kinsky – gitara, wokal, Artur von Kinsky – gitara basowa, Czubek – perkusja. Kompaktowa reedycja albumu ukazała się jesienią tego roku nakładem Requiem Records. W skład wydawnictwa wchodzi między innymi książeczka z niepublikowanymi dotąd zdjęciami zespołu i archiwalnymi materiałami prasowymi. 25 listopada do sklepów trafi winylowa wersja albumu, którą wyda Antena Krzyku.

Kinsky rozwijając figury post rockowego modelu wykorzystuje nadal stylistykę gatunków ekstremalnych takich jak HC czy death metal. Jednocześnie nasyca kompozycje atmosferą przypominającą raczej muzykę współczesną niż rockową. Odważne sięganie po rozwiązania strukturalne i z drugiej strony free jazzowe rysuje bardzo szerokie spektrum form i rozwiązań.

Energia i subtelność przenikają się w unikatowy sposób tworząc niepowtarzalny konglomerat muzycznych emocji – od monumentalnych rozwiązań sonorycznych po subtelne gry ciszą i szmerami. Twórczość kwartetu jest trudna do jednoznacznego zdefiniowania, sam zespół stosuje określenie “muzyka spekulatywna”.

Strona grupy na Facebooku

==

Pancerne Rowery – Wolność

Legenda trójmiejskiej sceny alternatywnej przypomniała się boxem z archiwalnymi nagraniami zatytułowanym “Wolność”. Pancerne Rowery to grupa przyjaciół, która wymyślała i wykonywała utwory słowno–muzyczne w dwóch różnych konwencjach: punkowo–awangardowej, opartej na swobodnej improwizacji z wykorzystaniem klasycznych instrumentów muzycznych (fortepian, ksylofon, wiolonczela, waltornia, flet, trąbka itd.) oraz grungowej, łączącej hipisiarskie marzenia z wojowniczą agresją punka. Obie te konwencje posiadały wspólny mianownik – psychodelię.

Pancerne Rowery powstały wiosną 1981 roku w Gdyni. Ostatni koncert zespół zagrał na festiwalu w Jarocinie latem 1989 roku. Osiem lat istnienia „Pancernych Rowerów” można podzielić na dwa zasadnicze okresy stylistyczne: Okres I – 1981–1986 – punk–awangarda; Okres II – 1986–1989 – grunge (hippie–punk). Na dwupłytowym wydawnictwie “Wolność” znalazło się 25 utworów Pancernych Rowerów z lat 1981-1986. Lider grupy Roman Sebastyański: “Wszystkie nagrania pochodzą z mojego archiwum kilkunastu kaset magnetofonowych – niestety nie zawsze „matek”, ale raczej tych kilkukrotnie przegrywanych”.

Strona grupy na Facebooku

Źródło: materiały prasowe Cantaramusic.pl

Zawartość pudełka czekoladek – jak można interpretować okładkę płyty – oferuje swojemu odbiorcy nadzienie od wanilii i marcepanu, przez miazgę kakaową i miętę, po chili i rum. Żeby zaznać pełni wrażeń należy spożyć całość.

Zespół opowiada: Zrobiliśmy wszystko, aby zachować spójność płyty. Nie było to łatwe, ponieważ materiał jest bardzo zróżnicowany. Jak nasi odbiorcy mogą usłyszeć, klimat na płycie zmienia się z każdym utworem, od dynamicznej, ostrej i postpunkowej „Entropii”, czy ciężkiego „Kakofonicznego Szeptu” wykorzystującego moc siedmiu strun gitary, po delikatne dźwięki kojarzące się z zespołem Morcheeba: „Za Szybą” czy „Zima”. Są też takie perełki jak dubstepowy „No idź!”, czy „Pustostan”, w którym można odczuć klimat Apollo 440. Jest to zresztą chyba najbardziej transowo płynący utwór na płycie.

Nie do przecenienia jest żywy bas, który reguluje tętno płyty od spokojnych „Aniele mój” i „Tu i Teraz” po pulsujące „Nieprzyzwoicie kolorowe”, czy wspomniany „Pustostan”. Można też znaleźć dwa utwory autorstwa zespołów 1984 oraz Made in Poland.

Utwór „Przejście” stanowi klamrę spinającą całość występując w dwóch odsłonach. Pierwsza, elektroniczna, otwiera płytę, a zamyka ją bardziej klimatyczna wersja, kojarząca się momentami z The Cure. Zresztą nasze korzenie są mocno osadzone w zimnej fali. Nie jest to aż tak widoczne jak na pierwszej płycie „Szepty i Krzyki”, ale słyszalne.

Album zawiera wkładkę poetycką Artura Szuby pt. Konfesłował i został sfinansowany przez użytkowników portalu MegaTotal.pl, a wydany przez obchodzące w tym roku swe XX-lecie Requiem Records.

Źródło: materiały prasowe zespołu.

KONKURS!

Wygraj album Trzynaście Stanów Świadomości z podpisami zespołu! Aby to zrobić – wymień jak najszybciej i jak najwięcej innych projektów sfinansowanych przez społeczność MegaTotal.pl w których brali udział jego członkowie! Odpowiedź wyślij pod adres: konkurs@megatotal.pl

Kup płytę w Sklepie MegaTunes.pl

INFORMACJE O ALBUMIE

Tracklista:
1. Przejście (wejście) *
2. Entropia
3. Kakofoniczny Szept
4. Nieprzyzwoicie Kolorowe
5. Pustostan
6. Aniele Mój
7. Za Szybą
8. No Idź!
9. Zima
10. Tu i Teraz
Cisza
11. Biała Chorągiewka **
12. Ja Myślę ***
13. Przejście (wyjście) *

* „Przejście” – utwór inspirowany piosenką Marka „Konserwy” Stempnia pt. „Tata” i im obu jest dedykowany…
** z repertuaru 1984; muzyka i tekst: Piotr Liszcz
*** z repertuaru Made in Poland; muzyka i tekst: Made in Poland

Skład zespołu
Tomasz Herbrich: syntezatory, programowanie, śpiew
Rafał Kaczewski: gitara basowa, śpiew
Marcin Mentel: gitary
Artur Szuba: śpiew, teksty
Barbara „Babsi” Mikulska: śpiew, wokalizy

W nagraniach zespół wsparli:
– Ireneusz Knyziak – gitara
– Monika Kubacka – śpiew
– Kuba May – perkusja
– Marek Radzymiński – perkusja
– Marek „Konserwa” Stempień – gitara
– Maksym Szuba – chórek
– Katarzyna Andrzejewska-Szuba – chórek
– Zbigniew Bieniek – głos

Miks: Tomasz Herbrich
Mastering: Małgorzata Florczak i Jacek Sokołowski – Hagal Studio
Produkcja: Szepty i Krzyki
Fotografia: Krzysztof Mariański
Projekt okładki i skład: Łukasz Pawlak

Do wydania płyty przyczyniła się społeczność MegaTotal.pl:
Ewa Jabłońska,
Katarzyna Andrzejewska-Szuba,
Wojciech Leśniak,
Rafał Kaczewski,
Artur Szuba,
Gaduła,
Marek Stempień,
Sławomir Wałęga,
Północny,
Jerzy Jabłoński,
Anna Komarnicka
oraz 50 innych osób.

Kup płytę w MegaTunes.pl

KONKURS!

Mamy do przekazania 3 kopie albumu Ophelia’s Dreams wraz z wlepkami. Aby wygrać jedną z nich posłuchaj płyty na youtube i napisz jak najciekawiej kilka zdań na temat tej muzyki. Odpowiedź wyślij do 15 września pod adresem konkurs@megatotal.pl

Skład zespołu:
Voc: Audri Roos
Bass: Kleo Malinowska
Guitar: Magda Dams
Drums: Ada Dobrowolska

Realizacja dźwięku:
Mix&Master by Jan Galbas
Recorded at Custom34 Studio B

Utwory na płycie:
1. Ophelia
2. I’m a Witch
3. On the Top
4. Pink Pillow
5. The Dreamers
6. Go-Go
7. Beards and Beards
8. Butterfly & 2 Fish

Płytę sfinansowali Fani z serwisu MegaTotal.pl:
metropolee
mdwh
piottras
Biblio_Raf
stiven
Tomasz z Lasu Pomorza
tf68nashorn
dezodorant_ brutal
buczysława
Beata Sranowska
i 74 innych fanów.

Główna część festiwalu ma miejsce 25 i 26 września w legendarnym klubie Fugazi, ale już w czwartek, 24.09, w klubie LAB, wystąpią młodzi artyści, którzy właśnie związali się z Requiem. W sumie udział weźmie aż 15 zespołów z czego połowa to artyści zasłużeni i kultowi dla rozwoju polskiej sceny alternatywnej, których muzyka sprzed lat stanowi zawartość wyjątkowej serii wydawniczej  ”Archive Series”. Wśród nich m.in. legenda Gdańskiej Sceny Niezależnej – grupa Pancerne Rowery. Celowo, w imię różnorodności drugą grupę wykonawców zaproszonych przez Łukasza Pawlaka (osoba nr 1,2 i 3 w Requiem…) stanowią młodzi artyści, którzy twórczo rozwijają dorobek nowej fali lat 80′ i najpewniej współtworzyć będą przyszłość polskiej sceny niezależnej.

Koncerty to nie wszystko –  w programie bardzo ciekawa wystawa okładek, zinów, plakatów, etc., jakie przez te wszystkie lata powstawały w Requiem Records.  Dla fanów MegaTotal.pl istotna wiadomością jest, że podczas festiwalu odbędzie premiera drugiego albumu grupy Szepty i Krzyki, ufundowanego przez naszą społeczność! Zanim przejdziemy do konkursu, w którym do wygrania są trzy podwójne zaproszenia – oto prezentacja bardzo bogatego programu Requiem Festiwal!

PROGRAM FESTIWALU

24.09.2015  - klub LAB, Warszawa

Krem, Modernmoon, Augen X

25,26.09.2015 – klub FUGAZI, Warszawa

C.H.District, Vökuró, Klimt, Adre’N'Alin, Job Karma, Szepty i Krzyki, Jude, Dusseldorf, Das Moon, Pancerne Rowery, Düsseldorf, Kinsky, Rigor Mortiss

Wydarzenie na Facebooku

ARTYŚCI W KOLEJNOŚCI ALFABETYCZNEJ:

Adre’N'Alin

Igor Szulc – producent, pianista, wokalista, kompozytor oraz autor tekstów. Człowiek z fortepianem, który między klawisze wplata dodatkowo mniej lub bardziej dyskretne nuty elektronicznej dekadencji. Adre’n'Alin to klasyka vs. elektronika, kosmos vs. atom, adrenalina vs. spokój. Męski Adre spotyka kobiecą Alin, tworząc Adre’n'Alin. Dzielił scenę z takimi artystami jak Royksopp, Modeselektor, Nicolas Jarr czy Bonobo, koncertując na festiwalach Heineken Open’er, Audioriver, Before Tauron Nowa Muzyka, All For Planet, Artenalia i We Have Sound. (Źródło: Requiem Records)

Fanpage na Facebooku

Płyta Surface Tensions

—

Augen X

Projekt łączący różne style muzyki rockowej i gotyckiej minionego stulecia, które ciężko usłyszeć dziś w radiu. Augen X powstali by podtrzymać przy życiu zacierającą się kulturę klasycznego gotyku i punk-rocka. 30 lat temu z pewnością można byłoby słuchać ich w takich klubach jak Roxy, czy Bat Cave obok Alien Sex Fiend, Siouxsie and the Banshees, The Damned albo Sex Pistols. Brud i agresja przeplatana z turpistyczną melancholią. (Źródło: materiały prasowe zespołu)

Fanpage na Facebooku

—

C.H.District

C.H.district to jednoosobowy projekt Mirosława Matyasika, łączący industrialne brzmienia z współczesnymi produkcjami spod znaku tzw. “intelligent electronic”. Mirosław Matyasik obecny jest na śląskiej scenie ambient/noise/experimental od 1996 roku. Jako c.h.district działa od roku 1998. W ciągu trzech kolejnych lat ukazały się dwa CD c.h.district – “Pneuma-ti-coi” i “Continuance” (wydane własnym sumptem). W roku 2002 c.h.district związał się z francuskim labelem M-Tronic. W efekcie ukazało się pierwsze oficjalne wydawnictwo “Chemical Elements 1.0″, które zostało dobrze przyjęte nie tylko w Polsce, ale także we Francji i USA. (Źródło: Requiem Records)

Fanpage na Facebooku

Płyta Pneuma-Ti-Coi / Continuance

—

Das Moon

Das Moon to muzyczna podróż w czasie – w przeszłość i w przyszłość, potężna dawka syntezatorów z domieszką nowofalowego brzmienia gitar i surowych instrumentów perkusyjnych oraz hipnotyzujący głos wokalistki Daisy K. Das Moon wykorzystuje wcześniejsze doświadczenia na granicy industrialnego eksperymentu i muzyki elektronicznej jako punkt wyjścia do tworzenia w estetyce alternatywnego popu. Ważnym elementem koncertów DAS MOON są synchroniczne projekcje wideo. Inspiracjami dla Das Moon są m.in. Einstürzende Neubauten, The Prodigy, Laibach, Kraftwerk, Depeche Mode i Sonic Youth. (Źródło: Requiem Records)

Fanpage na Facebooku

Płyta Weekend In Paradise

—

Düsseldorf

Tworzący od ponad dwóch dekad elektroromantycy industrialu, dodatkowo sympatyzujący z new wave. Chmurna, natchniona poetyka tekstów, pełnych apoteozy przemysłu i hałasu, sprawia, że niemało w ich muzyce prawdziwego liryzmu. Na uwagę zasługuje zwłaszcza 10-minutowy „wykład” w Uleczmy maszyny, nawiązujący do manifestów futurystycznych z początku zeszłego wieku. Wodospady, a także inne utwory budzą skojarzenia z twórczością duetu Soft Cell oraz klimatami grupy Suicide. W niemal tanecznych kompozycjach króluje syntetyczne brzmienie na miarę przełomu lat 80/90. Soft industrial ma więc także w Polsce swych przedstawicieli. Nigdy nie jest za późno na frapujące odkrycia. (Źródło: Requiem Records)

Fanpage na Facebooku

Płyta 1989 – 1993

—

Job Karma

Wrocławski projekt audiowizualny założony w 1997 roku. Grupę tworzą Maciej Frett i Aureliusz Pisarzewski oraz Arkadiusz Bagiński – odpowiedzialny za stronę wizualną. Zespół wywodzi się ze sceny postindustrialnej, jednak z każdą płytą muzycy coraz śmielej wkraczają na coraz szersze pole mrocznej elektroniki – od ambientu, po techno, dark wave i EBM. Mianownik pozostaje wciąż wspólny – ich muzyka, jak podkreślają krytycy, to “film dla uszu” – bardzo plastyczna i obrazowa, stanowi idealną ścieżkę dźwiękową do nieistniejącego filmu. W swoich sugestywnych występach live, z których grupa jest znana, łączą muzykę z elementami animacji i video–artu, ukazując w nich relacje człowiek-maszyna i człowiek-sacrum, a także powolny upadek wszelkich wartości, kosztem postępującej komercjalizacji codziennego funkcjonowania jednostki i społeczeństw. (Źródło: materiały prasowe zespołu)

Fanpage na Facebooku

Płyta Society Suicide

—

Jude

Większość publicznych wystąpień, istniejącej od 93 grupy, opierało się na ataku hałasu i obrazów, mieszczącym się w formie koncertu industrial punk hardcore. Charakterystyczne były zawsze: mocny przekaz i ofensywna forma wyrazu, łącząca różne media jak video druki teksty inskrypcje etc. Przekazy obrazy i treści Jude od samego początku wywoływały i nadal wywołują znaczne kontrowersje. W trakcie swojej działalności zespół kilka razy zapisał swoja muzykę na niskonakładowych kasetach i płytach. W owym czasie koncerty i inne pokazy znacznie pełniej oddawały potencjał Jude. Oprócz występów scenicznych band prowadził także inne działania: od wystaw, pokazów, performances, akcji propagandowych po akcje bezpośrednie. Miasto Łódź stanowi punkt wyjścia jak i naturalne otoczenie twórczości Jude. Została ona napiętnowana atmosferą uwarunkowaniami, limitami oraz przewagami tego terenu. Jude stanowił zawsze niezależny byt, praktycznie oddzielony od wszelkich środowisk, układów i scen etc. Mimo akcydentalnej kooperacji, egzystował bez większej wymiany z żadną stroną. Skład Jude nie jest stały. W zależności od akcji ulega zmianom. Grupa składa się z nieprofesjonalistów, odmawiających uczestnictwa w środowisku muzycznym i show biznesie. (Źródło: materiały prasowe zespołu)

Fanpage na Facebooku

Płyta Stat

—

Kinsky

Kinsky rozwijając figury postrockowego modelu wykorzystuje nadal stylistykę gatunków ekstremalnych takich jak HC czy death metal. Jednocześnie nasyca kompozycje atmosferą przypominającą raczej muzykę współczesną niż rockową. Odważne sięganie po rozwiązania strukturalne i z drugiej strony free jazzowe rysuje bardzo szerokie spektrum form i rozwiązań. Energia i subtelność przenikają się w unikatowy sposób tworząc niepowtarzalny konglomerat muzycznych emocji – od monumentalnych rozwiązań sonorycznych po subtelne gry ciszą i szmerami. Twórczość kwartetu jest trudna do jednoznacznego zdefiniowania, sam zespół stosuje określenie “muzyka spekulatywna”. Źródło: materiały prasowe zespołu)

Fanpage na Facebooku

Płyta 92.96.15

—

Klimt

Klimt to projekt solowy Antoniego Budzińskiego grającego na co dzień na gitarze w sopockim zespole Saluminesia. Zadebiutował na składance Sleep Well III z utworem “Ennui” w maju 2007. W marcu 2008 ukazała się jego debiutancka płyta zatytułowana “Jesienne odcienie melancholii” (Requiem Records). Debiutancka płyta artysty znalazła się w wielu podsumowaniach polskich płyt 2008 roku m.in. w magazynie “Przekrój”. Ostatni album “Genesa” to mistyczna podroż do własnego wnętrza. Na albumie można usłyszeć miksturę z pogranicza ambientu, post-rocka i shoegazu… (Źródło: materiały prasowe zespołu)

Fanpage na Facebooku

Płyta Genesa

—

Krem

Warszawska formacja, która właśnie wydała debiutancki album z producentem Heya i Edyty Bartosiewicz. Smakowity synth pop z ostrym pazurem współczesności. (Źródło: Facebook zespołu)

Fanpage na Facebooku

—

Modernmoon

Duet żeński. Senne, syntetyczne konstrukcje oparte na bezlitosnym uderzeniu, na którego tle wybrzmiewa głos zdradzający Twoje przyszłe tajemnice. Posłuchaj co dzieje się w nocy, na ulicach metropolis, pod czujnym okiem lasera, w zimnym uścisku androida. Piosenki o miłości, śmierci, meduzach, benzynie, tęsknocie za księżycem i ciałem. (Źródło: Facebook zespołu)

Fanpage na Facebooku

—

Pancerne Rowery

Zespół legenda zaliczany do kręgu Gdańskiej Sceny Alternatywnej. Powstał w 1981 założony m.in. przez wokalistę Romana Sebastyanskiego i gitarzystę Michała Orlewicza. Szerszą uwagę muzycy zwrócili na siebie cztery lata później podczas przeglądu Muzyki Alternatywnej i Awangardowej “Poza Kontrolą”. W 1986 wzięli udział w festiwalach “Nowej Scena” oraz “Róbrege”. W 1987 wystąpili na festiwalu w Jarocinie, a także zagrali koncerty w Holandii, RFN i Berlinie Zachodnim[1]. Pomiędzy 1986 a 1987 muzycy nagrali w studiu Polskiego Radia Gdańsk piosenki, które ukazały się w 1988 na albumach kompilacyjnych Gdynia i Fala II. Grupa przerwała działalność na początku 1990 roku, by powrócić po latach. (Źródło: wikipedia)

Fanpage na Facebooku

Płyta Wolność

—

Rigor Mortiss

Legenda polskiego industrial, płocki Rigor Mortiss powraca (z wokalistą Maćkiem Stolińskim i perkusistą Jackiem Sokołowskim ze starego składu + świeża krew : Gośka Florczak- samplery i Grzegorz Chudzik – bass) z nowymi nagraniami. Dziś w muzyce Rigor Mortiss odnajdziesz postrzępione góry lodowe Islandii; bezkresne przestrzenie dalekiej skandynawskiej północy; mariaż osnutego gęsta mgłą świtu w portowej dzielnicy szkockiego Rosyth i industrialnego, upalnego, męczącego popołudnia w Zagłębiu Ruhry. Ich muzyka to podróż przez ponure zakamarki duszy okraszona uderzeniami młota pneumatycznego wyrywającego słuchacza z wygodnego status quo gładkich dźwięków codzienności… Tworzą nowy nurt muzyczny: industrialny minimalizm. (Źródło: cantaramusic.pl)

Fanpage na Facebooku

Płyta 1991 – 1996

—

Szepty i Krzyki

Zespół Szepty i Krzyki, powstał za sprawą płyty pod tym samym tytułem, którą w 2013 roku nagrały wspólnie zaprzyjaźnione zespoły iNNi oraz Projekt LR. O założeniu odrębnej formacji zdecydowano po koncercie z okazji premiery krążka. Wszystko zaczęło się 3 lata wcześniej od twórczego duetu Artura Szuby (iNNi) – wokal, teksty, kompozycje i Tomasza Herbrich (Projekt LR) – elektronika, instrumenty klawiszowe, wokal, kompozycje. Szepty i Krzyki proponują słuchaczom to energetyczną, to nastrojową mieszankę industrialu, synth pop, indie i nowej fali. A wszystko wymieszane tak, że trudno o jednoznaczną definicję… Teksty zaś, a właściwie wiersze Artura to bardzo osobiste opowieści o wzrastaniu, przemijaniu, wyobcowaniu, przeplatających się światach snu i jawy, potyczkach z abstrakcyjnym absolutem lub przeciwnie, z własną, realną słabością. (Źródło: Facebook zespołu)

Fanpage na Facebooku

Płyta Szepty i Krzyki

—

Vökuró

Vökuró gra mieszankę dream popu, psychodelicznej elektroniki, alternatywnego rocka i trip hopu. Zespół został założony pótora roku temu w Warszawie. Rok po rozpoczęciu działalności zainteresowanie zespołem okazała brytyjska wytwórnia Fat Cat Records, która udostępniła utwór „Light” na swojej stronie internetowej promującej młode zespoły. Twórczość Vökuró obraca się wokół tematu związku dwojga kochanków na tle współczesnej Warszawy, a szerzej dotyka takich tematów jak duchowość, metafizyka, dojrzewanie, miłość. Inspiracją zarówno literacką, jak i muzyczną jest dorobek Williama Bleake’a, Joyce’a i Blake’a i Stanleya Kubrica. Muzyka zespołu była grana w min. W brytyjskiej niezależnej rozgłośni Channel Radio. (Źródło: Requiem Records)

Fanpage na Facebooku

Miasto podziemnych rzek. Postindustrialne przestrzenie, rozpadające się kamienice, marazm i wyraźnie wyczuwalne wciąż skutki społecznych ekperymentów przeprowadzanych wiele razy w  XX w. na żywej, ludzkiej tkance. To tylko niektóre składniki substancji jaka rozlała się po szarych murach i sprawia wrażenie jakby do tej pory toksycznie promieniowała zatruwając mózgi, zaciemniając wizję, niwecząc starania. Tu potrzeba znacznie więcej energii, niż gdzie indziej, żeby cokolwiek się udało. Zastygłe w czasie wraz z ich autochtonami zaułki, ich deliryczny krzyk i rechot pochylonego nad nimi fatum zostały jakby właśnie przekute w dźwięk. Oczyszczający krajobraz brzydoty skumulowanej na ograniczonej przestrzeni, która odczuwalna od wewnątrz staje się piękna i bezcenna. Tyle o tej płycie subiektywnie. Poniżej treść informacji prasowej.

Aktualnie Jude to: Wiktor Skok, Jacek Walczak, Konrad Grajner, Michał Wojewoda, Maciej Derfel. Formacja Jude zawsze stanowiła rodzaj laboratorium eksploatującego różne formy wyrazu. W aktualnym kontekście związek nadal działa ze różną, zmienną intensywnością, zachowując swój pozytywny izolacjonizm i integralność.

Źródło: informacja prasowa, Cantaramusic.pl

Jude. Stat. Requiem Records 2015.

Tracklista:

01. Block of waste
02. Move. Ff. No remorse
03. Last shortcuts. A-Z
04. Perdition
05. Waas / order of the day
06. Urge. The imperative
07. Battlefield of worms
08. No remorse

Konkurs.

Aby otrzymać jedną z dwóch kopii albumu jakie mamy do przekazania prześlij nam jedno słowo jakie najlepiej Twoim zdaniem odzwierciedla muzykę Jude. Poza tym mamy jeszcze jedno pytanie – kilka lat temu wydaliśmy dzięki wsparciu naszej społeczności album innej łódzkiej formacji, również bardzo łódzki w swojej wymowie i również zawdzięczający wiele stylistyce industrial. Jaka to płyta? (Podpowiedź)
Odpowiedź należy przesłać na konkurs@megatotal.pl do dnia 15 czerwca 2015. Nie liczy się kolejność zgłoszeń.

O swojej twórczości członkowie zespołu wypowiadają się w następujący sposób: Muzyka jaką gramy jest bezpośrednio powiązana z nazwą zespołu. Odnosi się do pewnej drobnej i delikatnej składowej przeznaczenia, określonej przez nas jako “podprzeznaczenie”, na którą mamy wpływ i przez którą możemy wpływać na to, co teoretycznie jest już zapisane – przeznaczone. W ten sposób muzyka nam przeznaczona, powstająca w wyniku subtelnego przeplatania konkretnych brzmień, jest dokładnie tym, co pragniemy grać.

Jako jeden z dwudziestu zespołów polskiej młodej sceny Underfate znalazł się na składance zatytułowanej: „Cold Wind Is Promise of a Storm”, którą wydał serwis Post-rock PL pod patronatem wielu rozgłośni i magazynów muzycznych. Zagrali też dziesiątki koncertów ze znanymi wykonawcami sceny prog i post rockowej. Mają za sobą również koncert w trójkowej Offensywie Piotra Stelmacha.  “Seven” to tzw. concept album, opowiadający historię chłopca budzącego się po 14 latach śpiączki. Motyw liczby siedem jest symboliczny i pojawia się wielokrotnie w wielu aspektach epickiego konceptu. Oto utwór otwierający płytę:

Profil Underfate na Facebooku
Profil Underfate na Soundcloud

Źródło informacji, promocja i kontakt z mediami: Grzegorz Szklarek (www.cantaramusic.pl), cantara@cantaramusic.pl

KONKURS!

Jeśli podoba Ci się muzyka Underfate wygraj album “Seven”. Odpowiedz – jakie znaczenie ma dla Ciebie liczba siedem i symbolika z nią związana? Podaj też przynajmniej dwa zespoły pokrewne gatunkowo ze stylistyką post lub prog rockową, którym MegaTotalna publiczność pomogła wydać płyty. Podpowiedzi znajdziesz w MegaZinie: (link1, link2). Odpowiedź wyślij na adres konkurs@megatotal.pl do 15 maja.

Po świetnie przyjętym koncertowym albumie Therapy, nagranym w 2012 roku z gitarzystą Kamilem Paterem oraz studyjnym projekcie Experimental Psychology – nagranym w 2013 roku wraz z norweskim skrzypkiem polskiego pochodzenia Sebastianem Gruchotem, przyszedł czas na album zamykający kameralne wyzwania perkusisty Sing Sing Penelope, Ecstasy Project, Maestro Trytony, Dziki Jazz A-kineton. Tym razem Gorzycki zaprosił do współpracy londyńskiego gitarzystę Jonathana Dobiego (B-shops for the poor, Sonicphonics, Pieces of Brain).

Finał, jak przystało na finał – jest głośny i spektakularny. Jest to muzyka odważna i zdecydowana, podporządkowana nowemu spojrzeniu artysty na siebie i sztukę. Współtworzone przez Gorzyckiego zespoły Sing Sing Penelope, Ecstasy Project i Dziki Jazz A-kineton zostały okrzyknięte muzycznymi odkryciami ostatniej dekady, które przyczyniły się do zmiany pokoleniowej w polskim jazzie. Rafał Gorzycki konsekwentnie promuje kraj, występując na scenach i festiwalach całej Europy, Azji i USA, wydając swoje autorskie albumy wyróżniane przez media w Europie i USA.

Dodatkowo płyta “Czerń i Cień” została uznana przez czytelników portalu rock3miasto.pl za “najlepszą płytę Pomorza 2013 roku”. Pismo Musick Magazine uznało to wydawnictwo “najlepszym albumem 2013 roku” wśród polskich płyt (obok nowego albumu Wież Fabryk). W roku 2014 pod okiem Yacha Paszkiewicza nakręcony został klip do “Babilońskich Dam”.

W maju 2014 roku zespół był gościem Marka Sierockiego w Teleexpresie i opublikował teledysk do kompozycji “Powiew Morza” pochodzącej z nowej płyty “Czerń i Cień II” (reżyser Yach Paszkiewicz). Nowy krążek jest promowany także teledyskiem do utworu “Wierny Sługa”, który także został wyreżyserowany przez Yacha Paszkiewicza.

Skład zespołu to: Bronisław Ehrlich – głos gitara, Kordian Sikorski – perkusja, Mateusz Ostapiuk – gitary, Mieszko Weltrowski – bas, Grzegorz Buller – klawisze. Gościnnie gra na klawiszach Michał Goran Miegoń (Kiev Office, The Shipyard), który współpracuje z Bruno Światłocień przy miksowaniu muzyki.

KONKURS!

Dwie płyty “Czerń i Cień II” do zgarnięcia! Napisz pod adresem konkurs@megatotal.pl dlaczego chcesz mieć tę płytę? Dodatkowo wymień min. 3 projekty sfinansowane przez fanów z MegaTotal.pl utrzymane w stylu lub zawierające elementy muzyki dark wave lub industrial noise. Podpowiedzi znajdziesz w MegaZinie (link1, link2, link3). Konkurs trwa do końca marca!